छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् ८.१४.१

मन्त्रः १மந்த்ர꞉ 1 / १1

आकाशो वै नाम नामरूपयोर्निर्वहिता ते यदन्तरा तद्ब्रह्म तदमृतꣳ स आत्मा प्रजापतेः सभां वेश्म प्रपद्ये यशोऽहं भवामि ब्राह्मणानां यशो राज्ञां यशो विशां यशोऽहमनुप्रापत्सि स हाहं यशसां यशः श्येतमदत्कमदत्कꣳ श्येतं लिन्दु माभिगां लिन्दु माभिगाम् ॥ १ ॥ஆகாஶோ வை நாம நாமரூபயோர்நிர்வஹிதா தே யத³ந்தரா தத்³ப்³ரஹ்ம தத³ம்ருதꣳ ஸ ஆத்மா ப்ரஜாபதே꞉ ஸபா⁴ம் வேஶ்ம ப்ரபத்³யே யஶோ(அ)ஹம் ப⁴வாமி ப்³ராஹ்மணாநாம் யஶோ ராஜ்ஞாம் யஶோ விஶாம் யஶோ(அ)ஹமநுப்ராபத்ஸி ஸ ஹாஹம் யஶஸாம் யஶ꞉ ஶ்யேதமத³த்கமத³த்கꣳ ஶ்யேதம் லிந்து³ மாபி⁴கா³ம் லிந்து³ மாபி⁴கா³ம் ॥ 1 ॥

தமிழ்ஆகாசம் என்ற நாமத்தால் பிரசித்தமான ஆத்மா நாம ரூபத்தை நிர்வாஹம் செய்கிறது. இந்த நாமரூபங்கள் எதில் அந்தர்கதமாக உள்ளதோ (ஊடுருவி உள்ளதோ) அது பிரஹ்மம். அது அம்ருதம், அதுவே ஆத்மா. நான் பிரஜாபதியின் சபாகிரகத்தை அடைந்து இருக்கிறேன். நான் யசஸ் எனப்படும் ஆத்மா ஆவேன். நான் பிராஹ்மணர்களின் யசஸ் நான் க்ஷத்திரியர்களின் யசஷ், வைஸ்யர்களின் யசஷ்ஷை (யசஸ்ஸ்வரூப ஆத்மாவை) அடையவிரும்புகின்றேன். நான் யசஸ்களுக்கெல்லாம் யசஷ். (யசஷ் = பெருமை). நான் சிகப்பு, வெள்ளை நீர் நிறைந்த ஸ்திரீயின் கருப்பையில் புகாமல் இருப்பேனாக. நான் எப்பொழுதும் பசியுடன் சாப்பிட வேண்டும் என்ற நிலையில்லாமல் இருப்பேனாக.

संस्कृतम्

தமிழ்

आकाशो वा इत्यादि ब्रह्मणो लक्षणनिर्देशार्थम् आध्यानाय ।ஆகாஶோ வா இத்யாதி³ ப்³ரஹ்மணோ லக்ஷணநிர்தே³ஶார்த²ம் ஆத்⁴யாநாய ।

அ.கை -“आकाशो वै” (ஆகாசோ வை) முதலிய பிரஹ்மத்தின் லக்ஷணத்தை நிர்தேசம் செய்வதற்காக -அ.கை -“ஆகாஶோ வை” (ஆகாசோ வை) முதலிய பிரஹ்மத்தின் லக்ஷணத்தை நிர்தேசம் செய்வதற்காக -

आकाशो वै नाम श्रुतिषु प्रसिद्ध आत्मा । आकाश इव अशरीरत्वात्सूक्ष्मत्वाच्च । स च आकाशः नामरूपयोः स्वात्मस्थयोर्जगद्बीजभूतयोः सलिलस्येव फेनस्थानीययोः निर्वहिता निर्वोढा व्याकर्ता । ते नामरूपे यदन्तरा यस्य ब्रह्मणो अन्तरा मध्ये वर्तेते, तयोर्वा नामरूपयोरन्तरा मध्ये यन्नामरूपाभ्यामस्पृष्टं यदित्येतत् , तद्ब्रह्म नामरूपविलक्षणं नामरूपाभ्यामस्पृष्टं तथापि तयोर्निर्वोढृ एवंलक्षणं ब्रह्मेत्यर्थः । इदमेव मैत्रेयीब्राह्मणेनोक्तम् ; चिन्मात्रानुगमात्सर्वत्र चित्स्वरूपतैवेति गम्यते एकवाक्यता ।ஆகாஶோ வை நாம ஶ்ருதிஷு ப்ரஸித்³த⁴ ஆத்மா । ஆகாஶ இவ அஶரீரத்வாத்ஸூக்ஷ்மத்வாச்ச । ஸ ச ஆகாஶ꞉ நாமரூபயோ꞉ ஸ்வாத்மஸ்த²யோர்ஜக³த்³பீ³ஜபூ⁴தயோ꞉ ஸலிலஸ்யேவ பே²நஸ்தா²நீயயோ꞉ நிர்வஹிதா நிர்வோடா⁴ வ்யாகர்தா । தே நாமரூபே யத³ந்தரா யஸ்ய ப்³ரஹ்மணோ அந்தரா மத்⁴யே வர்தேதே, தயோர்வா நாமரூபயோரந்தரா மத்⁴யே யந்நாமரூபாப்⁴யாமஸ்ப்ருஷ்டம் யதி³த்யேதத் , தத்³ப்³ரஹ்ம நாமரூபவிலக்ஷணம் நாமரூபாப்⁴யாமஸ்ப்ருஷ்டம் ததா²பி தயோர்நிர்வோட்⁴ரு ஏவம்லக்ஷணம் ப்³ரஹ்மேத்யர்த²꞉ । இத³மேவ மைத்ரேயீப்³ராஹ்மணேநோக்தம் ; சிந்மாத்ராநுக³மாத்ஸர்வத்ர சித்ஸ்வரூபதைவேதி க³ம்யதே ஏகவாக்யதா ।

“आकाशो वै नाम” (ஆகாசோ வை நாம) என்று சுருதியில் ஆகாசம் என்ற பெயரால் பிரசித்தமாகும். ஏன் எனில் ஆகாசம் போல் சரீரமற்றும், சூக்ஷ்மமாய் இருப்பதால் ஆகும். அந்த ஆகாசம் தன்னில் இருக்கும் ஜகத்திற்கு பீஜரூபமான நாமரூபங்கள் ஜலம் நுரை திவிலை இவைகளை நிர்வஹிப்பது போல் நிர்வஹிக்கிறது. அதாவது வியக்தமாக்குகிறது (வெளிப்படுத்துகிறது). அந்த நாமரூபங்கள் எதில் அந்தர்கதமாய் உள்ளதோ அதாவது எந்த பிரஹ்மத்தில் மத்தியில் இருக்கிறதோ அல்லது எந்த நாமரூபத்தின் மத்தியில் இருந்துகொண்டு நாமரூபத்தால் தொடப்படாமல் இருக்கிறதோ (ஸ்பரிசிக்காமல் இருக்கிறதோ) அவ்வாறு இருந்தாலும் நாமரூபத்தை நிர்வஹிக்கின்றது இந்த லக்ஷணங்களுடைய பிரஹ்மம் என்பது பொருள். இதையே மைத்ரேய பிராஹ்மணத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டது. எங்கும் சின்மாத்திரமே அனுகதமாய் இருப்பதால் எல்லாவற்றின் சித்ரூபமாகும் என்றது ஒரே வாக்கியமே என்று அறியப்படுகிறது.“ஆகாஶோ வை நாம” (ஆகாசோ வை நாம) என்று சுருதியில் ஆகாசம் என்ற பெயரால் பிரசித்தமாகும். ஏன் எனில் ஆகாசம் போல் சரீரமற்றும், சூக்ஷ்மமாய் இருப்பதால் ஆகும். அந்த ஆகாசம் தன்னில் இருக்கும் ஜகத்திற்கு பீஜரூபமான நாமரூபங்கள் ஜலம் நுரை திவிலை இவைகளை நிர்வஹிப்பது போல் நிர்வஹிக்கிறது. அதாவது வியக்தமாக்குகிறது (வெளிப்படுத்துகிறது). அந்த நாமரூபங்கள் எதில் அந்தர்கதமாய் உள்ளதோ அதாவது எந்த பிரஹ்மத்தில் மத்தியில் இருக்கிறதோ அல்லது எந்த நாமரூபத்தின் மத்தியில் இருந்துகொண்டு நாமரூபத்தால் தொடப்படாமல் இருக்கிறதோ (ஸ்பரிசிக்காமல் இருக்கிறதோ) அவ்வாறு இருந்தாலும் நாமரூபத்தை நிர்வஹிக்கின்றது இந்த லக்ஷணங்களுடைய பிரஹ்மம் என்பது பொருள். இதையே மைத்ரேய பிராஹ்மணத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டது. எங்கும் சின்மாத்திரமே அனுகதமாய் இருப்பதால் எல்லாவற்றின் சித்ரூபமாகும் என்றது ஒரே வாக்கியமே என்று அறியப்படுகிறது.

कथं तदवगम्यत इति, आह — स आत्मा । आत्मा हि नाम सर्वजन्तूनां प्रत्यक्चेतनः स्वसंवेद्यः प्रसिद्धः तेनैव स्वरूपेणोन्नीय अशरीरो व्योमवत्सर्वगत आत्मा ब्रह्मेत्यवगन्तव्यम् । तच्च आत्मा ब्रह्म अमृतम् अमरणधर्मा ।கத²ம் தத³வக³ம்யத இதி, ஆஹ — ஸ ஆத்மா । ஆத்மா ஹி நாம ஸர்வஜந்தூநாம் ப்ரத்யக்சேதந꞉ ஸ்வஸம்வேத்³ய꞉ ப்ரஸித்³த⁴꞉ தேநைவ ஸ்வரூபேணோந்நீய அஶரீரோ வ்யோமவத்ஸர்வக³த ஆத்மா ப்³ரஹ்மேத்யவக³ந்தவ்யம் । தச்ச ஆத்மா ப்³ரஹ்ம அம்ருதம் அமரணத⁴ர்மா ।

अत ऊर्ध्वं मन्‍त्रः । प्रजापतिः चतुर्मुखः तस्य सभां वेश्म प्रभुविमितं वेश्म प्रपद्ये गच्छेयम् । किञ्च यशोऽहं यशो नाम आत्मा अहं भवामि ब्राह्मणानाम् । ब्राह्मणा एव हि विशेषतस्तमुपासते ततस्तेषां यशो भवामि । तथा राज्ञां विशां च । तेऽप्यधिकृता एवेति तेषामप्यात्मा भवामि । तद्यशोऽहमनुप्रापत्सि अनुप्राप्तुमिच्छामि । स ह अहं यशसामात्मनां देहेन्द्रियमनोबुद्धिलक्षणानामात्मा ।அத ஊர்த்⁴வம் மந்‍த்ர꞉ । ப்ரஜாபதி꞉ சதுர்முக²꞉ தஸ்ய ஸபா⁴ம் வேஶ்ம ப்ரபு⁴விமிதம் வேஶ்ம ப்ரபத்³யே க³ச்சே²யம் । கிஞ்ச யஶோ(அ)ஹம் யஶோ நாம ஆத்மா அஹம் ப⁴வாமி ப்³ராஹ்மணாநாம் । ப்³ராஹ்மணா ஏவ ஹி விஶேஷதஸ்தமுபாஸதே ததஸ்தேஷாம் யஶோ ப⁴வாமி । ததா² ராஜ்ஞாம் விஶாம் ச । தே(அ)ப்யதி⁴க்ருதா ஏவேதி தேஷாமப்யாத்மா ப⁴வாமி । தத்³யஶோ(அ)ஹமநுப்ராபத்ஸி அநுப்ராப்துமிச்சா²மி । ஸ ஹ அஹம் யஶஸாமாத்மநாம் தே³ஹேந்த்³ரியமநோபு³த்³தி⁴லக்ஷணாநாமாத்மா ।

किमर्थमहमेवं प्रपद्य इति, उच्यते — श्येतं वर्णतः पक्वबदरसमं रोहितम् । तथा अदत्कं दन्तरहितमप्यदत्कं भक्षयितृ स्त्रीव्यञ्जनं तत्सेविनां तेजोबलवीर्यविज्ञानधर्माणाम् अपहन्तृ विनाशयित्रित्येतत् । यदेवंलक्षणं श्येतं लिन्दु पिच्छलं तन्मा अभिगां मा अभिगच्छेयम् । द्विर्वचनमत्यन्तानर्थहेतुत्वप्रदर्शनार्थम् ॥கிமர்த²மஹமேவம் ப்ரபத்³ய இதி, உச்யதே — ஶ்யேதம் வர்ணத꞉ பக்வப³த³ரஸமம் ரோஹிதம் । ததா² அத³த்கம் த³ந்தரஹிதமப்யத³த்கம் ப⁴க்ஷயித்ரு ஸ்த்ரீவ்யஞ்ஜநம் தத்ஸேவிநாம் தேஜோப³லவீர்யவிஜ்ஞாநத⁴ர்மாணாம் அபஹந்த்ரு விநாஶயித்ரித்யேதத் । யதே³வம்லக்ஷணம் ஶ்யேதம் லிந்து³ பிச்ச²லம் தந்மா அபி⁴கா³ம் மா அபி⁴க³ச்சே²யம் । த்³விர்வசநமத்யந்தாநர்த²ஹேதுத்வப்ரத³ர்ஶநார்த²ம் ॥

எதற்காக நான் இவ்வாறு அடையவில்லை? அது கூறப்படுகிறது. வெள்ளைநிறமுடைய பதரிபழம் பழுத்தவுடன் சிகப்பு நிறமாவது போன்ற சிகப்பு. அவ்வாறே “अदत्क” (அதத்க) - பல் இல்லாவிடினும் ஸ்திரீ சின்னத்தை பக்ஷணம் செய்பவனும் ஏன் எனில் தனக்கு சேவை செய்பவனுடைய தேஜஸ், பலம், வீரியம், விக்ஞானம் மேலும் தர்மத்தை விநாசம் செய்பவன் ஆகிய இந்த லக்ஷணங்களுடைய வெண்மை, சிகப்பு நிறஜலமுடைய ஸ்திரீ சின்னத்தை அடையமாட்டேன். அதற்கு செல்லமாட்டேன். “माभिगाम् माभिगाम्” (மாஅபிகாம் மாஅபிகாம்) என்று இருமுறை கூறியது அதன் முற்றிலும் அநர்த்தத்திற்கு ஹேது ஆவதை தெரிவிப்பதற்காக ஆகும்.எதற்காக நான் இவ்வாறு அடையவில்லை? அது கூறப்படுகிறது. வெள்ளைநிறமுடைய பதரிபழம் பழுத்தவுடன் சிகப்பு நிறமாவது போன்ற சிகப்பு. அவ்வாறே “அத³த்க” (அதத்க) - பல் இல்லாவிடினும் ஸ்திரீ சின்னத்தை பக்ஷணம் செய்பவனும் ஏன் எனில் தனக்கு சேவை செய்பவனுடைய தேஜஸ், பலம், வீரியம், விக்ஞானம் மேலும் தர்மத்தை விநாசம் செய்பவன் ஆகிய இந்த லக்ஷணங்களுடைய வெண்மை, சிகப்பு நிறஜலமுடைய ஸ்திரீ சின்னத்தை அடையமாட்டேன். அதற்கு செல்லமாட்டேன். “மாபி⁴கா³ம் மாபி⁴கா³ம்” (மாஅபிகாம் மாஅபிகாம்) என்று இருமுறை கூறியது அதன் முற்றிலும் அநர்த்தத்திற்கு ஹேது ஆவதை தெரிவிப்பதற்காக ஆகும்.

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.

அது எவ்வாறு அறியப்படுகிறது? அதற்குக் கூறப்படுகிறது - அது ஆத்மா ஆத்மா என்ற நாமம் எல்லா ஜீவர்களின் பிரத்யக் சேதனம் என்றும் ஸ்வசம் வேத்தியம் என்றும் பிரசித்தமானதே. அதன் ரூபத்தை ஊகித்து அது சரீரமற்றது என்றும் ஆகாசத்தைப்போன்று சர்வகத ஆத்மா பிரஹ்மம் என்று அறியவேண்டும். அந்த ஆத்மா பிரஹ்மம், அம்ருதம், மரணதர்மம் அற்றது.

பிரஜாபதியாகிய சதுர்முக பிரஹ்மாவின் சபையில் பிரவேசித்தார். அதாவது பிரபுவிமிதம் என்ற பெயருடைய சபையை அடைவேன். மேலும் நான் யசஸ் (பெருமை) உடையவன். பிராஹ்மணர்களுக்குள் நான் பெருமை உடையவன். பிராஹ்மணர்களுக்குள் நான் பெருமை உடையவனாவேன். பிராஹ்மணர்கள் தான் அதை விசேஷமாக உபாசிக்கின்றனர். ஆகையால் அவர்களுடைய பெருமையை அடைவேன். அவ்வாறே க்ஷத்திரியர்களுடையதும், வைசியர்களுடைய பெருமைகளையும் அடைவேன். அவர்களும் அதற்கு அதிகாரிகளாவதால் அவர்களுடைய ஆத்மாவாகவும் ஆவேன். நான் அவர்களுடைய பெருமையை அடைய விரும்புகின்றேன். அந்த நான் யசஸ் ஸ்வரூப (பெருமை ஸ்வரூப) ஆத்மாக்களுக்கு அதாவது தேஹ, இந்திரிய, மனம் மேலும் புத்திரூப ஆத்மாக்களுக்கு ஆத்மாவாக இருக்கின்றேன்.

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.