மெளனத்தைக் கடைபிடிப்பதால் அல்லது மனனம் செய்வதால் பிரஹ்மா “मानव” (மானவ) எனப்படுகிறார். ஆகையால் ஞானவானாய் இருப்பதால் பிரஹ்மா ஒரு ரித்விக் ஆகிறார். எவ்வாறு யுத்தத்தில் குதிரை தன்மேல் இருப்பவனை எவ்வகையாலும் காப்பாற்றுகிறதோ அவ்வாறு: இவ்வாறு அறிந்த பிரஹ்மாவும் யக்ஞத்தையும், யஜமானனையும், எல்லா ரித்விக்குகளையும் எல்லா தோஷங்களையும் நீக்கி அவர்களை எல்லாவிதமாகவும், எல்லா பக்கங்களில் இருந்தும் காப்பாற்றுகிறார். ஏன்எனில் வித்வானாகிய பிரஹ்மா இவ்வாறு சிறந்த குணங்கள் உடையவராய் இருப்பதால் இவ்வாறு மேலே கூறப்பட்ட வியாக்ருதி முதலியவைகளின் ஞானத்தை உடையவராய் இருப்பவரையே பிரஹ்மாவாக நியமிக்க வேண்டும். இவ்வாறு அல்லாதவர்களை நியமிக்கக்கூடாது. நியமிக்கக் கூடாது என்று இருமுறை கூறியது இந்த அத்யாயத்தின் பூர்த்திக்காக ஆகிறது.