श्लोकः ५२ஶ்லோக꞉ 52 / ५५55
श्रीभगवानुवाच —
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ५२ ॥ஶ்ரீப4க3வாநுவாச —
ஸுது3ர்த3ர்ஶமித3ம் ரூபம் த்3ருஷ்டவாநஸி யந்மம ।
தே3வா அப்யஸ்ய ரூபஸ்ய நித்யம் த3ர்ஶநகாங்க்ஷிண꞉ ॥ 52 ॥
தமிழ்ஸ்ரீபகவான் கூறினார்-
संस्कृतम्
தமிழ்
सुदुर्दर्शं सुष्ठु दुःखेन दर्शनम् अस्य इति सुदुर्दर्शम् , इदं रूपं दृष्टवान् असि यत् मम, देवादयः अपि अस्य मम रूपस्य नित्यं सर्वदा दर्शनकाङ्क्षिणः ; दर्शनेप्सवोऽपि न त्वमिव दृष्टवन्तः, न द्रक्ष्यन्ति च इति अभिप्रायः ॥ ५२ ॥ஸுது3ர்த3ர்ஶம் ஸுஷ்டு2 து3꞉கே2ந த3ர்ஶநம் அஸ்ய இதி ஸுது3ர்த3ர்ஶம் , இத3ம் ரூபம் த்3ருஷ்டவாந் அஸி யத் மம, தே3வாத3ய꞉ அபி அஸ்ய மம ரூபஸ்ய நித்யம் ஸர்வதா3 த3ர்ஶநகாங்க்ஷிண꞉ ; த3ர்ஶநேப்ஸவோ(அ)பி ந த்வமிவ த்3ருஷ்டவந்த꞉, ந த்3ரக்ஷ்யந்தி ச இதி அபி4ப்ராய꞉ ॥ 52 ॥
எந்த என் ரூபத்தை பார்ப்பதற்கு மிகக்கடினமோ அதை நீ பார்த் திருக்கிறாய். தேவர்களும் கூட அதை என்னுடைய இந்த ரூபத்தை எப்பொழுதும் பார்ப்பதற்கு இச்சிக்கிறார்கள். அவர்கள் பார்ப்பதற்கு இச்சிப்பவர்களாய் இருந்தாலும் உன்னைப் போல் அவர்கள் பார்த்த தில்லை. இனி பார்க்கப் போவதும் இல்லை என்பது அபிப்பிராயம்.