श्लोकः ५०ஶ்லோக꞉ 50 / ५५55
सञ्जय उवाच —
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं भूत्वा पुनःसौम्यवपुर्महात्मा ॥ ५० ॥ஸஞ்ஜய உவாச —
இத்யர்ஜுநம் வாஸுதே3வஸ்ததோ2க்த்வா ஸ்வகம் ரூபம் த3ர்ஶயாமாஸ பூ4ய꞉ ।
ஆஶ்வாஸயாமாஸ ச பீ4தமேநம் பூ4த்வா புந꞉ஸௌம்யவபுர்மஹாத்மா ॥ 50 ॥
தமிழ்சஞ்சயன் கூறுகிறார்-
संस्कृतम्
தமிழ்
इति एवम् अर्जुनं वासुदेवः तथाभूतं वचनम् उक्त्वा, स्वकं वसुदेवस्य गृहे जातं रूपं दर्शयामास दर्शितवान् भूयः पुनः । आश्वासयामास च आश्वासितवान् भीतम् एनम् , भूत्वा पुनः सौम्यवपुः प्रसन्नदेहः महात्मा ॥ ५० ॥இதி ஏவம் அர்ஜுநம் வாஸுதே3வ꞉ ததா2பூ4தம் வசநம் உக்த்வா, ஸ்வகம் வஸுதே3வஸ்ய க்3ருஹே ஜாதம் ரூபம் த3ர்ஶயாமாஸ த3ர்ஶிதவாந் பூ4ய꞉ புந꞉ । ஆஶ்வாஸயாமாஸ ச ஆஶ்வாஸிதவாந் பீ4தம் ஏநம் , பூ4த்வா புந꞉ ஸௌம்யவபு꞉ ப்ரஸந்நதே3ஹ꞉ மஹாத்மா ॥ 50 ॥
வாசுதேவன் இவ்வாறு அர்ஜுனனுக்கு வார்த்தைகளைக் கூறி வசுதேவர் இல்லத்தில் பிறந்த தன்னுடைய ரூபத்தை காண்பித்தார். மஹாத்மாவானவர் மறுபடியும் தன்னுடைய சௌமியமான ரூபத்தை அடைந்து மறுபடியும் (அர்ஜுனனை) தேற்றினார்.