श्लोकः १६ஶ்லோக꞉ 16 / ४२42
वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।
याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १६ ॥வக்துமர்ஹஸ்யஶேஷேண தி3வ்யா ஹ்யாத்மவிபூ4தய꞉ ।
யாபி4ர்விபூ4திபி4ர்லோகாநிமாம்ஸ்த்வம் வ்யாப்ய திஷ்ட2ஸி ॥ 16 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
वक्तुं कथयितुम् अर्हसि अशेषेण । दिव्याः हि आत्मविभूतयः । आत्मनो विभूतयो याः ताः वक्तुम् अर्हसि । याभिः विभूतिभिः आत्मनो माहात्म्यविस्तरैः इमान् लोकान् त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १६ ॥வக்தும் கத2யிதும் அர்ஹஸி அஶேஷேண । தி3வ்யா꞉ ஹி ஆத்மவிபூ4தய꞉ । ஆத்மநோ விபூ4தயோ யா꞉ தா꞉ வக்தும் அர்ஹஸி । யாபி4꞉ விபூ4திபி4꞉ ஆத்மநோ மாஹாத்ம்யவிஸ்தரை꞉ இமாந் லோகாந் த்வம் வ்யாப்ய திஷ்ட2ஸி ॥ 16 ॥
தங்களுடைய விபூதிகளை முழுவதுமாக கூறுவதில் சாமர்த்தியம் உடையவர்(தாங்களே). எந்த தங்களுடைய விபூதிகள் என்னும் மாஹாத்மியத்தின் விஸ்தாரத்தால் இந்த உலகம் முழுவதும் வியாபித் திருக்கிறீரோ அதைக் கூறுவதிலும் தாங்களே சாமர்த்தியசாலி.