अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः १६மந்த்ர꞉ 16 / २०20

स होवाचाजातशत्रुर्यत्रैष एतत्सुप्तोऽभूद्य एष विज्ञानमयः पुरुषः क्वैष तदाभूत्कुत एतदागादिति तदु ह न मेने गार्ग्यः ॥ १६ ॥ஸ ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்யத்ரைஷ ஏதத்ஸுப்தோ(அ)பூ4த்3ய ஏஷ விஜ்ஞாநமய꞉ புருஷ꞉ க்வைஷ ததா3பூ4த்குத ஏததா3கா3தி3தி தது3 ஹ ந மேநே கா3ர்க்3ய꞉ ॥ 16 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
स एवम् अजातशत्रुः व्यतिरिक्तात्मास्तित्वं प्रतिपाद्य गार्ग्यमुवाच — यत्र यस्मिन्काले एषः विज्ञानमयः पुरुषः एतत् स्वपनं सुप्तः अभूत् प्राक् पाणिपेषप्रतिबोधात् ; विज्ञानम् विज्ञायतेऽनेनेत्यन्तःकरणं बुद्धिः उच्यते, तन्मयः तत्प्रायः विज्ञानमयः ; किं पुनस्तत्प्रायत्वम् ? तस्मिन्नुपलभ्यत्वम् , तेन चोपलभ्यत्वम् , उपलब्धृत्वं च ; कथं पुनर्मयटोऽनेकार्थत्वे प्रायार्थतैव अवगम्यते ? ‘स वा अयमात्मा ब्रह्म विज्ञानमयो मनोमयः’ (बृ. उ. ४ । ४ । ५) इत्येवमादौ प्रायार्थ एव प्रयोगदर्शनात् परविज्ञानविकारत्वस्याप्रसिद्धत्वात् ‘य एष विज्ञानमयः’ इति च प्रसिद्धवदनुवादात् अवयवोपमार्थयोश्च अत्रासम्भवात् पारिशेष्यात् प्रायार्थतैव ; तस्मात् सङ्कल्पविकल्पाद्यात्मकमन्तःकरणं तन्मय इत्येतत् ; पुरुषः, पुरि शयनात् । क्वैष तदा अभूदिति प्रश्नः स्वभावविजिज्ञापयिषया — प्राक् प्रतिबोधात् क्रियाकारकफलविपरीतस्वभाव आत्मेति कार्याभावेन दिदर्शयिषितम् ; न हि प्राक्प्रतिबोधात्कर्मादिकार्यं सुखादि किञ्चन गृह्यते ; तस्मात् अकर्मप्रयुक्तत्वात् तथास्वाभाव्यमेव आत्मनोऽवगम्यते — यस्मिन्स्वाभाव्येऽभूत् , यतश्च स्वाभाव्यात्प्रच्युतः संसारी स्वभावविलक्षण इति — एतद्विवक्षया पृच्छति गार्ग्यं प्रतिभानरहितं बुद्धिव्युत्पादनाय । क्वैष तदाभूत् , कुत एतदागात् — इत्येतदुभयं गार्ग्येणैव प्रष्टव्यमासीत् ; तथापि गार्ग्येण न पृष्टमिति नोदास्तेऽजातशत्रुः ; बोधयितव्य एवेति प्रवर्तते, ज्ञापयिष्याम्येवेति प्रतिज्ञातत्वात् । एवमसौ व्युत्पाद्यमानोऽपि गार्ग्यः — यत्रैष आत्माभूत् प्राक्प्रतिबोधात् , यतश्चैतदागमनमागात् — तदुभयं न व्युत्पेदे वक्तुं वा प्रष्टुं वा — गार्ग्यो ह न मेने न ज्ञातवान् ॥ஸ ஏவம் அஜாதஶத்ரு꞉ வ்யதிரிக்தாத்மாஸ்தித்வம் ப்ரதிபாத்3ய கா3ர்க்3யமுவாச — யத்ர யஸ்மிந்காலே ஏஷ꞉ விஜ்ஞாநமய꞉ புருஷ꞉ ஏதத் ஸ்வபநம் ஸுப்த꞉ அபூ4த் ப்ராக் பாணிபேஷப்ரதிபோ3தா4த் ; விஜ்ஞாநம் விஜ்ஞாயதே(அ)நேநேத்யந்த꞉கரணம் பு3த்3தி4꞉ உச்யதே, தந்மய꞉ தத்ப்ராய꞉ விஜ்ஞாநமய꞉ ; கிம் புநஸ்தத்ப்ராயத்வம் ? தஸ்மிந்நுபலப்4யத்வம் , தேந சோபலப்4யத்வம் , உபலப்3த்4ருத்வம் ச ; கத2ம் புநர்மயடோ(அ)நேகார்த2த்வே ப்ராயார்த2தைவ அவக3ம்யதே ? ‘ஸ வா அயமாத்மா ப்3ரஹ்ம விஜ்ஞாநமயோ மநோமய꞉’ (ப்3ரு. உ. 4 । 4 । 5) இத்யேவமாதௌ3 ப்ராயார்த2 ஏவ ப்ரயோக3த3ர்ஶநாத் பரவிஜ்ஞாநவிகாரத்வஸ்யாப்ரஸித்3த4த்வாத் ‘ய ஏஷ விஜ்ஞாநமய꞉’ இதி ச ப்ரஸித்3த4வத3நுவாதா3த் அவயவோபமார்த2யோஶ்ச அத்ராஸம்ப4வாத் பாரிஶேஷ்யாத் ப்ராயார்த2தைவ ; தஸ்மாத் ஸங்கல்பவிகல்பாத்3யாத்மகமந்த꞉கரணம் தந்மய இத்யேதத் ; புருஷ꞉, புரி ஶயநாத் । க்வைஷ ததா3 அபூ4தி3தி ப்ரஶ்ந꞉ ஸ்வபா4வவிஜிஜ்ஞாபயிஷயா — ப்ராக் ப்ரதிபோ3தா4த் க்ரியாகாரகப2லவிபரீதஸ்வபா4வ ஆத்மேதி கார்யாபா4வேந தி3த3ர்ஶயிஷிதம் ; ந ஹி ப்ராக்ப்ரதிபோ3தா4த்கர்மாதி3கார்யம் ஸுகா2தி3 கிஞ்சந க்3ருஹ்யதே ; தஸ்மாத் அகர்மப்ரயுக்தத்வாத் ததா2ஸ்வாபா4வ்யமேவ ஆத்மநோ(அ)வக3ம்யதே — யஸ்மிந்ஸ்வாபா4வ்யே(அ)பூ4த் , யதஶ்ச ஸ்வாபா4வ்யாத்ப்ரச்யுத꞉ ஸம்ஸாரீ ஸ்வபா4வவிலக்ஷண இதி — ஏதத்3விவக்ஷயா ப்ருச்ச2தி கா3ர்க்3யம் ப்ரதிபா4நரஹிதம் பு3த்3தி4வ்யுத்பாத3நாய । க்வைஷ ததா3பூ4த் , குத ஏததா3கா3த் — இத்யேதது3ப4யம் கா3ர்க்3யேணைவ ப்ரஷ்டவ்யமாஸீத் ; ததா2பி கா3ர்க்3யேண ந ப்ருஷ்டமிதி நோதா3ஸ்தே(அ)ஜாதஶத்ரு꞉ ; போ3த4யிதவ்ய ஏவேதி ப்ரவர்ததே, ஜ்ஞாபயிஷ்யாம்யேவேதி ப்ரதிஜ்ஞாதத்வாத் । ஏவமஸௌ வ்யுத்பாத்3யமாநோ(அ)பி கா3ர்க்3ய꞉ — யத்ரைஷ ஆத்மாபூ4த் ப்ராக்ப்ரதிபோ3தா4த் , யதஶ்சைததா3க3மநமாகா3த் — தது3ப4யம் ந வ்யுத்பேதே3 வக்தும் வா ப்ரஷ்டும் வா — கா3ர்க்3யோ ஹ ந மேநே ந ஜ்ஞாதவாந் ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.