मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः ५மந்த்ர꞉ 5 / ३४34
अस्तमित आदित्ये याज्ञवल्क्य चन्द्रमस्यस्तमिते शान्तेऽग्नौ किञ्ज्योतिरेवायं पुरुष इति वागेवास्य ज्योतिर्भवतीति वाचैवायं ज्योतिषास्ते पल्ययते कर्म कुरुते विपल्येतीति तस्माद्वै सम्राडपि यत्र स्वः पाणिर्न विनिर्ज्ञायतेऽथ यत्र वागुच्चरत्युपैव तत्र न्येतीत्येवमेवैतद्याज्ञवल्क्य ॥ ५ ॥அஸ்தமித ஆதி3த்யே யாஜ்ஞவல்க்ய சந்த்3ரமஸ்யஸ்தமிதே ஶாந்தே(அ)க்3நௌ கிஞ்ஜ்யோதிரேவாயம் புருஷ இதி வாகே3வாஸ்ய ஜ்யோதிர்ப4வதீதி வாசைவாயம் ஜ்யோதிஷாஸ்தே பல்யயதே கர்ம குருதே விபல்யேதீதி தஸ்மாத்3வை ஸம்ராட3பி யத்ர ஸ்வ꞉ பாணிர்ந விநிர்ஜ்ஞாயதே(அ)த2 யத்ர வாகு3ச்சரத்யுபைவ தத்ர ந்யேதீத்யேவமேவைதத்3யாஜ்ஞவல்க்ய ॥ 5 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
शान्तेऽग्नौ वाक् ज्योतिः ; वागिति शब्दः परिगृह्यते ; शब्देन विषयेण श्रोत्रमिन्द्रियं दीप्यते ; श्रोत्रेन्द्रिये सम्प्रदीप्ते, मनसि विवेक उपजायते ; तेन मनसा बाह्यां चेष्टां प्रतिपद्यते — ‘मनसा ह्येव पश्यति मनसा शृणोति’ (बृ. उ. १ । ५ । ३) इति ब्राह्मणम् । कथं पुनः वाग्ज्योतिरिति, वाचो ज्योतिष्ट्वमप्रसिद्धमित्यत आह — तस्माद्वै सम्राट् , यस्मात् वाचा ज्योतिषा अनुगृहीतोऽयं पुरुषो व्यवहरति, तस्मात् प्रसिद्धमेतद्वाचो ज्योतिष्ट्वम् ; कथम् ? अपि — यत्र यस्मिन्काले प्रावृषि प्रायेण मेघान्धकारे सर्वज्योतिःप्रत्यस्तमये स्वोऽपि पाणिः हस्तः न विस्पष्टं निर्ज्ञायते — अथ तस्मिन्काले सर्वचेष्टानिरोधे प्राप्ते बाह्यज्योतिषोऽभावात् यत्र वागुच्चरति, श्वा वा भषति, गर्दभो वा रौति, उपैव तत्र न्येति — तेन शब्देन ज्योतिषा श्रोत्रमनसोर्नैरन्तर्यं भवति, तेन ज्योतिष्कार्यत्वं वाक् प्रतिपद्यते, तेन वाचा ज्योतिषा उपन्येत्येव उपगच्छत्येव तत्र सन्निहितो भवतीत्यर्थः ; तत्र च कर्म कुरुते, विपल्येति । तत्र वाग्ज्योतिषो ग्रहणं गन्धादीनामुपलक्षणार्थम् ; गन्धादिभिरपि हि घ्राणादिष्वनुगृहीतेषु प्रवृत्तिनिवृत्त्यादयो भवन्ति ; तेन तैरप्यनुग्रहो भवति कार्यकरणसङ्घातस्य । एवमेवैतद्याज्ञवल्क्य ॥ஶாந்தே(அ)க்3நௌ வாக் ஜ்யோதி꞉ ; வாகி3தி ஶப்3த3꞉ பரிக்3ருஹ்யதே ; ஶப்3தே3ந விஷயேண ஶ்ரோத்ரமிந்த்3ரியம் தீ3ப்யதே ; ஶ்ரோத்ரேந்த்3ரியே ஸம்ப்ரதீ3ப்தே, மநஸி விவேக உபஜாயதே ; தேந மநஸா பா3ஹ்யாம் சேஷ்டாம் ப்ரதிபத்3யதே — ‘மநஸா ஹ்யேவ பஶ்யதி மநஸா ஶ்ருணோதி’ (ப்3ரு. உ. 1 । 5 । 3) இதி ப்3ராஹ்மணம் । கத2ம் புந꞉ வாக்3ஜ்யோதிரிதி, வாசோ ஜ்யோதிஷ்ட்வமப்ரஸித்3த4மித்யத ஆஹ — தஸ்மாத்3வை ஸம்ராட் , யஸ்மாத் வாசா ஜ்யோதிஷா அநுக்3ருஹீதோ(அ)யம் புருஷோ வ்யவஹரதி, தஸ்மாத் ப்ரஸித்3த4மேதத்3வாசோ ஜ்யோதிஷ்ட்வம் ; கத2ம் ? அபி — யத்ர யஸ்மிந்காலே ப்ராவ்ருஷி ப்ராயேண மேகா4ந்த4காரே ஸர்வஜ்யோதி꞉ப்ரத்யஸ்தமயே ஸ்வோ(அ)பி பாணி꞉ ஹஸ்த꞉ ந விஸ்பஷ்டம் நிர்ஜ்ஞாயதே — அத2 தஸ்மிந்காலே ஸர்வசேஷ்டாநிரோதே4 ப்ராப்தே பா3ஹ்யஜ்யோதிஷோ(அ)பா4வாத் யத்ர வாகு3ச்சரதி, ஶ்வா வா ப4ஷதி, க3ர்த3போ4 வா ரௌதி, உபைவ தத்ர ந்யேதி — தேந ஶப்3தே3ந ஜ்யோதிஷா ஶ்ரோத்ரமநஸோர்நைரந்தர்யம் ப4வதி, தேந ஜ்யோதிஷ்கார்யத்வம் வாக் ப்ரதிபத்3யதே, தேந வாசா ஜ்யோதிஷா உபந்யேத்யேவ உபக3ச்ச2த்யேவ தத்ர ஸந்நிஹிதோ ப4வதீத்யர்த2꞉ ; தத்ர ச கர்ம குருதே, விபல்யேதி । தத்ர வாக்3ஜ்யோதிஷோ க்3ரஹணம் க3ந்தா4தீ3நாமுபலக்ஷணார்த2ம் ; க3ந்தா4தி3பி4ரபி ஹி க்4ராணாதி3ஷ்வநுக்3ருஹீதேஷு ப்ரவ்ருத்திநிவ்ருத்த்யாத3யோ ப4வந்தி ; தேந தைரப்யநுக்3ரஹோ ப4வதி கார்யகரணஸங்கா4தஸ்ய । ஏவமேவைதத்3யாஜ்ஞவல்க்ய ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.