(ச.பா) மற்றவைகளான காது முதலிய துவாரங்கள் வேலைக்காரனின் நிலையில் இருக்கும் சாதாரணமானவர்களின் மார்க்கமானதால் அவைகள் சிறப்புப் பெற்றவையும் அல்ல. ஆனந்தத்திற்கு காரணமானவையும் அல்ல. இந்த விதாரியம் என்ற வாயில் கேவலம் பரமேஸ்வரனுக்கு மாத்திரமே ஏறப்பட்டது. அத்தகைய இந்த வாயில் சந்தோஷத்தைத் தருவது ஆனந்தம் என்ற நெடில் வேதத்திற்குப் பொருந்தும். இந்த துவாரத்தால் வெளிக்கிளம்பி மறுபடியும் பரப்பிரஹ்மத்தில் லயிப்பதால் இது ஆனந்தம் என்று கூறப்பட்டது.

(ச.பா) இவ்வாறு படைத்து அதனுள் ஜீவாத்ம பாவத்தோடு பட்டணத்தில் அரசன் நுழைந்தது போல் நுழைந்த ஈஸ்வரனுக்கு மூன்று நிலைபெறும் ஸ்தானங்கள் உண்டு. ஜாக்ரத் காலத்தில் இந்திரியஸ்தானமான வலது கண் இருப்பிடம் ஆகும். ஸ்வப்பன காலத்தில் உள்மனம் இருப்பிடமாகும். சுழுப்தி காலத்தில் ஹிருதயாகாசம் இருப்பிடம் ஆகும் என்றே, அல்லது கூறப்போகும் மூன்று ஸ்தானங்களோ அந்த ஈஸ்வரனின் இருப்பிடங்கள். தந்தையின் சரீரம், மாதாவின் கர்பாசயம், தன்னுடைய சரீரம் என்றும் மூன்று ஸ்தானங்கள் கொள்ளலாம்.

(ச.பா) ஜாக்ரத், சொப்பனம், சுழுத்தி என்ற மூன்று நிலைகளையும், மூன்று இருப்பிடங்களாகவும் கூறலாம். மேலும் ஜாக்ரத் என்பது பிரபோத ரூபமானதால் அது ஸ்வப்னமாகாது எனில் அது அவ்வாறு அல்ல. அதுவும் சொப்பனமே. எவ்வாறு எனில் உண்மையான பரமார்த்த சொரூபமான தன்னுடைய ஆத்மப் பிரபோதம் இல்லாமையும், சொப்பனம் போல் இதிலும் அசத் வஸ்து தர்சனமும் ஏற்படுவதால் இதுவும் சொப்பனமே. இந்த மூன்று வாஸஸ்தானங்களில் வலது கண் முதலானது. உள்மனம் இரண்டாவது ஆகும். ஹிருதயாகாசம் மூன்றாவது. இவைகளை வாசஸ்தானங்கள் என்று கூறுவதாலேயே இந்த வாஸஸ்தானங்களில் மாறி, மாறி ஆத்ம பாவத்துடன் இருந்த போதிலும், அவித்தையால் நீண்டகாலம் ஸ்வாபாவிகமான அவித்தையால் ஆழ்ந்து உறங்குகிறான். அநேக கோடி அனர்த்தங்களின் சேர்க்கையினால் ஏற்படும் துக்கானுபவங்களாகிய சம்மட்டியால் அடிக்கப்பெற்ற அனுபவங்களாலும் கூட அவன் விழித்துக்கொள்வதில்லை.