मन्त्रः १७மந்த்ர꞉ 17 / १७17
य इमं परमं गुह्यं श्रावयेद्ब्रह्मसंसदि । प्रयतः श्राद्धकाले वा तदानन्त्याय कल्पते ॥
तदानन्त्याय कल्पत इति ॥ १७ ॥ய இமம் பரமம் கு3ஹ்யம் ஶ்ராவயேத்3ப்3ரஹ்மஸம்ஸதி3 । ப்ரயத꞉ ஶ்ராத்3த4காலே வா ததா3நந்த்யாய கல்பதே ॥
ததா3நந்த்யாய கல்பத இதி ॥ 17 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यः कश्चिदिमं ग्रन्थं परमं प्रकृष्टं गुह्यं गोप्यं श्रावयेत् ग्रन्थतोऽर्थतश्च ब्राह्मणानां संसदि ब्रह्मसंसदि प्रयतः शुचिर्भूत्वा श्राद्धकाले वा श्रावयेत् भुञ्जानाम् , तत् श्राद्धम् अस्य आनन्त्याय अनन्तफलाय कल्पते समर्थ्यते । द्विर्वचनमध्यायपरिसमाप्त्यर्थम् ॥ய꞉ கஶ்சிதி3மம் க்3ரந்த2ம் பரமம் ப்ரக்ருஷ்டம் கு3ஹ்யம் கோ3ப்யம் ஶ்ராவயேத் க்3ரந்த2தோ(அ)ர்த2தஶ்ச ப்3ராஹ்மணாநாம் ஸம்ஸதி3 ப்3ரஹ்மஸம்ஸதி3 ப்ரயத꞉ ஶுசிர்பூ4த்வா ஶ்ராத்3த4காலே வா ஶ்ராவயேத் பு4ஞ்ஜாநாம் , தத் ஶ்ராத்3த4ம் அஸ்ய ஆநந்த்யாய அநந்தப2லாய கல்பதே ஸமர்த்2யதே । த்3விர்வசநமத்4யாயபரிஸமாப்த்யர்த2ம் ॥
(அனுவாதம்) எவன் ஒருவன் அந்த பிரக்ருஷ்ட்டமான (மேலான) ரகசியமான கிரந்தத்தை படித்து அர்த்தத்துடன் பிராமணர்களின் சபையில் பரிசுத்தமாக இருந்துகொண்டு அவர்கள் கேட்கும் படி செய்வானோ அல்லது பிராமணர்கள் சிரார்த்த காலத்தில் சாப்பிடும் பொழுது அவர்கள் கேட்கும் படி செய்வானோ அவனுடைய சிரார்த்தமானது முடிவில்லா பலனைக் கொடுக்கும். இரண்டாவது முறைகூறியது இந்த அத்யாயத்தின் முடிவைக் கூறுகிறது.