मन्त्रः ४மந்த்ர꞉ 4 / ७7
अथानु किमनुशिष्टोऽवोचथा यो हीमानि न विद्यात्कथꣳ सोऽनुशिष्टो ब्रुवीतेति स हायस्तः पितुरर्धमेयाय तꣳ होवाचाननुशिष्य वाव किल मा भगवान्ब्रवीदनु त्वाशिषमिति ॥ ४ ॥அதா2நு கிமநுஶிஷ்டோ(அ)வோசதா2 யோ ஹீமாநி ந வித்3யாத்கத2ꣳ ஸோ(அ)நுஶிஷ்டோ ப்3ருவீதேதி ஸ ஹாயஸ்த꞉ பிதுரர்த4மேயாய தꣳ ஹோவாசாநநுஶிஷ்ய வாவ கில மா ப4க3வாந்ப்3ரவீத3நு த்வாஶிஷமிதி ॥ 4 ॥
தமிழ்இவ்வாறு நீ எதையும் அறியாமல் இருந்துகொண்டு எனக்கு சிக்ஷை (உபதேசம்) அளிக்கப்பட்டது என்று எதற்காகக் கூறினாய்? இந்த விஷயங்கள் உனக்கு தெரியாததால் உனக்கு எவ்வாறு சிக்ஷிக்கப்பட்டதாகும்? என்று கேட்டபின் பயந்து தன்னுடைய பிதாவின் இடத்திற்கு வந்து அவரிடம் கூறினான்-ஶ்ரீமானாகிய நீங்கள் எனக்கு சிக்ஷை அளிக்காமல் உனக்கு நான் சிக்ஷை அளித்துவிட்டேன் என்று எவ்வாறு கூறினீர்கள்.
संस्कृतम्
தமிழ்
अथ एवमज्ञः सन् किमनु कस्मात्त्वम् अनुशिष्टोऽस्मीति — अवोचथा उक्तवानसि ; यो हि इमानि मया पृष्टान्यर्थजातानि न विद्यात् न विजानीयात् , कथं स विद्वत्सु अनुशिष्टोऽस्मीति ब्रुवीत । इत्येवं स श्वेतकेतुः राज्ञा आयस्तः आयासितः सन् पितुरर्धं स्थानम् एयाय आगतवान् , तं च पितरमुवाच — अननुशिष्य अनुशासनमकृत्वैव मा मां किल भगवान् समावर्तनकालेऽब्रवीत् उक्तवान् अनु त्वाशिषम् अन्वशिषं त्वामिति ॥அத2 ஏவமஜ்ஞ꞉ ஸந் கிமநு கஸ்மாத்த்வம் அநுஶிஷ்டோ(அ)ஸ்மீதி — அவோசதா2 உக்தவாநஸி ; யோ ஹி இமாநி மயா ப்ருஷ்டாந்யர்த2ஜாதாநி ந வித்3யாத் ந விஜாநீயாத் , கத2ம் ஸ வித்3வத்ஸு அநுஶிஷ்டோ(அ)ஸ்மீதி ப்3ருவீத । இத்யேவம் ஸ ஶ்வேதகேது꞉ ராஜ்ஞா ஆயஸ்த꞉ ஆயாஸித꞉ ஸந் பிதுரர்த4ம் ஸ்தா2நம் ஏயாய ஆக3தவாந் , தம் ச பிதரமுவாச — அநநுஶிஷ்ய அநுஶாஸநமக்ருத்வைவ மா மாம் கில ப4க3வாந் ஸமாவர்தநகாலே(அ)ப்3ரவீத் உக்தவாந் அநு த்வாஶிஷம் அந்வஶிஷம் த்வாமிதி ॥
நீ இவ்வாறு அறியாதவனாய் இருந்தாலும் நீ எவ்வாறு எனக்கு உபதேசம் ஆகிவிட்டது என்று இவ்வாறு ஏன் கூறினாய்? எந்த புருஷனால் என்னால் கேட்கப்பட்ட விஷயங்களை அறிந்து இருக்காமல் எனக்கு சிக்ஷை ஆகிவிட்டது என்று கூறலாம்? என்று இவ்வாறு ராஜாவால் கலக்கம் அடையப்பட்ட அந்த ச்வேதகேது பிதா இருக்கும் இடத்திற்கு வந்து அவரிடம் இவ்வாறு கூறினான் - ஶ்ரீமான் ஆகிய தாங்கள் நான் (அத்யயனம்) சிக்ஷை முடிந்த சம்ஸ்கார சமயத்தில் எனக்கு உபதேசிக்காமலேயே உபதேசித்தேன் என்று கூறினீர்கள் என்று.