Viṣṇu Smṛti

One of एकनाथ 's अभंग is ‘ नवा जैसे स्थिणरूप । तथा नाम बौद्धरूप ॥ सन्त सदा हारी । सिद्धान्ति निरन्तरो । गुण्डळीकासारी उभा । धण धण बिछळीणा ॥ 10 एकनाथमहाराजांच्या अभंगांची गाथा (published by Rajaram Tukaram, Bombay, 1903) p. 344 No 1048, ' बौद्धजन्मवर मानिया अहला । सौम्पसुखें जिहां धरियेलीं ॥ ' No 4160 of the तुकारामबाबांच्या अभंगांची गाथा p. 522 (published by Bombay Govt., 1950). Vide H. of Dh. vol. II pp 720-723 for discussion about the time when Buddha came to be looked upon as an avatāra of Viṣṇu.

येषां क्षुद्रं हरिनाम ह्यादि विष्णुः सनातन । उदरे विष्णुमेव स यदाकोटी वैष्णवा • क्षम्यं वा मोक्ता चाहारानन्तरं तथा । शङ्खचक्रादिभिर्लिंगभालामान्तर शीतल • रागलता ॥ यस VI 252, 74, वैखानस - पञ्चरात्रादि - वैष्णवागमोक्तादि शास्त्राणि वैष्णव । अत एव स्कन्दपुराणे वैष्णवलक्षणमभिहितम् । परमोपदमार्गे योऽर्चते । नैकादशीं न त्यजेत् यस्य दीक्षाविधी वैष्णवी ॥ समाप्तौ सर्वजीवज्ञ निजाचारादिभूत । विष्णोर्निद्रादयनमप व वैष्णव उच्यते ॥ इति । का वि p 244, विष्णुरेव हि यस्या देवता वैष्णव इति । quoted by Prof. De in his work 'Vaisnava faith &c.' p. 365, विष्णुरागेपि । न चलति विष्णुभक्तिर्यो य . ससमंतिमासद्वहिनोयपहो । न हरति न च इमि काचित्तु सिसमनं समयेदि विष्ण्वभक्तोऽपि इति । का वि p. 244. This is विष्णुपुराण III 7. 20

अस्मिन्युगे कृतो व्यासः पाराशर्यः परन्तप ! । द्वैपायन इति ख्यातो विष्णोरंशः प्रकीर्तितः ॥ ऋग्यजुर्वेदसाम्नां तु जगाद वैशम्पायनः । यजुर्वेदमथाप्यन्यः सुमनो नाम वै द्विजः । तथैवाथर्ववेदस्य सुमन्तुसुचिरस्मृतिः । इतिहास - पुराणञ्च चकार संयमेदि । यो नैव प्रतिजग्राह भगवान् मुहुः । वायु 60.11-16, ब्रह्मा० II. 34. 11-16 (almost in the same words). Compare

न स्वर्गगे ब्रह्मलोके वा सुखं मानवैरीहे । यद्भवात्प्राणिदुःखार्तस्नेत्त्यिमेचेति ने मतिः । यज्ञाद्वानो तपस्तीर्थे परत्र न च भूतये । भवन्ति तस्य यस्यार्तपरिघायणे न मानसम । मार्कण्डेय 15. 57 and 62; प्राणिनामुपकाराय यथोक्तच परमेच्य च । कुर्यात्तु मनसा वाचा सदैवेह मतिमान् । चेदथ ॥

अपि धन्यः कुले जातवत्सम्पाकं गतिमाक्षरेत् । अकुर्वन बितसार्वं पर विप्यज्यो निर्वपत्येत् । रत्ल वर्गं महायानं सर्वभोगादिकं बहु । द्वारुणपति ॥

For the सांख्यतत्त्वकौ० , vide सांख्यकारिका 3 ' मूलप्रकृतिरविकृतिर्महदाद्या प्रकृतिविकृतयः सप्त । षोडशकश्च विकारो न प्रकृतिर्न विकृतिः पुरुषः , 11 . महद , अहङ्कार and ( Continued on next page )

86 ascribed to कौशिकदित्य and 56 to गोभिल . This Mṣ has at end the verse : धर्माधिकारिकुलैकवकाननेन्दु - श्रीरामपण्डितसृतेन विनायकेन । याकारि शुद्धिपदपूर्वैक्चन्द्रिका तां विद्वच्चकोरनिरवहाः परिशील्यन्तु ॥ The शुद्धिचन्द्रिका mentions, among other work and authors, धर्मप्रदीप , धर्मप्रवृत्ति , भद्रभालुक , सर्वज्ञनारायण (commentatr of मनुस्मृति ), हारलता . on

जातेर्क नैव हृतकं सवं याति न संशय । शुद्धधन IV 20. जानके हृतक पा स्पृह तके सूतकी तथा । सूतके हृतके शुद्धिस्ते शुद्धिरुत शुद्धिकृते ॥ ” लडशरीन SS

लेपनाध्ययनसर्गण शौचमेगण्यास्कर । वदन्ति यूरी शुचा । Almost the same words occur in वसिष्ठ III.48, याजकल्क्यनेप्याख्यापनोपि तेभ्यः सत्तत । शावन्दुद्वारे . चावेव सर्वार्थ द्रष्यशुद्धिषु ॥ मनु V, 126=