श्लोकः ५१ஶ்லோக꞉ 51 / ५५55
अर्जुन उवाच —
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ५१ ॥அர்ஜுந உவாச —
த்3ருஷ்ட்வேத3ம் மாநுஷம் ரூபம் தவ ஸௌம்யம் ஜநார்த3ந ।
இதா3நீமஸ்மி ஸம்வ்ருத்த꞉ ஸசேதா꞉ ப்ரக்ருதிம் க3த꞉ ॥ 51 ॥
தமிழ்அர்ஜுனன் கூறினார்.
संस्कृतम्
தமிழ்
दृष्ट्वा इदं मानुषं रूपं मत्सखं प्रसन्नं तव सौम्यं जनार्दन, इदानीम् अधुना अस्मि संवृत्तः सञ्जातः । किम् ? सचेताः प्रसन्नचित्तः प्रकृतिं स्वभावं गतश्च अस्मि ॥ ५१ ॥த்3ருஷ்ட்வா இத3ம் மாநுஷம் ரூபம் மத்ஸக2ம் ப்ரஸந்நம் தவ ஸௌம்யம் ஜநார்த3ந, இதா3நீம் அது4நா அஸ்மி ஸம்வ்ருத்த꞉ ஸஞ்ஜாத꞉ । கிம் ? ஸசேதா꞉ ப்ரஸந்நசித்த꞉ ப்ரக்ருதிம் ஸ்வபா4வம் க3தஶ்ச அஸ்மி ॥ 51 ॥
ஹே ஜனார்த்தனா! இப்பொழுது நான் தங்களுடைய பிரசன்ன மான முகத்தையும் இனிய நண்பனாகிய மனித வடிவத்தையும் பார்த்து தெளிந்த மனதை உடையவனாகவும், எனது இயற்கையான சுபாவத்தை உடையவனாகவும் இருக்கிறேன்.