अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः ९மந்த்ர꞉ 9 / १२12

एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि सूर्याचन्द्रमसौ विधृतौ तिष्ठत एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि द्यावापृथिव्यौ विधृते तिष्ठत एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि निमेषा मुहूर्ता अहोरात्राण्यर्धमासा मासा ऋतवः संवत्सरा इति विधृतास्तिष्ठन्त्येतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि प्राच्योऽन्या नद्यः स्यन्दन्ते श्वेतेभ्यः पर्वतेभ्यः प्रतीच्योऽन्या यां यां च दिशमन्वेतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि ददतो मनुष्याः प्रशंसन्ति यजमानं देवा दर्वीं पितरोऽन्वायत्ताः ॥ ९ ॥ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 ஸூர்யாசந்த்3ரமஸௌ வித்4ருதௌ திஷ்ட2த ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 த்3யாவாப்ருதி2வ்யௌ வித்4ருதே திஷ்ட2த ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 நிமேஷா முஹூர்தா அஹோராத்ராண்யர்த4மாஸா மாஸா ருதவ꞉ ஸம்வத்ஸரா இதி வித்4ருதாஸ்திஷ்ட2ந்த்யேதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 ப்ராச்யோ(அ)ந்யா நத்3ய꞉ ஸ்யந்த3ந்தே ஶ்வேதேப்4ய꞉ பர்வதேப்4ய꞉ ப்ரதீச்யோ(அ)ந்யா யாம் யாம் ச தி3ஶமந்வேதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 த3த3தோ மநுஷ்யா꞉ ப்ரஶம்ஸந்தி யஜமாநம் தே3வா த3ர்வீம் பிதரோ(அ)ந்வாயத்தா꞉ ॥ 9 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
अनेकविशेषणप्रतिषेधप्रयासात् अस्तित्वं तावदक्षरस्योपगमितं श्रुत्या ; तथापि लोकबुद्धिमपेक्ष्य आशङ्क्यते यतः, अतोऽस्तित्वाय अनुमानं प्रमाणमुपन्यस्यति — एतस्य वा अक्षरस्य । यदेतदधिगतमक्षरं सर्वान्तरं साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म, य आत्मा अशनायादिधर्मातीतः, एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने — यथा राज्ञः प्रशासने राज्यमस्फुटितं नियतं वर्तते, एवमेतस्याक्षरस्य प्रशासने — हे गार्गि सूर्याचन्द्रमसौ, सूर्यश्च चन्द्रमाश्च सूर्याचन्द्रमसौ अहोरात्रयोर्लोकप्रदीपौ, तादर्थ्येन प्रशासित्रा ताभ्यां निर्वर्त्यमानलोकप्रयोजनविज्ञानवता निर्मितौ च, स्याताम् — साधारणसर्वप्राणिप्रकाशोपकारकत्वात् लौकिकप्रदीपवत् । तस्मादस्ति तत् , येन विधृतौ ईश्वरौ स्वतन्त्रौ सन्तौ निर्मितौ तिष्ठतः नियतदेशकालनिमित्तोदयास्तमयवृद्धिक्षयाभ्यां वर्तेते ; तदस्ति एवमेतयोः प्रशासितृ अक्षरम् , प्रदीपकर्तृविधारयितृवत् । एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि द्यावापृथिव्यौ — द्यौश्च पृथिवी च सावयवत्वात् स्फुटनस्वभावे अपि सत्यौ गुरुत्वात्पतनस्वभावे संयुक्तत्वाद्वियोगस्वभावे चेतनावदभिमानिदेवताधिष्ठितत्वात्स्वतन्त्रे अपि — एतस्याक्षरस्य प्रशासने वर्तेते विधृते तिष्ठतः ; एतद्धि अक्षरं सर्वव्यवस्थासेतुः सर्वमर्यादाविधरणम् ; अतो नास्याक्षरस्य प्रशासनं द्यावापृथिव्यावतिक्रामतः ; तस्मात् सिद्धमस्यास्तित्वमक्षरस्य ; अव्यभिचारि हि तल्लिङ्गम् , यत् द्यावापृथिव्यौ नियते वर्तेते ; चेतनावन्तं प्रशासितारमसंसारिणमन्तरेण नैतद्युक्तम् , ‘येन द्यौरुग्रा पृथिवी च दृढा’ (ऋ. सं. १० । १२१ । ५) इति मन्त्रवर्णात् । एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि, निमेषाः मुहूर्ताः इत्येते कालावयवाः सर्वस्यातीतानागतवर्तमानस्य जनिमतः कलयितारः — यथा लोके प्रभुणा नियतो गणकः सर्वम् आयं व्ययं च अप्रमत्तो गणयति, तथा प्रभुस्थानीय एषां कालावयवानां नियन्ता । तथा प्राच्यः प्रागञ्चनाः पूर्वदिग्गमनाः नद्यः स्यन्दन्ते स्रवन्ति, श्वेतेभ्यः हिमवदादिभ्यः पर्वतेभ्यः गिरिभ्यः, गङ्गाद्या नद्यः — ताश्च यथा प्रवर्तिता एव नियताः प्रवर्तन्ते, अन्यथापि प्रवर्तितुमुत्सहन्त्यः ; तदेतल्लिङ्गं प्रशास्तुः । प्रतीच्योऽन्याः प्रतीचीं दिशमञ्चन्ति सिन्ध्वाद्या नद्यः ; अन्याश्च यां यां दिशमनुप्रवृत्ताः, तां तां न व्यभिचरन्ति ; तच्च लिङ्गम् । किञ्च ददतः हिरण्यादीन्प्रयच्छतः आत्मपीडां कुर्वतोऽपि प्रमाणज्ञा अपि मनुष्याः प्रशंसन्ति ; तत्र यच्च दीयते, ये च ददति, ये च प्रतिगृह्णन्ति, तेषामिहैव समागमो विलयश्च अन्वक्षो दृश्यते ; अदृष्टस्तु परः समागमः ; तथापि मनुष्या ददतां दानफलेन संयोगं पश्यन्तः प्रमाणज्ञतया प्रशंसन्ति ; तच्च, कर्मफलेन संयोजयितरि कर्तुः — कर्मफलविभागज्ञे प्रशास्तरि असति, न स्यात् , दानक्रियायाः प्रत्यक्षविनाशित्वात् ; तस्मादस्ति दानकर्तॄणां फलेन संयोजयिता । अपूर्वमिति चेत् , न, तत्सद्भावे प्रमाणानुपपत्तेः । प्रशास्तुरपीति चेत् , न, आगमतात्पर्यस्य सिद्धत्वात् ; अवोचाम हि आगमस्य वस्तुपरत्वम् । किञ्चान्यत् — अपूर्वकल्पनायां च अर्थापत्तेः क्षयः, अन्यथैवोपपत्तेः, सेवाफलस्य सेव्यात्प्राप्तिदर्शनात् ; सेवायाश्च क्रियात्वात् तत्सामान्याच्च यागदानहोमादीनां सेव्यात् ईश्वरादेः फलप्राप्तिरुपपद्यते । दृष्टक्रियाधर्मसामर्थ्यमपरित्यज्यैव फलप्राप्तिकल्पनोपपत्तौ दृष्टक्रियाधर्मसामर्थ्यपरित्यागो न न्याय्यः । कल्पनाधिक्याच्च — ईश्वरः कल्प्यः, अपूर्वं वा ; तत्र क्रियायाश्च स्वभावः सेव्यात्फलप्राप्तिः दृष्टा, न त्वपूर्वात् ; न च अपूर्वं दृष्टम् , तत्र अपूर्वमदृष्टं कल्पयितव्यम् , तस्य च फलदातृत्वे सामर्थ्यम् , सामर्थ्ये च सति दानं च अभ्यधिकमिति ; इह तु ईश्वरस्य सेव्यस्य सद्भावमात्रं कल्प्यम् , न तु फलदानसामर्थ्यं दातृत्वं च, सेव्यात्फलप्राप्तिदर्शनात् । अनुमानं च दर्शितम् — ‘द्यावापृथिव्यौ विधृते तिष्ठतः’ इत्यादि । तथा च यजमानं देवाः ईश्वराः सन्तो जीवनार्थेऽनुगताः चरुपुरोडाशाद्युपजीवनप्रयोजनेन, अन्यथापि जीवितुमुत्सहन्तः कृपणां दीनां वृत्तिमाश्रित्य स्थिताः — तच्च प्रशास्तुः प्रशासनात्स्यात् । तथा पितरोऽपि तदर्थम् , दर्वीम् दर्वीहोमम् अन्वायत्ता अनुगता इत्यर्थः समानं सर्वमन्यत् ॥அநேகவிஶேஷணப்ரதிஷேத4ப்ரயாஸாத் அஸ்தித்வம் தாவத3க்ஷரஸ்யோபக3மிதம் ஶ்ருத்யா ; ததா2பி லோகபு3த்3தி4மபேக்ஷ்ய ஆஶங்க்யதே யத꞉, அதோ(அ)ஸ்தித்வாய அநுமாநம் ப்ரமாணமுபந்யஸ்யதி — ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய । யதே3தத3தி4க3தமக்ஷரம் ஸர்வாந்தரம் ஸாக்ஷாத3பரோக்ஷாத்3ப்3ரஹ்ம, ய ஆத்மா அஶநாயாதி3த4ர்மாதீத꞉, ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே — யதா2 ராஜ்ஞ꞉ ப்ரஶாஸநே ராஜ்யமஸ்பு2டிதம் நியதம் வர்ததே, ஏவமேதஸ்யாக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே — ஹே கா3ர்கி3 ஸூர்யாசந்த்3ரமஸௌ, ஸூர்யஶ்ச சந்த்3ரமாஶ்ச ஸூர்யாசந்த்3ரமஸௌ அஹோராத்ரயோர்லோகப்ரதீ3பௌ, தாத3ர்த்2யேந ப்ரஶாஸித்ரா தாப்4யாம் நிர்வர்த்யமாநலோகப்ரயோஜநவிஜ்ஞாநவதா நிர்மிதௌ ச, ஸ்யாதாம் — ஸாதா4ரணஸர்வப்ராணிப்ரகாஶோபகாரகத்வாத் லௌகிகப்ரதீ3பவத் । தஸ்மாத3ஸ்தி தத் , யேந வித்4ருதௌ ஈஶ்வரௌ ஸ்வதந்த்ரௌ ஸந்தௌ நிர்மிதௌ திஷ்ட2த꞉ நியததே3ஶகாலநிமித்தோத3யாஸ்தமயவ்ருத்3தி4க்ஷயாப்4யாம் வர்தேதே ; தத3ஸ்தி ஏவமேதயோ꞉ ப்ரஶாஸித்ரு அக்ஷரம் , ப்ரதீ3பகர்த்ருவிதா4ரயித்ருவத் । ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3 த்3யாவாப்ருதி2வ்யௌ — த்3யௌஶ்ச ப்ருதி2வீ ச ஸாவயவத்வாத் ஸ்பு2டநஸ்வபா4வே அபி ஸத்யௌ கு3ருத்வாத்பதநஸ்வபா4வே ஸம்யுக்தத்வாத்3வியோக3ஸ்வபா4வே சேதநாவத3பி4மாநிதே3வதாதி4ஷ்டி2தத்வாத்ஸ்வதந்த்ரே அபி — ஏதஸ்யாக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே வர்தேதே வித்4ருதே திஷ்ட2த꞉ ; ஏதத்3தி4 அக்ஷரம் ஸர்வவ்யவஸ்தா2ஸேது꞉ ஸர்வமர்யாதா3வித4ரணம் ; அதோ நாஸ்யாக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநம் த்3யாவாப்ருதி2வ்யாவதிக்ராமத꞉ ; தஸ்மாத் ஸித்3த4மஸ்யாஸ்தித்வமக்ஷரஸ்ய ; அவ்யபி4சாரி ஹி தல்லிங்க3ம் , யத் த்3யாவாப்ருதி2வ்யௌ நியதே வர்தேதே ; சேதநாவந்தம் ப்ரஶாஸிதாரமஸம்ஸாரிணமந்தரேண நைதத்3யுக்தம் , ‘யேந த்3யௌருக்3ரா ப்ருதி2வீ ச த்3ருடா4’ (ரு. ஸம். 10 । 121 । 5) இதி மந்த்ரவர்ணாத் । ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா3ர்கி3, நிமேஷா꞉ முஹூர்தா꞉ இத்யேதே காலாவயவா꞉ ஸர்வஸ்யாதீதாநாக3தவர்தமாநஸ்ய ஜநிமத꞉ கலயிதார꞉ — யதா2 லோகே ப்ரபு4ணா நியதோ க3ணக꞉ ஸர்வம் ஆயம் வ்யயம் ச அப்ரமத்தோ க3ணயதி, ததா2 ப்ரபு4ஸ்தா2நீய ஏஷாம் காலாவயவாநாம் நியந்தா । ததா2 ப்ராச்ய꞉ ப்ராக3ஞ்சநா꞉ பூர்வதி3க்3க3மநா꞉ நத்3ய꞉ ஸ்யந்த3ந்தே ஸ்ரவந்தி, ஶ்வேதேப்4ய꞉ ஹிமவதா3தி3ப்4ய꞉ பர்வதேப்4ய꞉ கி3ரிப்4ய꞉, க3ங்கா3த்3யா நத்3ய꞉ — தாஶ்ச யதா2 ப்ரவர்திதா ஏவ நியதா꞉ ப்ரவர்தந்தே, அந்யதா2பி ப்ரவர்திதுமுத்ஸஹந்த்ய꞉ ; ததே3தல்லிங்க3ம் ப்ரஶாஸ்து꞉ । ப்ரதீச்யோ(அ)ந்யா꞉ ப்ரதீசீம் தி3ஶமஞ்சந்தி ஸிந்த்4வாத்3யா நத்3ய꞉ ; அந்யாஶ்ச யாம் யாம் தி3ஶமநுப்ரவ்ருத்தா꞉, தாம் தாம் ந வ்யபி4சரந்தி ; தச்ச லிங்க3ம் । கிஞ்ச த3த3த꞉ ஹிரண்யாதீ3ந்ப்ரயச்ச2த꞉ ஆத்மபீடா3ம் குர்வதோ(அ)பி ப்ரமாணஜ்ஞா அபி மநுஷ்யா꞉ ப்ரஶம்ஸந்தி ; தத்ர யச்ச தீ3யதே, யே ச த3த3தி, யே ச ப்ரதிக்3ருஹ்ணந்தி, தேஷாமிஹைவ ஸமாக3மோ விலயஶ்ச அந்வக்ஷோ த்3ருஶ்யதே ; அத்3ருஷ்டஸ்து பர꞉ ஸமாக3ம꞉ ; ததா2பி மநுஷ்யா த3த3தாம் தா3நப2லேந ஸம்யோக3ம் பஶ்யந்த꞉ ப்ரமாணஜ்ஞதயா ப்ரஶம்ஸந்தி ; தச்ச, கர்மப2லேந ஸம்யோஜயிதரி கர்து꞉ — கர்மப2லவிபா4க3ஜ்ஞே ப்ரஶாஸ்தரி அஸதி, ந ஸ்யாத் , தா3நக்ரியாயா꞉ ப்ரத்யக்ஷவிநாஶித்வாத் ; தஸ்மாத3ஸ்தி தா3நகர்த்ரூணாம் ப2லேந ஸம்யோஜயிதா । அபூர்வமிதி சேத் , ந, தத்ஸத்3பா4வே ப்ரமாணாநுபபத்தே꞉ । ப்ரஶாஸ்துரபீதி சேத் , ந, ஆக3மதாத்பர்யஸ்ய ஸித்3த4த்வாத் ; அவோசாம ஹி ஆக3மஸ்ய வஸ்துபரத்வம் । கிஞ்சாந்யத் — அபூர்வகல்பநாயாம் ச அர்தா2பத்தே꞉ க்ஷய꞉, அந்யதை2வோபபத்தே꞉, ஸேவாப2லஸ்ய ஸேவ்யாத்ப்ராப்தித3ர்ஶநாத் ; ஸேவாயாஶ்ச க்ரியாத்வாத் தத்ஸாமாந்யாச்ச யாக3தா3நஹோமாதீ3நாம் ஸேவ்யாத் ஈஶ்வராதே3꞉ ப2லப்ராப்திருபபத்3யதே । த்3ருஷ்டக்ரியாத4ர்மஸாமர்த்2யமபரித்யஜ்யைவ ப2லப்ராப்திகல்பநோபபத்தௌ த்3ருஷ்டக்ரியாத4ர்மஸாமர்த்2யபரித்யாகோ3 ந ந்யாய்ய꞉ । கல்பநாதி4க்யாச்ச — ஈஶ்வர꞉ கல்ப்ய꞉, அபூர்வம் வா ; தத்ர க்ரியாயாஶ்ச ஸ்வபா4வ꞉ ஸேவ்யாத்ப2லப்ராப்தி꞉ த்3ருஷ்டா, ந த்வபூர்வாத் ; ந ச அபூர்வம் த்3ருஷ்டம் , தத்ர அபூர்வமத்3ருஷ்டம் கல்பயிதவ்யம் , தஸ்ய ச ப2லதா3த்ருத்வே ஸாமர்த்2யம் , ஸாமர்த்2யே ச ஸதி தா3நம் ச அப்4யதி4கமிதி ; இஹ து ஈஶ்வரஸ்ய ஸேவ்யஸ்ய ஸத்3பா4வமாத்ரம் கல்ப்யம் , ந து ப2லதா3நஸாமர்த்2யம் தா3த்ருத்வம் ச, ஸேவ்யாத்ப2லப்ராப்தித3ர்ஶநாத் । அநுமாநம் ச த3ர்ஶிதம் — ‘த்3யாவாப்ருதி2வ்யௌ வித்4ருதே திஷ்ட2த꞉’ இத்யாதி3 । ததா2 ச யஜமாநம் தே3வா꞉ ஈஶ்வரா꞉ ஸந்தோ ஜீவநார்தே2(அ)நுக3தா꞉ சருபுரோடா3ஶாத்3யுபஜீவநப்ரயோஜநேந, அந்யதா2பி ஜீவிதுமுத்ஸஹந்த꞉ க்ருபணாம் தீ3நாம் வ்ருத்திமாஶ்ரித்ய ஸ்தி2தா꞉ — தச்ச ப்ரஶாஸ்து꞉ ப்ரஶாஸநாத்ஸ்யாத் । ததா2 பிதரோ(அ)பி தத3ர்த2ம் , த3ர்வீம் த3ர்வீஹோமம் அந்வாயத்தா அநுக3தா இத்யர்த2꞉ ஸமாநம் ஸர்வமந்யத் ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.