ஸகுணம் உள்ளதே குணம், குணத்துடன் உடையது ஸகுணம், குணம் நாசமடைந்தால் அதுவும் நாசமடையும். இது (ஆத்மா) நிர் குணமாய் இருப்பதால் நாசமடையாது. இந்த பரமாத்மா அவ்யயம். அதற்கு நாசம் இல்லாததால் அவ்யயமாகும்.

எதனால் இவ்வாறோ அதனால் சரீரத்தில் இருந்தாலும் என் பது சரீரத்தில் ஆத்மா புலப்படுகிறதால் சரீரத்தில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அவ்வாறு இருந்தாலும் கர்மம் ஒன்றும் செய்வதில் லை. ஆகையால் அதன் பலன் அதை ஒட்டாது.

எவன் கர்மம் (கர்த்தாவோ) செய்கிறானோ அவனை கர்மப லன் சேரும். ஆனால் இந்த ஆத்மா அகர்த்தா ஆகையால் பலன் இவனை ஒட்டாது.

ஆனால் யார் கர்மத்தை செய்கிறார்கள்? யார் பலனை அடை கிறார்கள்? இவ்வாறு எடுத்துக்கொண்டால் பரமாத்மாவைத் தவிர வேறு எந்த சரீரி கர்மத்தை செய்து பலத்தை அடைகிறான். அப் பொழுது (“க்ஷேத்ரக்ஞம் சாபி மாம் வித்தி”) என்பது முதலியவை களால் க்ஷேத்திரக்ஞன், ஈஸ்வரன் ஒன்றேஒன்று என்று கூறியது பொருத்தமற்றதாகும்.

ஈஸ்வரனைக் காட்டிலும் வேறு தேஹி இல்லையெனில் யார் கர்மத்தைச் செய்கிறான்? பலனையும் அடைகிறான் என்பதையும் கூறவேண்டும். அல்லது பரமாத்மா இல்லை என்று சொல்ல வேண்டும்.

பகவானால் உரைக்கப்பட்ட உபநிஷத்ரூபமான தர்சனம் (கருத்து) எவ்வகையாலும் அறிவதற்கு மிக்க கடுமையானதும், கூற முடியாததுமாகும் என்று வைசேஷிகர்களாலும், சாங்கியர்களா லும், ஆர்ஹதர்களாலும், பௌத்தர்களாலும் தள்ளப்பட்டதாகும்.

அங்கு பகவான் சுயமாகவே "ஸ்வபாவஸ்து பிரவர்த்ததே" = ஸ்வபாவமாகவே கர்மம் செய்கிறார்கள்) என்று கூறி இருக்கிறார். அவித்யை மாத்திர ஸ்வபாவத்தினாலேயே செய்கிறான் பற்றுகிறது என்ற வியவஹாரங்கள் ஏற்படுகின்றன. ஆனால் உண்மையில் அத்விதீயமான பரமாத்மாவினிடத்தில் இல்லை.

ஆகையால் அத்விதீயமான உண்மையான சாங்கிய தர்சனத் தில் நிலைத்திருக்கும் ஞானநிஷ்ட்டர்களாகிய பரமஹம்ச பரிவ்ரா ஜகர்களுக்கு (சந்நியாசிகளுக்கு) அவித்யையினால் உண்டான வியவஹாரங்களை திரஸ்காரம் (தியாகம்) செய்ததினால் அவர்க ளுக்கு கர்மத்தில் அதிகாரம் இல்லை என்பதை பகவானால் அங்கு அங்கு எடுத்து காட்டப்பட்டது.