இது சென்றுகொண்டே எல்லாவற்றையும் புனிதப்படுத்துகிறது. அதாவது தூய்மைப்படுத்துகிறது. அது செல்லவில்லையெனில் (அதாவது விகித கர்மா அனுஷ்டிக்கவில்லையெனில்) அது சுத்தமாகாது. தோஷ நிவிர்த்தியானது (யக்ஞத்தை) நடத்துவதினாலேயே காணப்படுகிறது. அது அசையாமல் (செய்யாமல்) இருந்தால் உண்டாகாது. ஏன்எனில் அது சென்று கொண்டே இந்த ஜகத் முழுவதையும் பவித்திரமாக்குகின்றது. ஆகையால் இது யக்ஞம். ஏன் எனில் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

அந்த இவ்வாறு விசேஷமான யக்ஞத்தின் மந்திரத்தை உச்சரிப்பில் பிரவிர்த்திக்கும் வாக்கும் யதார்த்த வஸ்துவின் ஞானத்தில் பிரவிர்த்திக்கும் மனமும் ஆகிய இரண்டும் அதாவது வாக்கும், மனமும் மார்க்கங்களாகும். இவைகளால் யக்ஞம் நடத்தப்படுவதற்கு பிரவித்திப்பதால் இவைகள் மார்க்கங்கள் ஆகும். “प्राणापानपरिचलनवत्या हि वाचित्तस्य चोत्तरोेत्तरक्रमो यद्यज्ञः” (பிராணாபான பரிசலனவத்யா ஹி வாச சித்தஸ்ய சோத்தரோத்தர க்ரம: யக்ஞ:) என்று வேறு சுருதியாளும் அறிகிறோம். ஆகையால் வாக், மனதினால் யக்ஞம் பிரவிர்த்திக்கின்றது என்பதால் யக்ஞத்திற்கு வாக்கும், மனதும் மார்க்கங்கள் எனப்படுகின்றன.