श्लोकः ५ஶ்லோக꞉ 5 / २८28
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेबरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ५ ॥அந்தகாலே ச மாமேவ ஸ்மரந்முக்த்வா கலேப3ரம் ।
ய꞉ ப்ரயாதி ஸ மத்3பா4வம் யாதி நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶய꞉ ॥ 5 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
अन्तकाले मरणकाले च मामेव परमेश्वरं विष्णुं स्मरन् मुक्त्वा परित्यज्य कलेबरं शरीरं यः प्रयाति गच्छति, सः मद्भावं वैष्णवं तत्त्वं याति । नास्ति न विद्यते अत्र अस्मिन् अर्थे संशयः — याति वा न वा इति ॥ ५ ॥அந்தகாலே மரணகாலே ச மாமேவ பரமேஶ்வரம் விஷ்ணும் ஸ்மரந் முக்த்வா பரித்யஜ்ய கலேப3ரம் ஶரீரம் ய꞉ ப்ரயாதி க3ச்ச2தி, ஸ꞉ மத்3பா4வம் வைஷ்ணவம் தத்த்வம் யாதி । நாஸ்தி ந வித்3யதே அத்ர அஸ்மிந் அர்தே2 ஸம்ஶய꞉ — யாதி வா ந வா இதி ॥ 5 ॥
மரணகாலத்தில் பரமேச்வரனாகிய விஷ்ணுவாகிய என்னையே நினைத்துக்கொண்டு இந்த சரீரத்தை விட்டுச் செல்கிறார்களோ அவர்கள் என்னுடைய பாவமாகிய விஷ்ணுவினுடைய பரமதத்து வத்தை அடைகிறார்கள். இதை அடைவார்களா? அடையமாட்டார் களா? என்பதில் சந்தேஹமே இல்லை.