श्लोकः १७ஶ்லோக꞉ 17 / ४२42
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १७ ॥கத2ம் வித்3யாமஹம் யோகி3ம்ஸ்த்வாம் ஸதா3 பரிசிந்தயந் ।
கேஷு கேஷு ச பா4வேஷு சிந்த்யோ(அ)ஸி ப4க3வந்மயா ॥ 17 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
कथं विद्यां विजानीयाम् अहं हे योगिन् त्वां सदा परिचिन्तयन् । केषु केषु च भावेषु वस्तुषु चिन्त्यः असि ध्येयः असि भगवन् मया ॥ १७ ॥கத2ம் வித்3யாம் விஜாநீயாம் அஹம் ஹே யோகி3ந் த்வாம் ஸதா3 பரிசிந்தயந் । கேஷு கேஷு ச பா4வேஷு வஸ்துஷு சிந்த்ய꞉ அஸி த்4யேய꞉ அஸி ப4க3வந் மயா ॥ 17 ॥
ஹே யோகியே ! தங்களை எப்பொழுதும் சிந்தித்துக்கொண்டு (த்யானம் செய்து) எவ்விதமாக தங்களை அறிவேன்? ஹே பகவானே! எந்த எந்த வஸ்துக்களில் என்னால் த்யானிக்கத்தக்கவராகிறீர்?