வேதங்களான உபநிஷத்துக்களால் உண்டான விக்ஞானம், வேதாந்தவிக்ஞானம் ஆகும். அதனுடைய அர்த்தம் பரமாத்மாவாகும். அந்த வேதங்களில் அறியத்தக்க பொருளான ஆத்மாவை நிச்சயமாய் தெரிந்தவர்களே அவர்கள் वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः (வேதாந்தவிக்ஞான சுநிச்சித்தார்த்தா:) शुद्धसत्त्वाः (சுத்தசத்வா:) சந்நியாச யோகத்தால் எவர்கள் சுத்தசித்தமுடையவர்களோ அவர்கள் यतयः (யதய:) உறுதியான முயற்சி உடையவர்களாயும் உள்ளவர்கள். संन्यासयोगात् (சந்நியாச யோகாத்) எல்லாகர்மங்களையும் பரித்தியாக லக்ஷணத்தோடு கூடிய யோகத்தால் கேவல பிஹ்மநிஷ்ட ஸ்வரூப யோகத்தால் ते (தே) அந்த முமூக்ஷுக்கள் परान्तकाले (பராந்தகாலே) சம்சாரிகளுடைய மரணகாலம் அபராந்த காலம் ஆகும். அதை அபேக்ஷித்து மும்மூக்ஷீக்களின் சம்சாரத்தின் முடிவான தேஹப்பரித்தியாக காலமானது பராந்த காலமாகும். அந்த பராந்தகாலத்தில் परामृताः (பராம்ருதா:) மேலான மரணதர்ம மற்ற பிரஹ்ம ஸ்வரூபமாகவே ஆகியவர்கள் எவர்களோ அவர்கள் பராம்ருதாவாக இருந்து கொண்டு ब्रह्मलोकेषु (ப்ரஹ்ம லோகேஷு) ஸாதகர்கள் அநேகமாய் இருப்பதால் பிரஹ்மலோகம் ஒன்றாய் இருந்தாலும் இங்கு பிரஹ்ம லோகங்களில் என்றும் பன்மையில் கூறப்பட்டுள்ளது. அந்த பரப்ரஹ்ம லோகத்தை सर्वे परिमुच्यन्ति (சர்வே பரிமுச் யந்தி) எல்லாவற்றிலிருந்தும் எரியும் விளக்கின் திரி போலும், கடாகாசம் போலும் விடுபடுகிறார்கள். அவர்கள் தேசாந்தரம் செல்லவேண்டும் என்பது இல்லை. இருந்த இடத்திலேயே பிரஹ்மத்துடன் ஒன்றி விடுகின்றனர்.