श्लोकः १४ஶ்லோக꞉ 14 / ४२42
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १४ ॥ஸர்வமேதத்3ருதம் மந்யே யந்மாம் வத3ஸி கேஶவ ।
ந ஹி தே ப4க3வந்வ்யக்திம் விது3ர்தே3வா ந தா3நவா꞉ ॥ 14 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
सर्वमेतत् यथोक्तम् ऋषिभिः त्वया च एतत् ऋतं सत्यमेव मन्ये, यत् मां प्रति वदसि भाषसे हे केशव । न हि ते तव भगवन् व्यक्तिं प्रभवं विदुः न देवाः, न दानवाः ॥ १४ ॥ஸர்வமேதத் யதோ2க்தம் ருஷிபி4꞉ த்வயா ச ஏதத் ருதம் ஸத்யமேவ மந்யே, யத் மாம் ப்ரதி வத3ஸி பா4ஷஸே ஹே கேஶவ । ந ஹி தே தவ ப4க3வந் வ்யக்திம் ப்ரப4வம் விது3꞉ ந தே3வா꞉, ந தா3நவா꞉ ॥ 14 ॥
ஹே கேசவ! ரிஷிகளாலும், தங்களாலும் கூறப்பட்டவை எல்லாம் எனக்காக நீங்கள் கூறுவதனால் அதை சத்தியம் (உண்மை) என்று கருதுகிறேன். ஏன் எனில், ஹே பகவானே தங்களுடைய உற்பத்தியை தேவர்களும், அசுரர்களும் அறியமாட்டார்கள்.