(ச.பா) தன்னாலோ, மற்றவராலோ அல்லது இந்த இருவராலோ சத், அசத் அல்லது சதசத்ரூபமாக உத்பத்தியாவதில்லை. எந்த விதமாகவும் அதன் ஜன்மம் சம்பவிக்காது. எவ்வாறு கடமானது அந்த கடத்திலிருந்து உத்பத்தி ஆகாதோ அவ்வாறே எந்த வஸ்துவும் தானாகவே பூர்ணமாய் தயாராகாத ஸ்வரூபத்தால் தானாகவே உத்பத்தி ஆக முடியாது வேறு ஒரு அந்ய பதார்த்தத்தால் வேறு பதார்த்தம் (அந்யபதார்த்தம்) உத்பன்னம் ஆக முடியாது. எவ்வாறு கடத்திலிருந்த படம் (துணி) உண்டாகாது மேலும் படத்திலிருந்து வேறுபடம் உண்டாகாது. இவ்வாறு விரோதம் உள்ளதால் இருவகையாலும் எந்த ஒன்றின் உத்பத்தியும் உண்டாகாது. எவ்வாறு கடம், படம் இவ்விரண்டிலிருந்தும் கடமோ படமோ எந்த ஒன்றும் உண்டாகமுடியாது.

(ச.பா) மண்ணிலிருந்து கடம் உத்பன்னமானது தந்தையிடமிருந்து மகன் உத்பன்னமானான் என்பது உண்மையே. ஆனால் “உத்பன்னம் ஆகிறது” என்ற பிரத்யயமும் சப்தமும் மூடர்களுக்கே ஏற்படுகிறது. ஆனால் விவேகிகளோ பிரதீதியையும் (தோன்றுவதையும்) சப்தத்தையும் உண்மையானதா? அல்லது மித்தையா? என்று பரீக்ஷை செய்கின்றனர். பரீக்ஷை செய்து அறிந்த பின் சப்தம், அந்த பிரதீதியின் விஷயமான கடம் அல்லது மகன் முதலிய வஸ்து கேவலம் சப்தமாத்திரமே என்பதை சுருதியில் கூறிய “वाचारम्भणम्” முதலிய பிரமாணங்களால் அறிகிறார்கள்.

(ச.பா) வஸ்து சத்தாய் இருந்தால் மண், பிதா முதலியவைகளைப் போல் சத்தாய் இருப்பதால் உத்பன்னமாக முடியாது. அசத்தாய் இருந்தாலும் முயற்கொம்பு போல் அசத்தாய் இருப்பதால் உத்பன்னமாகாது. மேலும் சதசத்தாய் இருந்தாலும் உத்பன்னமாகாது. ஏனெனில் ஒரே வஸ்து விருத்த சுவபாவமுடையதாக இருப்பது சம்பவியாது. ஆகையால் ஒரு வஸ்துவும் உத்பன்னமாகவில்லை என்று சித்திக்கிறது.

(ச.பா) எவர்களுடைய விபரீத மதத்தில் (பௌத்தமதத்தில்) ஜன்ம கிரியையினால் தான் ஜன்மம் உண்டாகிறது என்று இவ்வாறு கிரியா, காரகபலத்தை ஒன்றானதாயும் வஸ்துவிற்கு க்ஷணிகத் தன்மையையும் கற்பிக்கிறார்கள். அவர்கள் சரியான யுக்தியற்றவர்கள் ஏனெனில் அவர்கள் இவ்வாறு இருக்கிறது என்று நிச்சயம் செய்யும் க்ஷணத்தின் அடுத்த க்ஷணத்தில் அதன் ஸ்திதி இல்லாததாலும் அநுபவிக்கப்படாத பதார்த்தத்தின் ஸ்மிருதி உண்டாவது அசம்பவமாகும்.

(ச.பா) (அ.கை) மேலும் ஹேது, பலத்தின் அநாதித்தன்மையை ஒப்புக்கொள்ளும் உன்மூலமாய் பலாத்காரமாய் ஹேது, பலத்தின் அனுத்பத்தி (உத்பத்தி இல்லாதது)யை ஒப்புக் கொண்டதாகும் அது எவ்வாறு?