श्लोकः ३९ஶ்லோக꞉ 39 / ४२42
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।
न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ ३९ ॥யச்சாபி ஸர்வபூ4தாநாம் பீ3ஜம் தத3ஹமர்ஜுந ।
ந தத3ஸ்தி விநா யத்ஸ்யாந்மயா பூ4தம் சராசரம் ॥ 39 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यच्चापि सर्वभूतानां बीजं प्ररोहकारणम् , तत् अहम् अर्जुन ।யச்சாபி ஸர்வபூ4தாநாம் பீ3ஜம் ப்ரரோஹகாரணம் , தத் அஹம் அர்ஜுந ।
प्रकरणोपसंहारार्थं विभूतिसङ्क्षेपमाह —ப்ரகரணோபஸம்ஹாரார்த2ம் விபூ4திஸங்க்ஷேபமாஹ —
न तत् अस्ति भूतं चराचरं चरम् अचरं वा, मया विना यत् स्यात् भवेत् । मया अपकृष्टं परित्यक्तं निरात्मकं शून्यं हि तत् स्यात् । अतः मदात्मकं सर्वमित्यर्थः ॥ ३९ ॥ந தத் அஸ்தி பூ4தம் சராசரம் சரம் அசரம் வா, மயா விநா யத் ஸ்யாத் ப4வேத் । மயா அபக்ருஷ்டம் பரித்யக்தம் நிராத்மகம் ஶூந்யம் ஹி தத் ஸ்யாத் । அத꞉ மதா3த்மகம் ஸர்வமித்யர்த2꞉ ॥ 39 ॥
ஹே அர்ச்சுனா! எல்லா பூதங்களையும் முளைக்கச் செய்யும் காரணமும் நானே.
இந்தப் பிரகரணத்தை முடிப்பதற்காக விபூதியை(மஹிமையை) சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்.
இந்த சராசரமான ஸ்தாவர ஜங்கமங்கள் எல்லாம் என்னை அன்றி இல்லை. ஏனெனில் என்னால் நிரப்பப்படாவிடில் இருப்பு இல் லாமல் நிராத்மகமாக சூன்யமாகிவிடும். ஆகையால் எல்லாம் என் ஸ்வரூபமாகவே இருக்கிறது என்று பொருள்.