मन्त्रः ३மந்த்ர꞉ 3 / ५5
स ह व्याधिनानशितुं दध्रे तमाचार्यजायोवाच ब्रह्मचारिन्नशान किं नु नाश्नासीति स होवाच बहव इमेऽस्मिन्पुरुषे कामा नानात्यया व्याधिभिः प्रतिपूर्णोऽस्मि नाशिष्यामीति ॥ ३ ॥ஸ ஹ வ்யாதி4நாநஶிதும் த3த்4ரே தமாசார்யஜாயோவாச ப்3ரஹ்மசாரிந்நஶாந கிம் நு நாஶ்நாஸீதி ஸ ஹோவாச ப3ஹவ இமே(அ)ஸ்மிந்புருஷே காமா நாநாத்யயா வ்யாதி4பி4꞉ ப்ரதிபூர்ணோ(அ)ஸ்மி நாஶிஷ்யாமீதி ॥ 3 ॥
தமிழ்அந்த உபகோசலன் (மானசீக) மனதில் உள்ள துக்கத்தால் சாப்பிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்று நிச்சயம் செய்தான். அவனிடம் ஆச்சாரியருடைய பத்தினி வினாவினான் - ஹே பிரஹ்மச்சாரி! நீ சாப்பிடு. எதற்காக உண்ணாமல் இருக்கின்றாய்? அதற்கு அவன் கூறினான் - இந்த மனிதனிடத்தில் மிகுந்த காமனைகள் இருக்கின்றன. மேலும் அநேகம் அறிய வேண்டியவைகளும் உள்ளன. நான் இந்த வியாதிகளால் நிறைந்திருக்கின்றேன். ஆகையால் நான் சாப்பிடமாட்டேன்.
संस्कृतम्
தமிழ்
स ह उपकोसलः व्याधिना मानसेन दुःखेन अनशितुम् अनशनं कर्तुं दध्रे धृतवान्मनः । तं तूष्णीमग्न्यागारेऽवस्थितम् आचार्यजायोवाच — हे ब्रह्मचारिन् अशान भुङ्क्ष्व, किं नु कस्मान्नु कारणान्नाश्नासि ।ஸ ஹ உபகோஸல꞉ வ்யாதி4நா மாநஸேந து3꞉கே2ந அநஶிதும் அநஶநம் கர்தும் த3த்4ரே த்4ருதவாந்மந꞉ । தம் தூஷ்ணீமக்3ந்யாகா3ரே(அ)வஸ்தி2தம் ஆசார்யஜாயோவாச — ஹே ப்3ரஹ்மசாரிந் அஶாந பு4ங்க்ஷ்வ, கிம் நு கஸ்மாந்நு காரணாந்நாஶ்நாஸி ।
इति । स ह उवाच — बहवः अनेकेऽस्मिन्पुरुषेऽकृतार्थे प्राकृते कामाः इच्छाः कर्तव्यं प्रति नाना अत्ययः अतिगमनं येषां व्याधीनां कर्तव्यचिन्तानां ते नानात्ययाः व्याधयः कर्तव्यताप्राप्तिनिमित्तानि चित्तदुःखानीत्यर्थः ; तैः प्रतिपूर्णोऽस्मि ; अतो नाशिष्यामीति ॥இதி । ஸ ஹ உவாச — ப3ஹவ꞉ அநேகே(அ)ஸ்மிந்புருஷே(அ)க்ருதார்தே2 ப்ராக்ருதே காமா꞉ இச்சா2꞉ கர்தவ்யம் ப்ரதி நாநா அத்யய꞉ அதிக3மநம் யேஷாம் வ்யாதீ4நாம் கர்தவ்யசிந்தாநாம் தே நாநாத்யயா꞉ வ்யாத4ய꞉ கர்தவ்யதாப்ராப்திநிமித்தாநி சித்தது3꞉கா2நீத்யர்த2꞉ ; தை꞉ ப்ரதிபூர்ணோ(அ)ஸ்மி ; அதோ நாஶிஷ்யாமீதி ॥
அந்த உபகோசலன் மன வியாதியினால் துக்கமடைந்து சாப்பிடாமல் இருப்பதற்கு மனதில் தீர்மானித்தான். அமைதியாக அக்னி சாலையில் இருப்பதை கவனித்து ஆச்சாரியருடைய பத்தினி அவனைப் பார்த்து இவ்வாறு கூறினார் - ஹே பிரஹ்மசாரி சாப்பிடு. எதனால் நீ சாப்பிடாமல் இருக்கிறாய் என்று.
அவன் (பிரஹ்மச்சாரி) கூறினான் - இந்த அகிருதார்த்தர்களான சாதாரண புருஷர்கள் செய்ய வேண்டியவைகளில் (कर्तव्यं) மிகுந்த ஆசை உள்ளவர்களாய் இருக்கின்றனர். இந்த வியாதிகளின் கர்த்தவ்ய சம்பந்த சிந்தனைகளால் மனம் மிகுந்த வேதனைகள் அதிகமாக உள்ளது. அந்த அநேக வேதனை மிகுந்த வியாதிகள் அதாவது கர்த்தவ்யத்தன்மை அடைவதின் நிமித்தமான மானசீக துக்கத்தால் நிறைந்துள்ளேன். ஆகையால் சாப்பிடமாட்டேன்.