ऐतरेयोपनिषद्भाष्यम् २.१.३

मन्त्रः ३மந்த்ர꞉ 3 / ६6

सा भावयित्री भावयितव्या भवति तं स्त्री गर्भं बिभर्ति सोऽग्र एव कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधि भावयति । स यत्कुमारं जन्मनोऽग्रेऽधि भावयत्यात्मानमेव तद्भावयत्येषां लोकानां सन्तत्या एवं सन्तता हीमे लोकास्तदस्य द्वितीयं जन्म ॥ ३ ॥ஸா பா⁴வயித்ரீ பா⁴வயிதவ்யா ப⁴வதி தம் ஸ்த்ரீ க³ர்ப⁴ம் பி³ப⁴ர்தி ஸோ(அ)க்³ர ஏவ குமாரம் ஜந்மநோ(அ)க்³ரே(அ)தி⁴ பா⁴வயதி । ஸ யத்குமாரம் ஜந்மநோ(அ)க்³ரே(அ)தி⁴ பா⁴வயத்யாத்மாநமேவ தத்³பா⁴வயத்யேஷாம் லோகாநாம் ஸந்தத்யா ஏவம் ஸந்ததா ஹீமே லோகாஸ்தத³ஸ்ய த்³விதீயம் ஜந்ம ॥ 3 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

सा भावयित्री वर्धयित्री भर्तुरात्मनो गर्भभूतस्य भावयितव्या वर्धयितव्या च भर्त्रा भवति । न ह्युपकारप्रत्युपकारमन्तरेण लोके कस्यचित्केनचित्सम्बन्ध उपपद्यते । तं गर्भं स्त्री यथोक्तेन गर्भधारणविधानेन बिभर्ति धारयति अग्रे प्राग्जन्मनः । सः पिता अग्रे एव पूर्वमेव जातमात्रं कुमारं जन्मनः अधि ऊर्ध्वं जन्मनः जातं कुमारं जातकर्मादिना पिता भावयति । सः पिता यत् यस्मात् कुमारं जन्मनः अधि ऊर्ध्वं अग्रे जातमात्रमेव जातकर्मादिना यद्भावयति, तत् आत्मानमेव भावयति ; पितुरात्मैव हि पुत्ररूपेण जायते । तथा ह्युक्तम् ‘पतिर्जायां प्रविशति’ (हरि. ३ । ७३ । ७१) इत्यादि ।ஸா பா⁴வயித்ரீ வர்த⁴யித்ரீ ப⁴ர்துராத்மநோ க³ர்ப⁴பூ⁴தஸ்ய பா⁴வயிதவ்யா வர்த⁴யிதவ்யா ச ப⁴ர்த்ரா ப⁴வதி । ந ஹ்யுபகாரப்ரத்யுபகாரமந்தரேண லோகே கஸ்யசித்கேநசித்ஸம்ப³ந்த⁴ உபபத்³யதே । தம் க³ர்ப⁴ம் ஸ்த்ரீ யதோ²க்தேந க³ர்ப⁴தா⁴ரணவிதா⁴நேந பி³ப⁴ர்தி தா⁴ரயதி அக்³ரே ப்ராக்³ஜந்மந꞉ । ஸ꞉ பிதா அக்³ரே ஏவ பூர்வமேவ ஜாதமாத்ரம் குமாரம் ஜந்மந꞉ அதி⁴ ஊர்த்⁴வம் ஜந்மந꞉ ஜாதம் குமாரம் ஜாதகர்மாதி³நா பிதா பா⁴வயதி । ஸ꞉ பிதா யத் யஸ்மாத் குமாரம் ஜந்மந꞉ அதி⁴ ஊர்த்⁴வம் அக்³ரே ஜாதமாத்ரமேவ ஜாதகர்மாதி³நா யத்³பா⁴வயதி, தத் ஆத்மாநமேவ பா⁴வயதி ; பிதுராத்மைவ ஹி புத்ரரூபேண ஜாயதே । ததா² ஹ்யுக்தம் ‘பதிர்ஜாயாம் ப்ரவிஶதி’ (ஹரி. 3 । 73 । 71) இத்யாதி³ ।

तत्किमर्थमात्मानं पुत्ररूपेण जनयित्वा भावयतीति ? उच्यते — एषां लोकानां सन्तत्यै अविच्छेदायेत्यर्थः । विच्छिद्येरन्हीमे लोकाः पुत्रोत्पादनादि यदि न कुर्युः । एवं पुत्रोत्पादनादिकर्माविच्छेदेनैव सन्तताः प्रबन्धरूपेण वर्तन्ते हि यस्मात् इमे लोकाः, तस्मात्तदविच्छेदाय तत्कर्तव्यम् ; न मोक्षायेत्यर्थः । तत् अस्य संसारिणः कुमाररूपेण मातुरुदराद्यन्निर्गमनम् , तत् रेतोरूपापेक्षया द्वितीयं जन्म द्वितीयावस्थाभिव्यक्तिः ॥தத்கிமர்த²மாத்மாநம் புத்ரரூபேண ஜநயித்வா பா⁴வயதீதி ? உச்யதே — ஏஷாம் லோகாநாம் ஸந்தத்யை அவிச்சே²தா³யேத்யர்த²꞉ । விச்சி²த்³யேரந்ஹீமே லோகா꞉ புத்ரோத்பாத³நாதி³ யதி³ ந குர்யு꞉ । ஏவம் புத்ரோத்பாத³நாதி³கர்மாவிச்சே²தே³நைவ ஸந்ததா꞉ ப்ரப³ந்த⁴ரூபேண வர்தந்தே ஹி யஸ்மாத் இமே லோகா꞉, தஸ்மாத்தத³விச்சே²தா³ய தத்கர்தவ்யம் ; ந மோக்ஷாயேத்யர்த²꞉ । தத் அஸ்ய ஸம்ஸாரிண꞉ குமாரரூபேண மாதுருத³ராத்³யந்நிர்க³மநம் , தத் ரேதோரூபாபேக்ஷயா த்³விதீயம் ஜந்ம த்³விதீயாவஸ்தா²பி⁴வ்யக்தி꞉ ॥

(ச.பா) அந்த பத்தினி தன்னுடைய கர்பத்தில் தன்னுடைய பர்த்தாவின் புனர் ரூபத்தை பாவிப்பவளாக இருக்கிறாள். அத்தகைய பத்தினி பர்த்தாவினால் போஷித்து ரக்ஷிக்கத்தக்கவள். உலகில் உபகார பிரத்யுபகாரம் இன்றி யாருக்கும், எதனுடனும் சம்பந்தம் ஏற்படுவது இல்லை. அந்த கர்பத்தை ஸ்திரீயானவள் குழந்தை பிறக்கும் வரை முறையோடு கர்பத்தை சுமக்கிறாள். அந்த தகப்பனார் ஆனவர் முன்பே கர்பத்தில் தரிக்கப்பட்டவனாயும், பின்பு குமாரனாக பிறந்தவனை ஜாத கர்மா முதலான சம்ஸ்காரங்களால் மகிழ்விக்கச் செய்கிறார். அந்த தந்தையானவர் பிறந்த குழந்தையானவன், பிறப்பதற்கு முன்பேயே பாவிக்கிறார் என்று கூறப்பட்டதால் அந்த குழந்தையை தானாகவே பாவிக்கிறார். பிதாவே புத்திர ரூபமாக உன்டாகிறான் என்பது பொருள். அப்பொழுதே பதியானவன் பத்தினியிடத்தில் பிரவேசிக்கிறான் என்பது யுக்தமாகும், இதுவே கூறப்படுகிறது.

(ச.பா) அவன் எதற்காக தன்னை புத்திரரூபமாக உண்டாக்கிக்கொண்டு பாவிக்கிறான் என்று, இந்த லோகத்தில் உள்ள சந்ததி பரம்பரை விச்சேதம் இல்லாமல் இருப்பதின் பொருட்டு, ஒவ்வொருவரும் புத்திரனை உண்டாக்காமல் இருந்தால் இந்த உலகத்தில் உள்ள நல்ல பரம்பரை விச்சின்னமாகி விடும். இவ்வாறு புத்திரோத்பத்தி முதலான கர்மாக்கள் அவிச்சேதமாக தொடர்வதால்தான் பிரபந்த ரூபமாய் இந்த லோகமானது இயங்கி வருகிறது. இந்த தொடர்ச்சி இடையறாமல் இருப்பதற்கு முற்சொன்ன காரியங்கள் செய்யத்தக்கவை. ஆனால் அவை மோக்ஷத்தின் பொருட்டு ஆகாது என்பது பொருள். இவ்வாறு குமார ரூபமாய் அம்மாவினுடைய கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட சம்சாரிக்கு முற்சொன்ன வீரியரூபமான ரூபத்தைக் காட்டிலும் இது இரண்டாவது ஜன்மம் ஆகும். அதாவது இரண்டாவது அவஸ்தாரூபமான தோற்றம் ஆகும்.