अवतरणिकाஅவதரணிகா · Śaṅkara leading into the śloka; the śloka follows.
संस्कृतम्
தமிழ்
किञ्च —கிஞ்ச —
மேலும்
श्लोकः ५७ஶ்லோக꞉ 57 / ७२72
यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् ।
नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ ५७ ॥ய꞉ ஸர்வத்ராநபி4ஸ்நேஹஸ்தத்தத்ப்ராப்ய ஶுபா4ஶுப4ம் ।
நாபி4நந்த3தி ந த்3வேஷ்டி தஸ்ய ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டி2தா ॥ 57 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यः मुनिः सर्वत्र देहजीवितादिष्वपि अनभिस्नेहः अभिस्नेहवर्जितः तत्तत् प्राप्य शुभाशुभं तत्तत् शुभं अशुभं वा लब्ध्वा न अभिनन्दति न द्वेष्टि शुभं प्राप्य न तुष्यति न हृष्यति, अशुभं च प्राप्य न द्वेष्टि इत्यर्थः ।ய꞉ முநி꞉ ஸர்வத்ர தே3ஹஜீவிதாதி3ஷ்வபி அநபி4ஸ்நேஹ꞉ அபி4ஸ்நேஹவர்ஜித꞉ தத்தத் ப்ராப்ய ஶுபா4ஶுப4ம் தத்தத் ஶுப4ம் அஶுப4ம் வா லப்3த்4வா ந அபி4நந்த3தி ந த்3வேஷ்டி ஶுப4ம் ப்ராப்ய ந துஷ்யதி ந ஹ்ருஷ்யதி, அஶுப4ம் ச ப்ராப்ய ந த்3வேஷ்டி இத்யர்த2꞉ ।
तस्य एवं हर्षविषादवर्जितस्य विवेकजा प्रज्ञा प्रतिष्ठिता भवति ॥ ५७ ॥தஸ்ய ஏவம் ஹர்ஷவிஷாத3வர்ஜிதஸ்ய விவேகஜா ப்ரஜ்ஞா ப்ரதிஷ்டி2தா ப4வதி ॥ 57 ॥
முனிவனானவன் எங்கும் தேஹ, ஜீவிதங்களிலும் பற்றற்று சுபாசுபங்கள் அடைந்தபொழுது சந்தோஷமோ, துவேஷமோ கொள்ளுவதில்லை. சுபத்தை அடைந்ததால் ஸந்தோஷப் படுவதில்லை. மேலும் அசுபத்தை அடைந்தால் துவேஷம் கொள்வதில்லை என்பது பொருள்.
அவனுக்கு (ஸ்திதப்பிரக்ஞனுக்கு) இவ்வாறு சந்தோஷம், துவேஷம் அற்ற விவேகத்தினால் உண்டான பிரக்ஞையானது ஸ்திரமாகிறது.