कारिका ७७காரிகா 77 / १००100
अनिमित्तस्य चित्तस्य यानुत्पत्तिः समाद्वया ।
अजातस्यैव सर्वस्य चित्तदृश्यं हि तद्यतः ॥ ७७ ॥அநிமித்தஸ்ய சித்தஸ்ய யாநுத்பத்தி꞉ ஸமாத்3வயா ।
அஜாதஸ்யைவ ஸர்வஸ்ய சித்தத்3ருஶ்யம் ஹி தத்3யத꞉ ॥ 77 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
कारिका अन्वयः - अनिमित्तस्य चित्तस्य या अनुत्पत्तिः समा अद्वया च यतः तत् चित्तदृश्यं हि अजातस्यैव सर्वस्य ।காரிகா அந்வய꞉ - அநிமித்தஸ்ய சித்தஸ்ய யா அநுத்பத்தி꞉ ஸமா அத்3வயா ச யத꞉ தத் சித்தத்3ருஶ்யம் ஹி அஜாதஸ்யைவ ஸர்வஸ்ய ।
परमार्थदर्शनेन निरस्तधर्माधर्माख्योत्पत्तिनिमित्तस्य अनिमित्तस्य चित्तस्येति या मोक्षाख्या अनुत्पत्तिः, सा सर्वदा सर्वावस्थासु समा निर्विशेषा अद्वया च ; पूर्वमपि अजातस्यैव अनुत्पन्नस्य चित्तस्य सर्वस्याद्वयस्येत्यर्थः । यस्मात्प्रागपि विज्ञानात् चित्तं दृश्यं तद्द्वयं जन्म च, तस्मादजातस्य सर्वस्य सर्वदा चित्तस्य समा अद्वयैव अनुत्पत्तिः न पुनः कदाचिद्भवति, कदाचिद्वा न भवति । सर्वदा एकरूपैवेत्यर्थः ॥ ७७ ॥பரமார்த2த3ர்ஶநேந நிரஸ்தத4ர்மாத4ர்மாக்2யோத்பத்திநிமித்தஸ்ய அநிமித்தஸ்ய சித்தஸ்யேதி யா மோக்ஷாக்2யா அநுத்பத்தி꞉, ஸா ஸர்வதா3 ஸர்வாவஸ்தா2ஸு ஸமா நிர்விஶேஷா அத்3வயா ச ; பூர்வமபி அஜாதஸ்யைவ அநுத்பந்நஸ்ய சித்தஸ்ய ஸர்வஸ்யாத்3வயஸ்யேத்யர்த2꞉ । யஸ்மாத்ப்ராக3பி விஜ்ஞாநாத் சித்தம் த்3ருஶ்யம் தத்3த்3வயம் ஜந்ம ச, தஸ்மாத3ஜாதஸ்ய ஸர்வஸ்ய ஸர்வதா3 சித்தஸ்ய ஸமா அத்3வயைவ அநுத்பத்தி꞉ ந புந꞉ கதா3சித்3ப4வதி, கதா3சித்3வா ந ப4வதி । ஸர்வதா3 ஏகரூபைவேத்யர்த2꞉ ॥ 77 ॥
यथोक्तेन न्यायेन जन्मनिमित्तस्य द्वयस्यभावाद-யதோ2க்தேந ந்யாயேந ஜந்மநிமித்தஸ்ய த்3வயஸ்யபா4வாத3-
காரிகா அர்த்தம் - (இவ்வாறு) நிமித்தமின்றிய சித்தத்திற்கு உத்பத்தி இல்லை. அது எவ்வகையிலும் விசேஷமும், அத்விதீயமாய் இருக்கிறது. (ஏனெனில்) அது எப்பொழுதும் அஜாத சித்தமாய் இருக்கிறது. ஏனெனில் தோன்றுகின்ற வஸ்து எல்லாம் சித்தத்தின் திருஷ்யமே.
(ச.பா) பரமார்த்த ஞானத்தால் எதற்கு தர்மாதர்ம ரூபமான உத்பத்தியின் ஹேது நிவிர்த்தியாகிறதோ அந்த ஹேது அற்ற சித்தத்திற்கு மோக்ஷம் எனப்படும் அனுத்பத்தி (உத்பத்தி அற்றது) இருக்கிறதோ அது எப்பொழுதும் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் சமானமாய் அதாவது நிர்விசேஷமாயும் அத்விதீயமாயும் இருக்கிறது. அது முன்பே (பூர்வமே) அஜமாயும், அதாவது உத்பன்னமற்றதாயும், அத்வயமாயும் அந்த சித்தம் இருக்கிறது. ஏனெனில் ஞானம் உண்டாவதற்கு முன்பே துவைதமும், ஜன்மும் சித்தத்தின் திருஷ்யமே. ஆகையால் அஜாத சித்தத்தின் உத்பத்தி இன்மை எப்பொழுதும் எவ்விதமாகவும் சமானமாகவும் அத்வயமாகவும். இருக்கிறது. அது எப்பொழுதும் உத்பன்னமாவதும் இல்லை, இல்லாமலும் இல்லை. அது எப்பொழுதும் ஒரே ரூபமாகவே இருக்கிறது.
(ச.பா) (அகை) - கூறப்பட்ட நியாயத்தால் ஹேது பூதமான துவைத்தின் அபாவம் ஆவதின் காரணம்-