श्लोकः २९ஶ்லோக꞉ 29 / ७८78
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु ।
प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनञ्जय ॥ २९ ॥பு3த்3தே4ர்பே4த3ம் த்4ருதேஶ்சைவ கு3ணதஸ்த்ரிவித4ம் ஶ்ருணு ।
ப்ரோச்யமாநமஶேஷேண ப்ருத2க்த்வேந த4நஞ்ஜய ॥ 29 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
बुद्धेः भेदं धृतेश्चैव भेदं गुणतः सत्त्वादिगुणतः त्रिविधं शृणु इति सूत्रोपन्यासः । प्रोच्यमानं कथ्यमानम् अशेषेण निरवशेषतः यथावत् पृथक्त्वेन विवेकतः धनञ्जय ।பு3த்3தே4꞉ பே4த3ம் த்4ருதேஶ்சைவ பே4த3ம் கு3ணத꞉ ஸத்த்வாதி3கு3ணத꞉ த்ரிவித4ம் ஶ்ருணு இதி ஸூத்ரோபந்யாஸ꞉ । ப்ரோச்யமாநம் கத்2யமாநம் அஶேஷேண நிரவஶேஷத꞉ யதா2வத் ப்ருத2க்த்வேந விவேகத꞉ த4நஞ்ஜய ।
दिग्विजये मानुषं दैवं च प्रभूतं धनं जितवान् , तेन असौ धनञ्जयः अर्जुनः ॥ २९ ॥தி3க்3விஜயே மாநுஷம் தை3வம் ச ப்ரபூ4தம் த4நம் ஜிதவாந் , தேந அஸௌ த4நஞ்ஜய꞉ அர்ஜுந꞉ ॥ 29 ॥
ஹே தனஞ்ஜய! புத்திக்கும் திருதிக்கும் (உறுதிக்கும்) சத்து வாதி குணங்களின்படி மூன்றுவிதமான பேதங்களை தகுந்தவாறு பிரித்து மீதம் இல்லாமல் முழுமையாகக் கூறப்போவதைக் கேள் என்று சூத்ரரூபமாகக் கூறப்பட்டது.
திக்விஜய சமயத்தில் அர்ஜுனனால் மனிதர்களுடையவும், தேவர்களுடையவுமான மிகுந்த செல்வமானது (தனமானது) ஜெயிக்கப்பட்டது. ஆகையால் அவனுக்கு தனஞ்ஜயன் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.