छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् ८.९.१

मन्त्रः १மந்த்ர꞉ 1 / ३3

अथ हेन्द्रोऽप्राप्यैव देवानेतद्भयं ददर्श यथैव खल्वयमस्मिञ्छरीरे साध्वलङ्कृते साध्वलङ्कृतो भवति सुवसने सुवसनः परिष्कृते परिष्कृत एवमेवायमस्मिन्नन्धेऽन्धो भवति स्रामे स्रामः परिवृक्णे परिवृक्णोऽस्यैव शरीरस्य नाशमन्वेष नश्यति नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति ॥ १ ॥அத² ஹேந்த்³ரோ(அ)ப்ராப்யைவ தே³வாநேதத்³ப⁴யம் த³த³ர்ஶ யதை²வ க²ல்வயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருதே ஸாத்⁴வலங்க்ருதோ ப⁴வதி ஸுவஸநே ஸுவஸந꞉ பரிஷ்க்ருதே பரிஷ்க்ருத ஏவமேவாயமஸ்மிந்நந்தே⁴(அ)ந்தோ⁴ ப⁴வதி ஸ்ராமே ஸ்ராம꞉ பரிவ்ருக்ணே பரிவ்ருக்ணோ(அ)ஸ்யைவ ஶரீரஸ்ய நாஶமந்வேஷ நஶ்யதி நாஹமத்ர போ⁴க்³யம் பஶ்யாமீதி ॥ 1 ॥

தமிழ்ஆனால் இந்திரனோ தேவர்களிடம் செல்லாமலேயே இந்த பயத்தைக் கண்டான். எவ்வாறு இந்த சரீரம் நன்றாக அலங்காரம் செய்தபின் நன்றாக அலங்காரம் செய்யப்பட்டதாகிறது. அவ்வாறே அழகான வஸ்திரம் அணிவிக்கப்பட்ட பின் அழகான உடை அணிந்ததாக ஆகிறது. அவ்வாறே ஆடம்பரமாக ஆக்கப்பட்டபின் ஆடம்பரமாக இருக்கிறது. அவ்வாறே அவன் குருட்டுத்தன்மை அடைந்தால் குருடனாகின்றான் ஒற்றைக் கண் அடைந்தால் ஒற்றைக் கண்ணுடையவன் அடைந்தவனாகின்றான். வெட்டப்பட்டால் வெட்டப்பட்டவனாக ஆகின்றான். அவ்வாறே இந்த சரீரம் நாசம் அடைந்தபின் இதுவும் (ஆத்மாவும்) நஷ்டமாகிறது.

संस्कृतम्

தமிழ்

अथ ह किल इन्द्रः अप्राप्यैव देवान् दैव्या अक्रौर्यादिसम्पदा युक्तत्वात् गुरोर्वचनं पुनः पुनः स्मरन्नेव गच्छन् एतद्वक्ष्यमाणं भयं स्वात्मग्रहणनिमित्तं ददर्श दृष्टवान् । उदशरावदृष्टान्तेन प्रजापतिना यदर्थो न्याय उक्तः, तदेकदेशो मघवतः प्रत्यभात् बुद्धौ, येन च्छायत्मग्रहणे दोषं ददर्श ।அத² ஹ கில இந்த்³ர꞉ அப்ராப்யைவ தே³வாந் தை³வ்யா அக்ரௌர்யாதி³ஸம்பதா³ யுக்தத்வாத் கு³ரோர்வசநம் புந꞉ புந꞉ ஸ்மரந்நேவ க³ச்ச²ந் ஏதத்³வக்ஷ்யமாணம் ப⁴யம் ஸ்வாத்மக்³ரஹணநிமித்தம் த³த³ர்ஶ த்³ருஷ்டவாந் । உத³ஶராவத்³ருஷ்டாந்தேந ப்ரஜாபதிநா யத³ர்தோ² ந்யாய உக்த꞉, ததே³கதே³ஶோ மக⁴வத꞉ ப்ரத்யபா⁴த் பு³த்³தௌ⁴, யேந ச்சா²யத்மக்³ரஹணே தோ³ஷம் த³த³ர்ஶ ।

अथ कथम् ? यथैव खलु अयमस्मिञ्छरीरे साध्वलङ्कृते छायात्मापि साध्वलङ्कृतो भवति, सुवसने च सुवसनः परिष्कृते परिष्कृतः यथा नखलोमादिदेहावयवापगमे छायात्मापि परिष्कृतो भवति नखलोमादिरहितो भवति, एवमेवायं छायात्मापि अस्मिञ्छरीरे नखलोमादिभिर्देहावयवत्वस्य तुल्यत्वात् अन्धे चक्षुषोऽपगमे अन्धो भवति, स्रामे स्रामः । स्रामः किल एकनेत्रः तस्यान्धत्वेन गतत्वात् । चक्षुर्नासिका वा यस्य सदा स्रवति स स्रामः । परिवृक्णः छिन्नहस्तः छिन्नपादो वा । स्रामे परिवृक्णे वा देहे छायात्मापि तथा भवति । तथा अस्य देहस्य नाशमनु एष नश्यति ।அத² கத²ம் ? யதை²வ க²லு அயமஸ்மிஞ்ச²ரீரே ஸாத்⁴வலங்க்ருதே சா²யாத்மாபி ஸாத்⁴வலங்க்ருதோ ப⁴வதி, ஸுவஸநே ச ஸுவஸந꞉ பரிஷ்க்ருதே பரிஷ்க்ருத꞉ யதா² நக²லோமாதி³தே³ஹாவயவாபக³மே சா²யாத்மாபி பரிஷ்க்ருதோ ப⁴வதி நக²லோமாதி³ரஹிதோ ப⁴வதி, ஏவமேவாயம் சா²யாத்மாபி அஸ்மிஞ்ச²ரீரே நக²லோமாதி³பி⁴ர்தே³ஹாவயவத்வஸ்ய துல்யத்வாத் அந்தே⁴ சக்ஷுஷோ(அ)பக³மே அந்தோ⁴ ப⁴வதி, ஸ்ராமே ஸ்ராம꞉ । ஸ்ராம꞉ கில ஏகநேத்ர꞉ தஸ்யாந்த⁴த்வேந க³தத்வாத் । சக்ஷுர்நாஸிகா வா யஸ்ய ஸதா³ ஸ்ரவதி ஸ ஸ்ராம꞉ । பரிவ்ருக்ண꞉ சி²ந்நஹஸ்த꞉ சி²ந்நபாதோ³ வா । ஸ்ராமே பரிவ்ருக்ணே வா தே³ஹே சா²யாத்மாபி ததா² ப⁴வதி । ததா² அஸ்ய தே³ஹஸ்ய நாஶமநு ஏஷ நஶ்யதி ।

எவ்வாறு? தோஷம் காணப்படுகிறது? எவ்வாறு இந்த சரீரம் நன்கு அலங்கரிக்கப்ட்ட இந்த சாயா ஆத்மாவும் அலங்காரம் உடையதாகின்றதோ, சிறந்த ஆடை அணிந்தால் அதுவும் சிறந்த ஆடையுடன் கூடியதாகின்றதோ, அவ்வாறே பகட்டாக இருந்தால் பகட்டாக (ஆடம்பரமாக) ஆகிறதோ மேலும் எவ்வாறு நகம் முடி ஆகிய அவயவங்களால் நீக்கப்பட்டபொழுது ச்சாயா ஆத்மாவிலும் நகம் ரோமம் முதலியவைகள் (நீக்கப்பட்டதாகிறது) இன்றி இருக்கின்றது. அவ்வாறே இந்த ச்சாயா ஆத்மாவும் இந்த சரீரத்தில் நகம், முடி இவைகள் போன்று இருப்பதால் குருடனாய் அதாவது கண்களின் குருட்டுத்தன்மையால் குருடனாகிறது. மேலும் “स्रामः” (ஸ்ராம:) ஆகிறது. ஸ்ராம: என்றால் ஒரு கண் குருடனாய் இருத்தல் ஆகும். கண் மூக்கு இவைகள் ஒழுகிக் கொண்டிருப்பதால் அது “स्रामः” (ஸ்ராம:) எனப்படுகிறது. வெட்டப்பட்ட கை கால் வெட்டப்பட்டதும் ஆகும். சரீரத்தில் ச்ராமமோ, வெட்டுதலோ ஏற்பட்டால் ச்சாயாத்மாவும் அவ்வாறே ஆகிறது. அவ்வாறே இந்த தேஹம் நாசமடைந்தால் (அந்த ஆத்மாவும்) நாசமடையும்.எவ்வாறு? தோஷம் காணப்படுகிறது? எவ்வாறு இந்த சரீரம் நன்கு அலங்கரிக்கப்ட்ட இந்த சாயா ஆத்மாவும் அலங்காரம் உடையதாகின்றதோ, சிறந்த ஆடை அணிந்தால் அதுவும் சிறந்த ஆடையுடன் கூடியதாகின்றதோ, அவ்வாறே பகட்டாக இருந்தால் பகட்டாக (ஆடம்பரமாக) ஆகிறதோ மேலும் எவ்வாறு நகம் முடி ஆகிய அவயவங்களால் நீக்கப்பட்டபொழுது ச்சாயா ஆத்மாவிலும் நகம் ரோமம் முதலியவைகள் (நீக்கப்பட்டதாகிறது) இன்றி இருக்கின்றது. அவ்வாறே இந்த ச்சாயா ஆத்மாவும் இந்த சரீரத்தில் நகம், முடி இவைகள் போன்று இருப்பதால் குருடனாய் அதாவது கண்களின் குருட்டுத்தன்மையால் குருடனாகிறது. மேலும் “ஸ்ராம꞉” (ஸ்ராம:) ஆகிறது. ஸ்ராம: என்றால் ஒரு கண் குருடனாய் இருத்தல் ஆகும். கண் மூக்கு இவைகள் ஒழுகிக் கொண்டிருப்பதால் அது “ஸ்ராம꞉” (ஸ்ராம:) எனப்படுகிறது. வெட்டப்பட்ட கை கால் வெட்டப்பட்டதும் ஆகும். சரீரத்தில் ச்ராமமோ, வெட்டுதலோ ஏற்பட்டால் ச்சாயாத்மாவும் அவ்வாறே ஆகிறது. அவ்வாறே இந்த தேஹம் நாசமடைந்தால் (அந்த ஆத்மாவும்) நாசமடையும்.

ஆனால் இந்திரனோ தேவர்களிடம் செல்லாமல் அவனுடைய தெய்வீகத் தன்மை க்ரோதமற்ற தன்மை முதலிய சம்பத்துக்களை உடையவனாய் இருப்பதால் குருவின் வாக்கியத்தை மறுபடியும் மறுபடியும் நினைத்துக்கொண்டு இருக்கும்பொழுது இந்த இனி கூறப்போகின்ற ஸ்வாத்ம ரூபத்தை கிரஹிப்பதற்காக இந்த பயத்தைக் கண்டான். ஜலசராவ திருஷ்டாந்தத்தால் பிரஜாபிதியினால் அவ்வாறே பகட்டாக இருந்தால் பகட்டாக ஆகிறதோ எதன் பொருட்டு இந்த நியாயம் கூறப்பட்டதோ அதன் ஏகதேசம் இந்திரனுடைய புத்தியில் தோன்றிற்று. அதனால் ச்சாயாத்ம கிரஹணத்தால் ஏற்படும் தோஷத்தைக் கண்டான்.

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.