श्लोकः ३९ஶ்லோக꞉ 39 / ७८78
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः ।
निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥ ३९ ॥யத3க்3ரே சாநுப3ந்தே4 ச ஸுக2ம் மோஹநமாத்மந꞉ ।
நித்3ராலஸ்யப்ரமாதோ3த்த2ம் தத்தாமஸமுதா3ஹ்ருதம் ॥ 39 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
यत् अग्रे च अनुबन्धे च अवसानोत्तरकाले च सुखं मोहनं मोहकरम् आत्मनः निद्रालस्यप्रमादोत्थं निद्रा च आलस्यं च प्रमादश्च तेभ्यः समुत्तिष्ठतीति निद्रालस्यप्रमादोत्थम् , तत् तामसम् उदाहृतम् ॥ ३९ ॥யத் அக்3ரே ச அநுப3ந்தே4 ச அவஸாநோத்தரகாலே ச ஸுக2ம் மோஹநம் மோஹகரம் ஆத்மந꞉ நித்3ராலஸ்யப்ரமாதோ3த்த2ம் நித்3ரா ச ஆலஸ்யம் ச ப்ரமாத3ஶ்ச தேப்4ய꞉ ஸமுத்திஷ்ட2தீதி நித்3ராலஸ்யப்ரமாதோ3த்த2ம் , தத் தாமஸம் உதா3ஹ்ருதம் ॥ 39 ॥
எந்த சுகமானது நுகர்ச்சியின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் தன்னை மோஹிக்க செய்கிறதாய் தூக்கம் சோம்பல், மயக்கம் இவை களால் உண்டாகிறதாய் இருக்கிறதோ அது தாமசம் எனப்படும்.