நான் மிகுந்த தனம் உடையவன். உயர்ந்த குலத்தினன். ஏழு தலைமுறையாக வேதங்களைக் கற்றவன். அதாவது ஸ்ரோத்திரி யன். ஆகையாலும் எனக்கு ஒப்பானவன் ஒருவரும் இல்லை. எவன் இருக்கிறான். எனக்கு சமானமானவன் ஒருவரும் இல்லை.யக்ஞம் செய்து மற்றவர்களை அவமானப்படுத்துவேன். நடனம் செய்பவர்கள் முதலியோருக்கு செல்வம் அளித்து சந்தோஷப்ப டுத்துவேன். அதனால் நானும் அளவில்லாத சந்தோஷம் அடை வேன் என்று இவ்வாறு அக்ஞானத்தினால் மோஹமடைந்து பல விதமான அவிவேகத்தன்மையை அடைவார்கள்.