श्लोकः ९ஶ்லோக꞉ 9 / ५५55
सञ्जय उवाच —
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम् ॥ ९ ॥ஸஞ்ஜய உவாச —
ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜந்மஹாயோகே3ஶ்வரோ ஹரி꞉ ।
த3ர்ஶயாமாஸ பார்தா2ய பரமம் ரூபமைஶ்வரம் ॥ 9 ॥
தமிழ்ஸஞ்ஜய உவாச
संस्कृतम्
தமிழ்
एवं यथोक्तप्रकारेण उक्त्वा ततः अनन्तरं राजन् धृतराष्ट्र, महायोगेश्वरः महांश्च असौ योगेश्वरश्च हरिः नारायणः दर्शयामास दर्शितवान् पार्थाय पृथासुताय परमं रूपं विश्वरूपम् ऐश्वरम् ॥ ९ ॥ஏவம் யதோ2க்தப்ரகாரேண உக்த்வா தத꞉ அநந்தரம் ராஜந் த்4ருதராஷ்ட்ர, மஹாயோகே3ஶ்வர꞉ மஹாம்ஶ்ச அஸௌ யோகே3ஶ்வரஶ்ச ஹரி꞉ நாராயண꞉ த3ர்ஶயாமாஸ த3ர்ஶிதவாந் பார்தா2ய ப்ருதா2ஸுதாய பரமம் ரூபம் விஶ்வரூபம் ஐஶ்வரம் ॥ 9 ॥
ஹே ராஜன்! திருதராஷ்டரே! இவ்வாறு உரைத்தபின் மஹாயோ கேஷ்வரராகிய ஹரியானவர் (நாராயணன்) ப்ருதா புத்திரனுக்கு மேலான ரூபமாகிய விஷ்வரூபம் என்றஐஸ்வர்யத்தைக் காட்டினார்.