मन्त्रः १२மந்த்ர꞉ 12 / १९19
नैव वाचा न मनसा प्राप्तुं शक्यो न चक्षुषा ।
अस्तीति ब्रुवतोऽन्यत्र कथं तदुपलभ्यते ॥ १२ ॥நைவ வாசா ந மநஸா ப்ராப்தும் ஶக்யோ ந சக்ஷுஷா ।
அஸ்தீதி ப்3ருவதோ(அ)ந்யத்ர கத2ம் தது3பலப்4யதே ॥ 12 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
नैव वाचा न मनसा न चक्षुषा नान्यैरपीन्द्रियैः प्राप्तुं शक्यते इत्यर्थः । तथापि सर्वविशेषरहितोऽपि जगतो मूलमित्यवगतत्वादस्त्येव, कार्यप्रविलापनस्यास्तित्वनिष्ठत्वात् । तथा हीदं कार्यं सौक्ष्म्यतारतम्यपारम्पर्येणानुगम्यमानं सद्बुद्धिनिष्ठामेवावगमयति । यदापि विषयप्रविलापनेन प्रविलाप्यमाना बुद्धिः, तदापि सा सत्प्रत्ययगर्भैव विलीयते । बुद्धिर्हि नः प्रमाणं सदसतोर्याथात्म्यावगमे ।நைவ வாசா ந மநஸா ந சக்ஷுஷா நாந்யைரபீந்த்3ரியை꞉ ப்ராப்தும் ஶக்யதே இத்யர்த2꞉ । ததா2பி ஸர்வவிஶேஷரஹிதோ(அ)பி ஜக3தோ மூலமித்யவக3தத்வாத3ஸ்த்யேவ, கார்யப்ரவிலாபநஸ்யாஸ்தித்வநிஷ்ட2த்வாத் । ததா2 ஹீத3ம் கார்யம் ஸௌக்ஷ்ம்யதாரதம்யபாரம்பர்யேணாநுக3ம்யமாநம் ஸத்3பு3த்3தி4நிஷ்டா2மேவாவக3மயதி । யதா3பி விஷயப்ரவிலாபநேந ப்ரவிலாப்யமாநா பு3த்3தி4꞉, ததா3பி ஸா ஸத்ப்ரத்யயக3ர்பை4வ விலீயதே । பு3த்3தி4ர்ஹி ந꞉ ப்ரமாணம் ஸத3ஸதோர்யாதா2த்ம்யாவக3மே ।
मूलं चेज्जगतो न स्यादसदन्वितमेवेदं कार्यमसदसदित्येव गृह्येत, न त्वेतदस्ति ; सत्सदित्येव तु गृह्यते ; यथा मृदादिकार्यं घटादि मृदाद्यन्वितम् । तस्माज्जगतो मूलमात्मा अस्तीत्येवोपलब्धव्यः । कस्मात् ? अस्तीति ब्रुवतः अस्तित्ववादिन आगमार्थानुसारिणः श्रद्दधानादन्यत्र नास्तिकवादिनि नास्ति जगतो मूलमात्मा निरन्वयमेवेदं कार्यमभावान्तं प्रविलीयत इति मन्यमाने विपरीतदर्शिनि, कथं तद्ब्रह्म तत्त्वत उपलभ्यते ; न कथञ्चनोपलभ्यत इत्यर्थः ॥மூலம் சேஜ்ஜக3தோ ந ஸ்யாத3ஸத3ந்விதமேவேத3ம் கார்யமஸத3ஸதி3த்யேவ க்3ருஹ்யேத, ந த்வேதத3ஸ்தி ; ஸத்ஸதி3த்யேவ து க்3ருஹ்யதே ; யதா2 ம்ருதா3தி3கார்யம் க4டாதி3 ம்ருதா3த்3யந்விதம் । தஸ்மாஜ்ஜக3தோ மூலமாத்மா அஸ்தீத்யேவோபலப்3த4வ்ய꞉ । கஸ்மாத் ? அஸ்தீதி ப்3ருவத꞉ அஸ்தித்வவாதி3ந ஆக3மார்தா2நுஸாரிண꞉ ஶ்ரத்3த3தா4நாத3ந்யத்ர நாஸ்திகவாதி3நி நாஸ்தி ஜக3தோ மூலமாத்மா நிரந்வயமேவேத3ம் கார்யமபா4வாந்தம் ப்ரவிலீயத இதி மந்யமாநே விபரீதத3ர்ஶிநி, கத2ம் தத்3ப்3ரஹ்ம தத்த்வத உபலப்4யதே ; ந கத2ஞ்சநோபலப்4யத இத்யர்த2꞉ ॥
तस्मादपोह्यासद्वादिपक्षमासुरम्தஸ்மாத3போஹ்யாஸத்3வாதி3பக்ஷமாஸுரம்
(அனுவாதம்) வாக்காலும், மனதாலும், கண்களாலும், மற்ற இந்திரியங்களாலும் அடைய முடியாது என்பது பொருள். அவ்வாறு இருந்தாலும், எல்லா தர்மங்களும் அற்று இருந்தாலும் ஜகத்தின் மூலம் (காரணம்) என்று அறியப்பட்டதாய் இருப்பதாலும் (எல்லாவற்றிலும் உள்ளூடாய் சன்மாத்திரமாய் இருப்பதாலும்) காரியங்களின் நாசத்தின் அடைவும் அதிஷ்ட்டானமான சத்தில் முடிவதாலும் அது சத்தாகவே இருக்கிறது. அவ்வாறு இருப்பதால் இந்த காரியமும் சூக்ஷ்மம், சூக்ஷ்மதரம், சூக்ஷ்மதமம் என்ற பரம்பரையைத் தொடர்ந்து அறியப்படுவதாய் எல்லாவற்றிற்கும் அதிஷ்ட்டானமான சன்மாத்திரமாய் நிலைபெற்றிருத்தலை தெரிவிக்கின்றது. எப்பொழுது புத்தியானது தனக்கு விஷயமான பதார்த்தத்தின் நாசத்தால் தானும் நாசம் ஆகும் பொழுது ஸத் என்ற விசேஷணத்தைத் தன்னில் அடக்கிக் கொண்டு சத்பதார்த்திற்கு நாசமில்லாமல் நாசமாகிறது. சத் அசத் என்பதின் யதார்த்தத்தை அறிவதற்கு நமக்கு புத்தியே பிரமாணம்.
(அனுவாதம்) ஜகத்திற்கு காரணம் இல்லை எனில் அசத்துடன் சேர்ந்த இந்த காரியம் அசத் என்றே கிரஹிக்கப்படுகிறது. அவ்வாறு அல்ல, சத், சத் என்றே அறியப்படுகிறது. எவ்வாறெனில் மண்ணில் உண்டான காரியமாகிய கடம் முதலியவைகள் மண்ணுடன் கூடியதாகவே இருக்கின்றன. ஆகையால் ஜகத்திற்கு காரணமாகிற ஆத்மா இருக்கிறது என்று அறியப்பட வேண்டும். ஏன் எனில்? இருக்கிறது என்று கூறுகின்ற ஆத்மா இருக்கிறது கூறும் ஆகம அர்த்தை அனுசரிக்கின்ற வாதிகளுடைய சிரத்தையைக் காட்டிலும் வேறான நாஸ்திக வாதிகள் ஜகத்திற்கு காரணம் இல்லை. அந்த கார்யமானது எதனுடனும் சம்பந்தப்படாமல் அபாவத்தையே முடிவாக உடையது என்று நினைக்கும் விபரீத தர்சிகள் எவ்வாறு அந்த பிரஹ்ம தத்துவத்தை அறிய முடியும்? எவ்வகையாலும் அடைய முடியாது என்பது பொருள்.
(அ-கை) ஆகையைால் அசுரத் தன்மை உள்ள அசத்வாதி பக்ஷத்தை நிராகரணம் செய்து