श्रीमद्भगवद्गीताभाष्यम् ८.३

अवतरणिकाஅவதரணிகா · Śaṅkara leading into the śloka; the śloka follows.

संस्कृतम्

தமிழ்

एषां प्रश्नानां यथाक्रमं निर्णयाय श्रीभगवानुवाच —ஏஷாம் ப்ரஶ்நாநாம் யதா²க்ரமம் நிர்ணயாய ஶ்ரீப⁴க³வாநுவாச —

இந்த வினாக்களின் பதிலை கிரமமாக நிர்ணயிக்கும் பொருட்டு -

श्लोकः ३ஶ்லோக꞉ 3 / २८28

श्रीभगवानुवाच —
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ३ ॥ஶ்ரீப⁴க³வாநுவாச —
அக்ஷரம் ப்³ரஹ்ம பரமம் ஸ்வபா⁴வோ(அ)த்⁴யாத்மமுச்யதே ।
பூ⁴தபா⁴வோத்³ப⁴வகரோ விஸர்க³꞉ கர்மஸம்ஜ்ஞித꞉ ॥ 3 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

अक्षरं न क्षरतीति अक्षरं परमात्मा, ‘एतस्य वा अक्षरस्य प्रशासने गार्गि’ (बृ. उ. ३ । ८ । ९) इति श्रुतेः ।அக்ஷரம் ந க்ஷரதீதி அக்ஷரம் பரமாத்மா, ‘ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸநே கா³ர்கி³’ (ப்³ரு. உ. 3 । 8 । 9) இதி ஶ்ருதே꞉ ।

ओङ्कारस्य च ‘ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म’ (भ. गी. ८ । १३) इति परेण विशेषणात् अग्रहणम् । परमम् इति च निरतिशये ब्रह्मणि अक्षरे उपपन्नतरम् विशेषणम् ।ஓங்காரஸ்ய ச ‘ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்³ரஹ்ம’ (ப⁴. கீ³. 8 । 13) இதி பரேண விஶேஷணாத் அக்³ரஹணம் । பரமம் இதி ச நிரதிஶயே ப்³ரஹ்மணி அக்ஷரே உபபந்நதரம் விஶேஷணம் ।

तस्यैव परस्य ब्रह्मणः प्रतिदेहं प्रत्यगात्मभावः स्वभावः, स्वो भावः स्वभावः अध्यात्मम् उच्यते ।தஸ்யைவ பரஸ்ய ப்³ரஹ்மண꞉ ப்ரதிதே³ஹம் ப்ரத்யகா³த்மபா⁴வ꞉ ஸ்வபா⁴வ꞉, ஸ்வோ பா⁴வ꞉ ஸ்வபா⁴வ꞉ அத்⁴யாத்மம் உச்யதே ।

आत्मानं देहम् अधिकृत्य प्रत्यगात्मतया प्रवृत्तं परमार्थब्रह्मावसानं वस्तु स्वभावः अध्यात्मम् उच्यते अध्यात्मशब्देन अभिधीयते ।ஆத்மாநம் தே³ஹம் அதி⁴க்ருத்ய ப்ரத்யகா³த்மதயா ப்ரவ்ருத்தம் பரமார்த²ப்³ரஹ்மாவஸாநம் வஸ்து ஸ்வபா⁴வ꞉ அத்⁴யாத்மம் உச்யதே அத்⁴யாத்மஶப்³தே³ந அபி⁴தீ⁴யதே ।

भूतभावोद्भवकरः भूतानां भावः भूतभावः तस्य उद्भवः भूतभावोद्भवः तं करोतीति भूतभावोद्भवकरः, भूतवस्तूत्पत्तिकर इत्यर्थः । विसर्गः विसर्जनं देवतोद्देशेन चरुपुरोडाशादेः द्रव्यस्य परित्यागः ; स एष विसर्गलक्षणो यज्ञः कर्मसंज्ञितः कर्मशब्दित इत्येतत् । एतस्मात् हि बीजभूतात् वृष्ट्यादिक्रमेण स्थावरजङ्गमानि भूतानि उद्भवन्ति ॥ ३ ॥பூ⁴தபா⁴வோத்³ப⁴வகர꞉ பூ⁴தாநாம் பா⁴வ꞉ பூ⁴தபா⁴வ꞉ தஸ்ய உத்³ப⁴வ꞉ பூ⁴தபா⁴வோத்³ப⁴வ꞉ தம் கரோதீதி பூ⁴தபா⁴வோத்³ப⁴வகர꞉, பூ⁴தவஸ்தூத்பத்திகர இத்யர்த²꞉ । விஸர்க³꞉ விஸர்ஜநம் தே³வதோத்³தே³ஶேந சருபுரோடா³ஶாதே³꞉ த்³ரவ்யஸ்ய பரித்யாக³꞉ ; ஸ ஏஷ விஸர்க³லக்ஷணோ யஜ்ஞ꞉ கர்மஸம்ஜ்ஞித꞉ கர்மஶப்³தி³த இத்யேதத் । ஏதஸ்மாத் ஹி பீ³ஜபூ⁴தாத் வ்ருஷ்ட்யாதி³க்ரமேண ஸ்தா²வரஜங்க³மாநி பூ⁴தாநி உத்³ப⁴வந்தி ॥ 3 ॥

(அழியாதது பரமாத்மா)
அழிவற்றது பரமாத்மா. சுருதியில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. (தஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரசாசனே கார்க்கி) என்று.

பரமம் என்ற விசேஷணத்துடன் கூடி இருப்பதால் இங்கு அக்ஷர சப்தத்தினால் (ஓமித்யேகாக்ஷரம் பிரஹ்ம) என்ற வாக்கியத்தினால் வர்ணிக்கப்பட்ட ஓம்காரமானது கூறப்படவில்லை. ஏன்எனில் பரமம் என்ற விசேஷணம் நிரதிசய அக்ஷர பிரஹ்மத்திலேயே பொருந்துகிறது.

அந்த பரப்பிரஹ்மம் ஒவ்வொரு தேஹத்திலும் (பிரத்யக்) அந்த ராத்மாவாய் இருக்கிறது. அதனை ஸ்வபாவம் என்பர். ஸ்வபாவம் என் றால் அத்யாத்மம். எனப்படும்.

ஆத்மா தேஹத்தை ஆச்ரயமாகக் கொண்டு அந்தராத்மாவாக அதில் பிரவிர்த்தித்து முடிவிலே பரமார்த்த பிரஹ்மமாகவே உள்ள வஸ்து ஸ்வபாவ: எனப்படும். அதுவே அத்யாத்மம் என்ற சொல்லால் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸ்தாவர ஜங்கமங்களை உண்டாக்குவது (பூத பாவோத்பவகர:) எது எனில் தேவதைகளை உத்தேசித்து ச்சரு, புரோடாசம் முதலிய ஹோமம் செய்ய யோக்கியமான திரவ்யங்களை தியாகம் செய்வது. அந்த தியாக ரூப யக்ஞம் கர்மம் எனப்படுகிறது. இந்த பீஜ ரூப (காரண ரூப) யக்ஞத்தினாலேயே மழை முதயலிவைகள் கிரமமாக ஸ்தாவர ஜங்கமங்களை உற்பத்தி செய்கிறது.