(ச.பா) அவஸ்து, அனுபலம்பம் அதாவது க்ராஹ்ய மற்றும் கிரஹணமற்ற அவஸ்தை. அது “லோகோத்தர” (लोकोत्तर) அதனால் லோகாதீதம் எனக்கூறப்படுகிறது. ஏனெனில் கிராஹ்ய, கிரஹண விஷயமே லோகம் அதன் அபாவத்தின் காரணத்தால் அந்த சுஷுப்தி அவஸ்தை எல்லா பிரவிர்த்திகளுக்கு பீஜபூதமாய் இருக்கிறது என்பதாகும்.

(ச.பா) உபாயத்துடன் கூடிய பரமார்த்த தத்துவம் அவ்வாறே லௌகிகம் (ஜாக்ரத்) சுத்த லௌகிகம் (ஸ்வப்னம்) லோகோத்தரம் (சுஷுப்தி) ஆகிய அவஸ்தைகளின் எந்த ஞானத்தினால் கிரமமாய் அறியப்படுகிறதோ அதை ஞானம் என்று கூறுகிறார்கள். அவ்வாறேஅந்த மூன்று அவஸ்தைகளுக்கும் ஞேயம், ஏனெனில் எல்லா வாதிகளாலும் கல்பனை செய்யப்பட்ட வஸ்துக்கள் இவைகளில் அந்தர்பாவமாகிறது. ஆகையால் இதைத்தவிர வேறு ஞேய வஸ்து சம்பவிக்காது. எந்த பரமார்த்த சத்யம், துரீயம் எனப்படும் அத்வய, அஜன்மா, ஆத்மதத்துவமோ அதுவே விக்ஞேயம் (विज्ञेयं) என்பது பொருள், எப்பொழுதும் பரமார்த்த தர்சிகளான பிரஹ்ம வித்துக்களால் இந்த லௌகிகம் ஆரம்பித்து விக்ஞேயம் முடிய நிரூபணம் செய்யப்பட்டது.