அவ்வாறே இந்த ஆத்மாவில் இருந்துதான் எல்லாம் விரிவ டைகிறது என்றால் உத்பத்தி ஆகிறது. எப்பொழுது (“ஆத்மத: பிராண ஆத்மத ஆசாத்மத: ஸ்மர ஆத்மத ஆகாச ஆத்மதஸ் தேஜ ஆத்மத ஆப ஆத்மத ஆவிர்பாவதிரோபாவாத்மதோ அன்னம்" ஆத்மாவிலிருந்து பிராணன், ஆத்மாவிலிருந்து ஆசை, ஆத்மாவிலிருந்து ஸங்கல்ப்பம், ஆத்மாவிலிருந்து ஆகாசம், ஆத்மாவிலிருந்து தேஜஸ், ஆத்மாவிலிருந்து தண்ணீர், ஆத்மாவிலிருந்து அன்னம், ஆத்மாவிலிருந்து தான் எல்லாம் தோன்றி மறைகிறது.) என்பது முதலிய பிரகாரமாக எல்லா ஜகத் தும் ஆத்மாவிலிருந்து விகாசமடைவது (தோன்றுவது) என்பதாக எப்பொழுது காண்பானோ அந்த சமயத்தில் பிரஹ்மத்தை அடை கிறான். அதாவது பிரஹ்மமாகவே ஆகிறான் என்பது பொருள்.