केनोपनिषत्पदभाष्यम् १.३

मन्त्रः ३மந்த்ர꞉ 3 / ९9

न तत्र चक्षुर्गच्छति न वाग्गच्छति नो मनः ।
न विद्मो न विजानीमो यथैतदनुशिष्यात् ॥ ३ ॥ந தத்ர சக்ஷுர்க³ச்ச²தி ந வாக்³க³ச்ச²தி நோ மந꞉ ।
ந வித்³மோ ந விஜாநீமோ யதை²தத³நுஶிஷ்யாத் ॥ 3 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

यस्माच्छ्रोत्रादेरपि श्रोत्राद्यात्मभूतं ब्रह्म, अतःயஸ்மாச்ச்²ரோத்ராதே³ரபி ஶ்ரோத்ராத்³யாத்மபூ⁴தம் ப்³ரஹ்ம, அத꞉

न तत्र तस्मिन्ब्रह्मणि चक्षुः गच्छति, स्वात्मनि गमनासम्भवात् । तथा न वाक् गच्छति । वाचा हि शब्द उच्चार्यमाणोऽभिधेयं प्रकाशयति यदा, तदाभिधेयं प्रति वाग्गच्छतीत्युच्यते । तस्य च शब्दस्य तन्निर्वर्तकस्य च करणस्यात्मा ब्रह्म । अतो न वाग्गच्छति । यथाग्निर्दाहकः प्रकाशकश्चापि सन् न ह्यात्मानं प्रकाशयति दहति वा, तद्वत् ।ந தத்ர தஸ்மிந்ப்³ரஹ்மணி சக்ஷு꞉ க³ச்ச²தி, ஸ்வாத்மநி க³மநாஸம்ப⁴வாத் । ததா² ந வாக் க³ச்ச²தி । வாசா ஹி ஶப்³த³ உச்சார்யமாணோ(அ)பி⁴தே⁴யம் ப்ரகாஶயதி யதா³, ததா³பி⁴தே⁴யம் ப்ரதி வாக்³க³ச்ச²தீத்யுச்யதே । தஸ்ய ச ஶப்³த³ஸ்ய தந்நிர்வர்தகஸ்ய ச கரணஸ்யாத்மா ப்³ரஹ்ம । அதோ ந வாக்³க³ச்ச²தி । யதா²க்³நிர்தா³ஹக꞉ ப்ரகாஶகஶ்சாபி ஸந் ந ஹ்யாத்மாநம் ப்ரகாஶயதி த³ஹதி வா, தத்³வத் ।

नो मनः मनश्चान्यस्य सङ्कल्पयितृ अध्यवसातृ च सत् नात्मानं सङ्कल्पयत्यध्यवस्यति च, तस्यापि ब्रह्मात्मेति । इन्द्रियमनोभ्यां हि वस्तुनो विज्ञानम् । तदगोचरत्वात् न विद्मः तद्ब्रह्म ईदृशमिति ।நோ மந꞉ மநஶ்சாந்யஸ்ய ஸங்கல்பயித்ரு அத்⁴யவஸாத்ரு ச ஸத் நாத்மாநம் ஸங்கல்பயத்யத்⁴யவஸ்யதி ச, தஸ்யாபி ப்³ரஹ்மாத்மேதி । இந்த்³ரியமநோப்⁴யாம் ஹி வஸ்துநோ விஜ்ஞாநம் । தத³கோ³சரத்வாத் ந வித்³ம꞉ தத்³ப்³ரஹ்ம ஈத்³ருஶமிதி ।

अतो न विजानीमः यथा येन प्रकारेण एतत् ब्रह्म अनुशिष्यात् उपदिशेच्छिष्यायेत्यभिप्रायः । यद्धि करणगोचरः, तदन्यस्मै उपदेष्टुं शक्यं जातिगुणक्रियाविशेषणैः । न तज्जात्यादिविशेषणवद्ब्रह्म । तस्माद्विषमं शिष्यानुपदेशेन प्रत्याययितुमिति उपदेशे तदर्थग्रहणे च यत्नातिशयकर्तव्यतां दर्शयति ॥அதோ ந விஜாநீம꞉ யதா² யேந ப்ரகாரேண ஏதத் ப்³ரஹ்ம அநுஶிஷ்யாத் உபதி³ஶேச்சி²ஷ்யாயேத்யபி⁴ப்ராய꞉ । யத்³தி⁴ கரணகோ³சர꞉, தத³ந்யஸ்மை உபதே³ஷ்டும் ஶக்யம் ஜாதிகு³ணக்ரியாவிஶேஷணை꞉ । ந தஜ்ஜாத்யாதி³விஶேஷணவத்³ப்³ரஹ்ம । தஸ்மாத்³விஷமம் ஶிஷ்யாநுபதே³ஶேந ப்ரத்யாயயிதுமிதி உபதே³ஶே தத³ர்த²க்³ரஹணே ச யத்நாதிஶயகர்தவ்யதாம் த³ர்ஶயதி ॥

(அ-கை) எதனால் சுரோத்திரம் முதலியவைகளுக்கு ப்ரஹ்மம் சுரோத்திரம் முதலிய ஆத்ம ஸ்வரூபமாயிருக்கிறதோ ஆகையால்.

தன்ஆத்மாவிடத்தில் செல்வது என்பது சம்பாவிக்காததினால் அங்கு கண் செல்வதில்லை. அவ்வாறேவாக்கும் செல்வதில்லை. வாக்கினால் உச்சரிக்கப்படும் பொழுது அதன் பொருளை (அப்பெயர் கொண்ட பொருளை) விளக்குகிறது. அதை வாக் சொல்லுகிறது என்று கூறப்படுகிறது. அந்த சப்தத்தை நிர்வஹிப்பதற்கு காரணமான ஆத்மா பிரஹ்மம். ஆகையால் எவ்வாறு அக்னிக்கு தஹிக்கும் தன்மையும் பிரகாசப்படுத்தும் தன்மை இருந்தும் தன்னையே(அக்னியையே) தஹிக்கவும், பிரகாசப்படுத்தவும் செய்யாதோ அவ்வாறேவாக்கும் பிரஹ்மத்தை எட்டுவதோ விளக்குவதோ இல்லை.

नो मनः (நோ மன) ஸங்கல்பாத்மகமான மனது ஆத்மாவைத் தவிர மற்றவைகளையே எண்ணுகிறது. அவைகளைப் பற்றியே ஒரு முடிவிற்கும் வருகிறது. ஆனால் ஆத்மாவைப் பற்றி எண்ணுவதோ அடைவதற்கு முயற்சிப்பதோ இல்லை. அப்படிப்பட்ட மனதிற்கும் ஆத்மா பிரஹ்மமே என்பதாகும். இந்திரியங்கள் மனம் இவைகளால் வஸ்துக்களின் ஞானம் ஏற்படுகிறது. பிரஹ்மமானது அகோசரமாய் (எட்டாததாய்) இருப்பதால் அந்த பிரஹ்மம் இப்படிப்பட்டது என்று நம்மால் அறிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

ஆகையால் சிஷ்யனுக்கு இந்த பிரஹ்மத்தைப் பற்றி எவ்வாறு உபதேசிப்பது என்பது நாம் அறியவில்லை, எது இந்திரியங்களால் அறிய முடியுமோ அது ஜாதிகுணகிரியை முதலிய விசேஷணங்களுடையதான மற்றவைகளைக் குறித்து உபதேசம் செய்யமுடியும். ஆனால் பிரஹ்மமோ ஜாதி முதலிய விசேஷணங்களுடன் கூடியது அன்று. ஆகையால் சிஷ்யனுக்கு உபதேசம் செய்வதில் உண்டாகும் விஷமமான மாறுபாட்டை நீக்கி உபதேசத்திலும் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்வதிலும் மிகுந்த முயற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.