अवतरणिकाஅவதரணிகா · Śaṅkara leading into the śloka; the śloka follows.
संस्कृतम्
தமிழ்
किमिव न करोति न लिप्यते इति अत्र दृष्टान्तमाह —கிமிவ ந கரோதி ந லிப்யதே இதி அத்ர த்3ருஷ்டாந்தமாஹ —
எதைப் போல் செய்வதில்லை, பற்றுவது இல்லை என்பதை இங்கு திருஷ்டாந்தத்துடன் கூறுகிறார்-
श्लोकः ३२ஶ்லோக꞉ 32 / ३४34
यथा सर्वगतं सौक्ष्म्यादाकाशं नोपलिप्यते ।
सर्वत्रावस्थितो देहे तथात्मा नोपलिप्यते ॥ ३२ ॥யதா2 ஸர்வக3தம் ஸௌக்ஷ்ம்யாதா3காஶம் நோபலிப்யதே ।
ஸர்வத்ராவஸ்தி2தோ தே3ஹே ததா2த்மா நோபலிப்யதே ॥ 32 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यथा सर्वगतं व्यापि अपि सत् सौक्ष्म्यात् सूक्ष्मभावात् आकाशं खं न उपलिप्यते न सम्बध्यते, सर्वत्र अवस्थितः देहे तथा आत्मा न उपलिप्यते ॥ ३२ ॥யதா2 ஸர்வக3தம் வ்யாபி அபி ஸத் ஸௌக்ஷ்ம்யாத் ஸூக்ஷ்மபா4வாத் ஆகாஶம் க2ம் ந உபலிப்யதே ந ஸம்ப3த்4யதே, ஸர்வத்ர அவஸ்தி2த꞉ தே3ஹே ததா2 ஆத்மா ந உபலிப்யதே ॥ 32 ॥
ஆகாசமானது எங்கும் வியாபித்திருப்பதாலும் சூக்ஷ்மமாய் இருப்பதால் ஒன்றையும் பற்றுவதில்லை. அவ்வாறே சரீரமுழுவ தும் ஆத்மா இருந்தாலும் (அதனுடைய குண, தோஷங்களுடன்) பற்றுவதில்லை.