எவன் ஒருவன் இதை இவ்வாறு கூறப்பட்ட மஹிமையை உடையதை அறிந்தவனாய் இருந்து கொண்டு ஆதித்யன் பிரஹ்மம் என்று உபாசிக்கின்றானோ அவன் அந்த பாவத்தை அடைகின்றான் என்பது பொருள். மேலும் அதை அறிந்தவன் வெகு சீக்கிரமாக திருஷ்ட பலத்தை அடைவான். “यत्” என்பது கிரியா விசேஷணம். இவ்வாறு அறிந்தவன் சாதுவான அதாவது நல்ல சுபமான கோசத்தை செய்பவன் பாப பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான் (அவன் பாபபந்தம் அற்றவனாவான். அந்த கோஷங்கள் அவனை அடையும் மேலும் சுகத்தை அளிக்கும். அஹ்னுக்கு சுகத்தை அளிக்கும். இதன் தாத்பரியம் என்னவெனில் கோஷங்களை அடைவது மட்டுமல்ல சுகத்தை அளிக்கும், சுகத்தை அளிக்கும். இங்கு இருமுறை கூறியது அத்தியாயத்தின் சமாப்திக்காகவும், அதன் ஆதரவுக்காகவும் ஆகும்.