ब्रह्मसूत्रभाष्यम् १.३.२७

सूत्रम् २७ஸூத்ரம் 27 / ४३43

देवताधिकरणम्தே³வதாதி⁴கரணம்

विरोधः कर्मणीति चेन्नानेकप्रतिपत्तेर्दर्शनात् ॥ २७ ॥விரோத⁴꞉ கர்மணீதி சேந்நாநேகப்ரதிபத்தேர்த³ர்ஶநாத் ॥ 27 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

स्यादेतत् — यदि विग्रहवत्त्वाद्यभ्युपगमेन देवादीनां विद्यास्वधिकारो वर्ण्येत, विग्रहवत्त्वात् ऋत्विगादिवदिन्द्रादीनामपि स्वरूपसन्निधानेन कर्माङ्गभावोऽभ्युपगम्येत; तदा च विरोधः कर्मणि स्यात्; न हीन्द्रादीनां स्वरूपसन्निधानेन यागेऽङ्गभावो दृश्यते । न च सम्भवति। बहुषु यागेषु युगपदेकस्येन्द्रस्य स्वरूपसन्निधानानुपपत्तेरिति चेत् ,ஸ்யாதே³தத் — யதி³ விக்³ரஹவத்த்வாத்³யப்⁴யுபக³மேந தே³வாதீ³நாம் வித்³யாஸ்வதி⁴காரோ வர்ண்யேத, விக்³ரஹவத்த்வாத் ருத்விகா³தி³வதி³ந்த்³ராதீ³நாமபி ஸ்வரூபஸந்நிதா⁴நேந கர்மாங்க³பா⁴வோ(அ)ப்⁴யுபக³ம்யேத; ததா³ ச விரோத⁴꞉ கர்மணி ஸ்யாத்; ந ஹீந்த்³ராதீ³நாம் ஸ்வரூபஸந்நிதா⁴நேந யாகே³(அ)ங்க³பா⁴வோ த்³ருஶ்யதே । ந ச ஸம்ப⁴வதி। ப³ஹுஷு யாகே³ஷு யுக³பதே³கஸ்யேந்த்³ரஸ்ய ஸ்வரூபஸந்நிதா⁴நாநுபபத்தேரிதி சேத் ,

नायमस्ति विरोधः । कस्मात् ? अनेकप्रतिपत्तेः । एकस्यापि देवतात्मनो युगपदनेकस्वरूपप्रतिपत्तिः सम्भवति । कथमेतदवगम्यते ? दर्शनात् । तथाहि —‘कति देवाः’ (बृ. उ. ३ । ९ । १)इत्युपक्रम्य‘त्रयश्च त्री च शता त्रयश्च त्री च सहस्रा’ (बृ. उ. ३ । ९ । १)इति निरुच्य‘कतमे ते’ (बृ. उ. ३ । ९ । १)इत्यस्यां पृच्छायाम्‘महिमान एवैषामेते त्रयस्त्रिंशत्त्वेव देवाः’ (बृ. उ. ३ । ९ । २)इति निर्ब्रुवती श्रुतिः एकैकस्य देवतात्मनो युगपदनेकरूपतां दर्शयति । तथा त्रयस्त्रिंशतोऽपि षडाद्यन्तर्भावक्रमेण ‘कतम एको देव इति प्राणः’ इति प्राणैकरूपतां देवानां दर्शयन्ती तस्यैव एकस्य प्राणस्य युगपदनेकरूपतां दर्शयति ।நாயமஸ்தி விரோத⁴꞉ । கஸ்மாத் ? அநேகப்ரதிபத்தே꞉ । ஏகஸ்யாபி தே³வதாத்மநோ யுக³பத³நேகஸ்வரூபப்ரதிபத்தி꞉ ஸம்ப⁴வதி । கத²மேதத³வக³ம்யதே ? த³ர்ஶநாத் । ததா²ஹி —‘கதி தே³வா꞉’ (ப்³ரு. உ. 3 । 9 । 1)இத்யுபக்ரம்ய‘த்ரயஶ்ச த்ரீ ச ஶதா த்ரயஶ்ச த்ரீ ச ஸஹஸ்ரா’ (ப்³ரு. உ. 3 । 9 । 1)இதி நிருச்ய‘கதமே தே’ (ப்³ரு. உ. 3 । 9 । 1)இத்யஸ்யாம் ப்ருச்சா²யாம்‘மஹிமாந ஏவைஷாமேதே த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்த்வேவ தே³வா꞉’ (ப்³ரு. உ. 3 । 9 । 2)இதி நிர்ப்³ருவதீ ஶ்ருதி꞉ ஏகைகஸ்ய தே³வதாத்மநோ யுக³பத³நேகரூபதாம் த³ர்ஶயதி । ததா² த்ரயஸ்த்ரிம்ஶதோ(அ)பி ஷடா³த்³யந்தர்பா⁴வக்ரமேண ‘கதம ஏகோ தே³வ இதி ப்ராண꞉’ இதி ப்ராணைகரூபதாம் தே³வாநாம் த³ர்ஶயந்தீ தஸ்யைவ ஏகஸ்ய ப்ராணஸ்ய யுக³பத³நேகரூபதாம் த³ர்ஶயதி ।

तथा स्मृतिरपि — ‘आत्मनो वै शरीराणि बहूनि भरतर्षभ । योगी कुर्याद्बलं प्राप्य तैश्च सर्वैर्महीं चरेत् ॥ प्राप्नुयाद्विषयान्कैश्चित्कैश्चिदुग्रं तपश्चरेत् । संक्षिपेच्च पुनस्तानि सूर्यो रश्मिगणानिव’ इत्येवंजातीयका प्राप्ताणिमाद्यैश्वर्याणां योगिनामपि युगपदनेकशरीरयोगं दर्शयति । किमु वक्तव्यमाजानसिद्धानां देवानाम् ? अनेकरूपप्रतिपत्तिसम्भवाच्च एकैका देवता बहुभी रूपैरात्मानं प्रविभज्य बहुषु यागेषु युगपदङ्गभावं गच्छति परैश्च न दृश्यते, अन्तर्धानादिक्रियायोगात् — इत्युपपद्यते ।ததா² ஸ்ம்ருதிரபி — ‘ஆத்மநோ வை ஶரீராணி ப³ஹூநி ப⁴ரதர்ஷப⁴ । யோகீ³ குர்யாத்³ப³லம் ப்ராப்ய தைஶ்ச ஸர்வைர்மஹீம் சரேத் ॥ ப்ராப்நுயாத்³விஷயாந்கைஶ்சித்கைஶ்சிது³க்³ரம் தபஶ்சரேத் । ஸம்க்ஷிபேச்ச புநஸ்தாநி ஸூர்யோ ரஶ்மிக³ணாநிவ’ இத்யேவம்ஜாதீயகா ப்ராப்தாணிமாத்³யைஶ்வர்யாணாம் யோகி³நாமபி யுக³பத³நேகஶரீரயோக³ம் த³ர்ஶயதி । கிமு வக்தவ்யமாஜாநஸித்³தா⁴நாம் தே³வாநாம் ? அநேகரூபப்ரதிபத்திஸம்ப⁴வாச்ச ஏகைகா தே³வதா ப³ஹுபீ⁴ ரூபைராத்மாநம் ப்ரவிப⁴ஜ்ய ப³ஹுஷு யாகே³ஷு யுக³பத³ங்க³பா⁴வம் க³ச்ச²தி பரைஶ்ச ந த்³ருஶ்யதே, அந்தர்தா⁴நாதி³க்ரியாயோகா³த் — இத்யுபபத்³யதே ।

‘अनेकप्रतिपत्तेर्दर्शनात्’ इत्यस्यापरा व्याख्या — विग्रहवतामपि कर्माङ्गभावचोदनासु अनेका प्रतिपत्तिर्दृश्यते; क्वचिदेकोऽपि विग्रहवाननेकत्र युगपदङ्गभावं न गच्छति, यथा बहुभिर्भोजयद्भिर्नैको ब्राह्मणो युगपद्भोज्यते । क्वचिच्चैकोऽपि विग्रहवाननेकत्र युगपदङ्गभावं गच्छति, यथा बहुभिर्नमस्कुर्वाणैरेको ब्राह्मणो युगपन्नमस्क्रियते । तद्वदिहोद्देशपरित्यागात्मकत्वात् यागस्य विग्रहवतीमप्येकां देवतामुद्दिश्य बहवः स्वं स्वं द्रव्यं युगपत्परित्यक्ष्यन्तीति विग्रहवत्त्वेऽपि देवानां न किञ्चित्कर्मणि विरुध्यते ॥ २७ ॥‘அநேகப்ரதிபத்தேர்த³ர்ஶநாத்’ இத்யஸ்யாபரா வ்யாக்²யா — விக்³ரஹவதாமபி கர்மாங்க³பா⁴வசோத³நாஸு அநேகா ப்ரதிபத்திர்த்³ருஶ்யதே; க்வசிதே³கோ(அ)பி விக்³ரஹவாநநேகத்ர யுக³பத³ங்க³பா⁴வம் ந க³ச்ச²தி, யதா² ப³ஹுபி⁴ர்போ⁴ஜயத்³பி⁴ர்நைகோ ப்³ராஹ்மணோ யுக³பத்³போ⁴ஜ்யதே । க்வசிச்சைகோ(அ)பி விக்³ரஹவாநநேகத்ர யுக³பத³ங்க³பா⁴வம் க³ச்ச²தி, யதா² ப³ஹுபி⁴ர்நமஸ்குர்வாணைரேகோ ப்³ராஹ்மணோ யுக³பந்நமஸ்க்ரியதே । தத்³வதி³ஹோத்³தே³ஶபரித்யாகா³த்மகத்வாத் யாக³ஸ்ய விக்³ரஹவதீமப்யேகாம் தே³வதாமுத்³தி³ஶ்ய ப³ஹவ꞉ ஸ்வம் ஸ்வம் த்³ரவ்யம் யுக³பத்பரித்யக்ஷ்யந்தீதி விக்³ரஹவத்த்வே(அ)பி தே³வாநாம் ந கிஞ்சித்கர்மணி விருத்⁴யதே ॥ 27 ॥

இது ஏற்படலாம்; தேவர்கள் முதலானவர்களுக்கு விக்கிரஹத்துடனிருக்கும் தன்மை முதலியதை ஒப்புக் கொள்வதினால் (அவர்களுக்கு) வித்யைகளில் அதிகார முண்டென்று சொல்லப்படுமேயானால், ரித்விக் முதலா னவர்களைப்போல இந்திரன் முதலானவர்களுக்கும் விக்ரஹத்துடனிருக்கும் தன்மையிருப்பதால், ஸ்வரூபத் துடனேயே நேரில் வந்திருப்பதின் மூலமாக கர்மாவிற்கு அங்கமாயிருக்கும் தன்மை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். அப்பொழுதோ கர்மாவில் விரோதம் ஏற்படும். இந்திரன் முதலானவர்களுக்கு யாகத்தில் ஸ்வரூபத்துடன் வந்திருந்து அங்கமாயிருக்கும் தன்மை காணப்படுவ தில்லையே? பல யாகங்களில் ஒரே ஸமயத்தில் ஒரே இந்திரனுக்கு ஸ்வரூபத்துடன் வந்திருப்பது ஸாத்ய மில்லாததினாலும் ஸம்பவிக்காது என்றால்.

ஸித்தாந்தம்: இது விரோதமில்லை ஏன்? பலவாக இருப்பதால் ஒன்றாகவேயிருக்கும் தேவதாத்மாவிற்கு ஒரே ஸமயத்தில் பல ஸ்வரூபத்துடனிருப்பது ஸம்பவிக்கிறது. இது எப்படி அறியப்படுகிறது? காணப்படுவதால் அப்படியே “தேவர்கள் எத்தனை?” என்று ஆரம்பித்து ‘மூன்று முன்னூறு மூன்று மூவாயிரம்' (3306) என்று சொல்லிவிட்டு 'அவர்கள் எவர்கள்?” என்ற கேள்வி வந்தபோது, இவையெல்லாம் இவர்களுடைய மஹிமைகள்தான். தேவர்கள் மூப்பத்திமூன்றுதான்” (பிருஹத் 3-9-1, 2) என்று சொல்லும் சுருதி ஒவ்வொரு தேவதாத்மாவிற்கும் ஒரே ஸமயத்தில் பல ரூபங்களிருப் பதைக் காட்டுகிறது. அப்படியே முப்பத்திமூன்றையும் ஆறு முதலானதில் உள்ளடக்கி, வரிசையாக “ஒரு தேவர் எவர்? பிராணன்” என்று தேவர்களுக்கு ஒரே பிராணனாக இருக்கும் தன்மையைக் காட்டி, அந்த ஒன்றாயிருக்கும் பிராணனுக்கே ஒரே ஸமயத்தில் பல ரூபாயிருக்கும் தன்மையைக் காட்டுகிறது.

அப்படியே ஸ்மிருதியும் "ஹே பரதரிஷப, யோகீ தனக்கு பல சரீரங்களைச் செய்துகொள்வான். பலத்தை அடைந்து அவை எல்லாவற்றுடனும் பூமியில் ஸஞ்சரிப்பான். சிலதுகளால் விஷயங்களை அடைவான் (அனுபவிப்பான்); சிலதுகளால் உக்கிரமான தபஸை செய்வான். ஸூர்யன் கிரணக்கூட்டங்களை சுருக்கிக் கொள்வது போல மறுபடியும் அவைகளை சுருக்கிக் கொள்வான்” என்பது போலுள்ளது. அணிமா முதலான ஐசுவர்யங்களை அடைந்துள்ள யோகிகளுக்கு ஒரே ஸமயத்தில் பல சரீரமிருக்கும் என்று காட்டுகிறது. ஏற்பட்டது முதலே ஸித்தர்களாயிருக்கும் தேவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டுமா? பல ரூபங்களை அடைவது ஸம்பவிப்பதினால். ஒவ்வொரு தேவதையும் பல ரூபங் களாக தன்னைப் பிரித்துக் கொண்டு பல யாகங்களில் ஒரே ஸமயத்தில் அங்கமாயிருக்கும் தன்மையை அடைகிறது. அந்தர்தானம் (மறைதல்) முதலான சக்தி சேர்ந்திருப்பதினால் மற்றவர்களால் பார்க்கப்படுவதில்லை என்பதும் பொருந்தும்.

'பலவாக இருப்பது காணப்படுவதால்' என்ற இதற்கு வேறு விதமான வியாக்யானம்:- கர்மாவிற்கு அங்கமாயிருக்கும் தன்மை சொல்லியிருக்கிற இடங்களில், விக்கிரஹமுள்ளவர்களுக்கும் கூட பலவாக இருப்பது காணப்படுகிறது. சிலவிடங்களில், விக்கிரஹமுள்ள ஒருவனை - பலவிடங்களில் ஒரே ஸமயத்தில் அங்கமாயிருக்கும் தன்மையை அடைவ திலை் போஜனம் செய்விக்கிற அநேகம் பேர்களால் ஒரே பிராஹ்மணர் ஒரே ஸமயத்தில் போஜனம் செய்விக்கப்படுவதில்லை என்பதைப்போல சிலவிடங்களிலோ விக்கிரஹமுள்ள ஒருவனேகூட பலவிடங்களில் ஒரே ஸமயத்தில் அங்கத்தன்மையை அடைகிறான். நமஸ்காரம் செய்யும் பலபேர்களால் ஒரே பிராஹ்மணர் ஒரே ஸமயத்தில் நமஸ்கரிக்கப்படுவது போல. அதைப்போல, இங்கேயும் யாகமென்பது உத்தேசத்யாக ரூபமாயிருப்பதால், விக்கிர ஹமுளளதாகயிருந்தாலும், ஒரே தேவதையை உத்தேசித்து அநேகர் தன் தன் திரவியத்தை ஒரே ஸமயத்தில் தியாகம் செய்யலா மென்பதால், தேவதைகளுக்கு விக்கிர ஹமிருந்தாலும்கூட கர்மாவில் விரோதப்படாது.