छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् १.५.४

मन्त्रः ४மந்த்ர꞉ 4 / ५5

एतमु एवाहमभ्यगासिषं तस्मान्मम त्वमेकोऽसीति ह कौषीतकिः पुत्रमुवाच प्राणाꣳ स्त्वं भूमानमभिगायताद्बहवो वै मे भविष्यन्तीति ॥ ४ ॥ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோ(அ)ஸீதி ஹ கௌஷீதகி꞉ புத்ரமுவாச ப்ராணாꣳ ஸ்த்வம் பூ⁴மாநமபி⁴கா³யதாத்³ப³ஹவோ வை மே ப⁴விஷ்யந்தீதி ॥ 4 ॥

தமிழ்நான் ஒருமுகப்படுத்தி இதன் (முக்கிய பிராணனை) மாத்திரம் கானம் செய்தேன் அதனால் எனக்கு ஒரே மகனாக நீ பிறந்தாய் என்று இவ்வாறு கெளஷீதகர் தன்னுடைய புத்திரனிடம் கூறி ஆகையால் நீ “எனக்கு அநேக புத்திரர்கள் வேண்டும்” என்ற கோரிக்கையுடன் பேத குணமுடைய பிராணன்களை ஒருமுகப்படுத்தி கானம் செய் என்றார்.

संस्कृतम्

தமிழ்

एतमु एवाहमभ्यगासिषमित्यादि पूर्ववदेव । अतो वागादीन्मुख्यं च प्राणं भेदगुणविशिष्टमुद्गीथं पश्यन् भूमानं मनसा अभिगायतात् , पूर्ववदावर्तयेत्यर्थः ; बहवो वै मे मम पुत्रा भविष्यन्तीत्येवमभिप्रायः सन्नित्यर्थः ।ஏதமு ஏவாஹமப்⁴யகா³ஸிஷமித்யாதி³ பூர்வவதே³வ । அதோ வாகா³தீ³ந்முக்²யம் ச ப்ராணம் பே⁴த³கு³ணவிஶிஷ்டமுத்³கீ³த²ம் பஶ்யந் பூ⁴மாநம் மநஸா அபி⁴கா³யதாத் , பூர்வவதா³வர்தயேத்யர்த²꞉ ; ப³ஹவோ வை மே மம புத்ரா ப⁴விஷ்யந்தீத்யேவமபி⁴ப்ராய꞉ ஸந்நித்யர்த²꞉ ।

प्राणादित्यैकत्वोद्गीथ दृष्टेः एकपुत्रत्वफलदोषेणापोदितत्वात् रश्मिप्राणभेददृष्टेः कर्तव्यता चोद्यते अस्मिन्खण्डे बहुपुत्रफलत्वार्थम् ॥ப்ராணாதி³த்யைகத்வோத்³கீ³த² த்³ருஷ்டே꞉ ஏகபுத்ரத்வப²லதோ³ஷேணாபோதி³தத்வாத் ரஶ்மிப்ராணபே⁴த³த்³ருஷ்டே꞉ கர்தவ்யதா சோத்³யதே அஸ்மிந்க²ண்டே³ ப³ஹுபுத்ரப²லத்வார்த²ம் ॥

“एवमु एवाहमभ्यागासिषम्” முதலியவைகளின் அர்த்தம் முன்புபோல். ஆகையால் வாக் முதலியவைகளையும், முக்கிய பிராணனையும் பேத குணத்துடன் கூடிய உத்கீதத்தை அநேக ரூபமாய் பார்த்து மனதால் அபிகானம் செய்யவேண்டும். அதாவது முன்புபோல் ஆவர்த்தி செய்யவேண்டும். அதாவது எனக்கு அநேக புத்திரர்கள் உண்டாகும் என்ற அபிப்பிராயத்துடன் உபாசனை செய்யவேண்டும் என்பது பொருள்.

பிராணன் ஆதித்தியன் ஏகத்துவ உத்கீத திருஷ்டியினால் ஒரே புத்திர பலனுடைய தோஷம் உடையதை நிந்தை செய்து கிரணங்கள், பிராணபேத திருஷ்டியுடன் உபாசனையை அநேக புத்திர பலத்திற்காக செய்யவேண்டும் என்பதை இந்த காண்டத்தில் பிரதிபாதனம் செய்யப்பட்டது.