(ச.பா) பிறகு தந்தையானவர் தன்னுடைய சுமையை புத்திர ரூபமான தன்னிடத்தில் சுமத்திவிட்டு அந்த தந்தையான ஆத்மாவானவன் முக்கடன்களில் இருந்தும் விடுபட்டு கிருதகிருத்தியன் ஆகிறான். கிருத கிருத்ய: என்பதற்கு செய்யவேண்டியதை செய்து முடித்தவன் என்பது பொருள். இத்தகைய தந்தையானவன் வயது முதிர்ந்தவனாகி நலிந்து மரணமடைகிறான். அவன் இங்கு இருந்து மரணம் அடையும்பொழுதே அதாவது இந்த சரீரத்தை விடும் பொழுதே புல் அட்டை போல் (तृण जलूक) வேறு ஒரு சரீரத்தை தன்னுடைய கர்மாவினால் சம்பாதித்திக்கொண்டு மறுபடியும் பிறக்கிறான். இவ்வாறு அவனால் மறித்த பின் அடையக்கூடிய ஜன்மாவானது மூன்றாவது ஜன்மாவாகும்.

(ச.பா) (சங்கை) மேலும் இவ்வாறு சம்சாரியாய் இருப்பவனுக்கு தந்தையிடம் இருந்து வீரியரூபமான ஜன்மா முதலாவது ஆகும். அவனுக்கே தாயாரிடம் இருந்து குமார ரூபமாய் உண்டாகும் ஜன்மா இரண்டாவது என்று கூறப்பட்டது. அவனுக்கே மூன்றாவது ஜன்மா கூறவேண்டியது இருக்க மரணமடைந்த தந்தையின் எந்த ஜன்மம் உண்டோ அதை இவனுடைய மூன்றாவது ஜன்மாவென்று எவ்வாறு கூறப்படுகிறது. அது எவ்வாறு பொருந்தும் எனில் பதில் கூறுகிறேன்.

(ச.பா) (சமாதானம்) இது தோஷமாகாது. தந்தை மகன் இவர்களுள் உள் ஏகாத்மத்துவம் சொல்லப்பட்டதால் இது தோஷமாகாது. அந்த மகனும் தன்னுடைய புத்திரனிடத்தில் சுமையை சுமத்திவிட்டு மரணம் அடையும் பொழுதே தன்னுடைய தந்தையைப் போல் வேறு ஜன்மாவை அடை.வான். இதுவே வேறு இடத்தில் விளக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளதால் இங்கும் கூறப்பட்டதாக ஆகிறது என்று எண்ணுகிறது சுருதி. ஏன் எனில் தந்தை மகனுள் ஏகாத்மத்துவம் உள்ளதால்

(ச.பா) (அ.கை) இவ்வாறு முடிவற்ற சம்சாரப் பெருங்கடலில் முற்கூறப்பட்ட மூன்று சரீரங்களின் தோற்றத்தால் சம்சரித்துக்கொண்டு பிறவிமரணம் என்ற பிரவாகத் தொடரில் ஏறி சிக்குண்டவர்களாகி இந்த உலகில் உள்ள சமஸ்த ஜீவராசிகளும், சம்சாரம் என்ற பெரும் சமுத்திரத்தில் வீழ்ந்ததாய் உள்ளது. இவ்வாறு வீழ்ந்தவர்களில் சிலர் குரு அனுக்கிரஹத்தால் எப்படியோ ஒரு சமயம் சுருத்யுக்தமான ஆத்மாவை அனுபவபூர்வமாய் உணர்கிறார்களோ அப்பொழுது எந்த நிலையில் எந்த அவஸ்தையில் இருந்தாலும், அந்த க்ஷணத்திலேயே சமஸ்த சம்ஸார பந்தத்திலிருந்தும் விடுபட்டவராகி கிருதகிருத்தராக ஆகிறார் என்ற இந்த விஷயத்தை வாமதேவ ரிஷியானவர் இந்த மந்திரத்தால் கூறுகின்றா (என்று கூறுகிறார்.)