छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् ५.१०.३

मन्त्रः ३மந்த்ர꞉ 3 / १०10

अथ य इमे ग्राम इष्टापूर्ते दत्तमित्युपासते ते धूममभिसम्भवन्ति धूमाद्रात्रिं रात्रेरपरपक्षमपरपक्षाद्यान्षड्दक्षिणैति मासांस्तान्नैते संवत्सरमभिप्राप्नुवन्ति ॥ ३ ॥அத² ய இமே க்³ராம இஷ்டாபூர்தே த³த்தமித்யுபாஸதே தே தூ⁴மமபி⁴ஸம்ப⁴வந்தி தூ⁴மாத்³ராத்ரிம் ராத்ரேரபரபக்ஷமபரபக்ஷாத்³யாந்ஷட்³த³க்ஷிணைதி மாஸாம்ஸ்தாந்நைதே ஸம்வத்ஸரமபி⁴ப்ராப்நுவந்தி ॥ 3 ॥

தமிழ்எவ்வாறு அந்த கிரஹஸ்தர்கள் கிராமத்தில் இஷ்டா பூர்த்தம் மேலும் தத்தம் (தானம்) என்று உபாசிக்கின்றனரோ அவர்கள் தூம மார்க்கத்தை அடைகின்றனர். தூமத்திலிருந்து ராத்திரியை அடைகின்றனர், ராத்திரியிலிருந்து கிருஷ்ணபக்ஷத்தையும் அவ்வாறே கிருஷ்ணபக்ஷத்தினால் ஆறு மாதங்கள் தக்ஷிண மார்க்கத்தில் சென்று அவைகளை அடைகின்றனர் அவர்கள் சம்வத்சரத்தை (வருடத்தை) அடைவதில்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

अथेत्यर्थान्तरप्रस्तावनार्थः, य इमे गृहस्थाः ग्रामे, ग्राम इति गृहस्थानामसाधारणं विशेषणम् अरण्यवासिभ्यो व्यावृत्त्यर्थम् — यथा वानप्रस्थपरिव्राजकानामरण्यं विशेषणं गृहस्थेभ्यो व्यावृत्त्यर्थम् , तद्वत् ; इष्टापूर्ते इष्टमग्निहोत्रादि वैदिकं कर्म, पूर्तं वापीकूपतडागारामादिकरणम् ; दत्तं बहिर्वेदि यथाशक्त्यर्हेभ्यो द्रव्यसंविभागो दत्तम् ; इति एवंविधं परिचरणपरित्राणादि उपासते, इति—शब्दस्य प्रकारदर्शनार्थत्वात् । ते दर्शनवर्जितत्वाद्धूमं धूमाभिमानिनीं देवताम् अभिसम्भवन्ति प्रतिपद्यन्ते ।அதே²த்யர்தா²ந்தரப்ரஸ்தாவநார்த²꞉, ய இமே க்³ருஹஸ்தா²꞉ க்³ராமே, க்³ராம இதி க்³ருஹஸ்தா²நாமஸாதா⁴ரணம் விஶேஷணம் அரண்யவாஸிப்⁴யோ வ்யாவ்ருத்த்யர்த²ம் — யதா² வாநப்ரஸ்த²பரிவ்ராஜகாநாமரண்யம் விஶேஷணம் க்³ருஹஸ்தே²ப்⁴யோ வ்யாவ்ருத்த்யர்த²ம் , தத்³வத் ; இஷ்டாபூர்தே இஷ்டமக்³நிஹோத்ராதி³ வைதி³கம் கர்ம, பூர்தம் வாபீகூபதடா³கா³ராமாதி³கரணம் ; த³த்தம் ப³ஹிர்வேதி³ யதா²ஶக்த்யர்ஹேப்⁴யோ த்³ரவ்யஸம்விபா⁴கோ³ த³த்தம் ; இதி ஏவம்வித⁴ம் பரிசரணபரித்ராணாதி³ உபாஸதே, இதி—ஶப்³த³ஸ்ய ப்ரகாரத³ர்ஶநார்த²த்வாத் । தே த³ர்ஶநவர்ஜிதத்வாத்³தூ⁴மம் தூ⁴மாபி⁴மாநிநீம் தே³வதாம் அபி⁴ஸம்ப⁴வந்தி ப்ரதிபத்³யந்தே ।

இங்கு “अथ” (அத) சப்தமானது வேறு விஷயத்தைத் தெரிவிப்பதற்காக. எவர் இந்த கிரஹஸ்தர்கள் கிராமத்தில் என்றது கிராமம் என்பது கிரஹஸ்தர்களின் அசாதாரணமான லக்ஷணம் (விசேஷணம்) மற்ற வனவாசிகளிடமிருந்து வேறுபடுத்துவதற்காக. எவ்வாறு வானப்பிரஸ்த்தர் சந்நியாசிகளுக்கு வனம் விசேஷணம் கிரஹஸ்தர்களிடம் இருந்து வேறுபடுத்துகிறதோ அவ்வாறு ஆகும். “इष्टापूर्ते” (இஷ்டா பூர்த்தே) அக்னி ஹோத்திரம் முதலிய வைதிக கர்மங்கள் “इष्टम्” (இஷ்டம்) ஆகும். குளம், கிணறு, தெப்பம், தர்மசாலை இவைகளை அமைப்பது “पूर्त्तम्” (பூர்த்தம்). யக்ஞத்திற்கு வெளியில் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு தனத்தைபெற தகுதி உடையவர்க்கு அளித்தல் “दत्तम्” (தத்தம்). “इति” என்ற சப்தம் பிரகரணத்தின் அர்த்தத்தைக் குறிக்கின்றதால் இவ்வாறு பரிசர்யம் (குருசேவை) பரித்ராணம் (தர்மத்தை ரக்ஷிப்பது) ஆகியவைகளை உபாசிப்பவர்கள் இவ்வாறு இந்த தர்சனங்களை செய்யாதவர்கள் தூமம் அதாவது தூமமார்க்த்தின் அபிமானி தேவதையை அடைகின்றனர்.இங்கு “அத²” (அத) சப்தமானது வேறு விஷயத்தைத் தெரிவிப்பதற்காக. எவர் இந்த கிரஹஸ்தர்கள் கிராமத்தில் என்றது கிராமம் என்பது கிரஹஸ்தர்களின் அசாதாரணமான லக்ஷணம் (விசேஷணம்) மற்ற வனவாசிகளிடமிருந்து வேறுபடுத்துவதற்காக. எவ்வாறு வானப்பிரஸ்த்தர் சந்நியாசிகளுக்கு வனம் விசேஷணம் கிரஹஸ்தர்களிடம் இருந்து வேறுபடுத்துகிறதோ அவ்வாறு ஆகும். “இஷ்டாபூர்தே” (இஷ்டா பூர்த்தே) அக்னி ஹோத்திரம் முதலிய வைதிக கர்மங்கள் “இஷ்டம்” (இஷ்டம்) ஆகும். குளம், கிணறு, தெப்பம், தர்மசாலை இவைகளை அமைப்பது “பூர்த்தம்” (பூர்த்தம்). யக்ஞத்திற்கு வெளியில் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு தனத்தைபெற தகுதி உடையவர்க்கு அளித்தல் “த³த்தம்” (தத்தம்). “இதி” என்ற சப்தம் பிரகரணத்தின் அர்த்தத்தைக் குறிக்கின்றதால் இவ்வாறு பரிசர்யம் (குருசேவை) பரித்ராணம் (தர்மத்தை ரக்ஷிப்பது) ஆகியவைகளை உபாசிப்பவர்கள் இவ்வாறு இந்த தர்சனங்களை செய்யாதவர்கள் தூமம் அதாவது தூமமார்க்த்தின் அபிமானி தேவதையை அடைகின்றனர்.

तया अतिवाहिता धूमाद्रात्रिं रात्रिदेवतां रात्रेरपरपक्षदेवताम् एवमेव कृष्णपक्षाभिमानिनीम् अपरपक्षात् यान्षण्मासान् दक्षिणा दक्षिणां दिशमेति सविता, तान्मासान् दक्षिणायनषण्मासाभिमानिनीर्देवताः प्रतिपद्यन्त इत्यर्थः । सङ्घचारिण्यो हि षण्मासदेवता इति मासानिति बहुवचनप्रयोगः तासु । नैते कर्मिणः प्रकृताः संवत्सरं संवत्सराभिमानिनीं देवतामभिप्राप्नुवन्ति ।தயா அதிவாஹிதா தூ⁴மாத்³ராத்ரிம் ராத்ரிதே³வதாம் ராத்ரேரபரபக்ஷதே³வதாம் ஏவமேவ க்ருஷ்ணபக்ஷாபி⁴மாநிநீம் அபரபக்ஷாத் யாந்ஷண்மாஸாந் த³க்ஷிணா த³க்ஷிணாம் தி³ஶமேதி ஸவிதா, தாந்மாஸாந் த³க்ஷிணாயநஷண்மாஸாபி⁴மாநிநீர்தே³வதா꞉ ப்ரதிபத்³யந்த இத்யர்த²꞉ । ஸங்க⁴சாரிண்யோ ஹி ஷண்மாஸதே³வதா இதி மாஸாநிதி ப³ஹுவசநப்ரயோக³꞉ தாஸு । நைதே கர்மிண꞉ ப்ரக்ருதா꞉ ஸம்வத்ஸரம் ஸம்வத்ஸராபி⁴மாநிநீம் தே³வதாமபி⁴ப்ராப்நுவந்தி ।

कुतः पुनः संवत्सरप्राप्तिप्रसङ्गः, यतः प्रतिषिध्यते ?குத꞉ புந꞉ ஸம்வத்ஸரப்ராப்திப்ரஸங்க³꞉, யத꞉ ப்ரதிஷித்⁴யதே ?

अस्ति हि प्रसङ्गः — संवत्सरस्य हि एकस्यावयवभूते दक्षिणोत्तरायणे, तत्र अर्चिरादिमार्गप्रवृत्तानामुदगयनमासेभ्योऽवयविनः संवत्सरस्य प्राप्तिरुक्ता ; अतः इहापि तदवयवभूतानां दक्षिणायनमासानां प्राप्तिं श्रुत्वा तदवयविनः संवत्सरस्यापि पूर्ववत्प्राप्तिरापन्नेति । अतः तत्प्राप्तिः प्रतिविध्यते — नैते संवत्सरमभिप्राप्नुवन्तीति ॥அஸ்தி ஹி ப்ரஸங்க³꞉ — ஸம்வத்ஸரஸ்ய ஹி ஏகஸ்யாவயவபூ⁴தே த³க்ஷிணோத்தராயணே, தத்ர அர்சிராதி³மார்க³ப்ரவ்ருத்தாநாமுத³க³யநமாஸேப்⁴யோ(அ)வயவிந꞉ ஸம்வத்ஸரஸ்ய ப்ராப்திருக்தா ; அத꞉ இஹாபி தத³வயவபூ⁴தாநாம் த³க்ஷிணாயநமாஸாநாம் ப்ராப்திம் ஶ்ருத்வா தத³வயவிந꞉ ஸம்வத்ஸரஸ்யாபி பூர்வவத்ப்ராப்திராபந்நேதி । அத꞉ தத்ப்ராப்தி꞉ ப்ரதிவித்⁴யதே — நைதே ஸம்வத்ஸரமபி⁴ப்ராப்நுவந்தீதி ॥

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.

அந்த தூமாபிமானி ராத்திரி தேவதையிடமிருந்து அதிவாஹித. (மேலே எடுத்துச்செல்லும்) அந்த தூமத்திலிருந்து ராத்திரி அதாவது ராத்திரி தேவதை. அந்த ராத்திரியிலிருந்து அபரபக்ஷ என்னும் கிருஷ்ணபக்ஷ அபிமானி தேவதையும், அவ்வாறே கிருஷ்ண பக்ஷத்திலிருந்து ஆறு மாதங்கள் சூரியன் செல்லும் தக்ஷிண திசைக்குச் செல்லும். அந்த மாதங்களாகிய தக்ஷிணாயன ஆறுமாதங்களின் அபிமானி தேவதையை அடைகின்றனர் என்பது தாத்பர்யம். அந்த ஆறுமாத அபிமானி தேவதைகள் சேர்ந்தே இருப்பதால் அவைகளை மாதங்கள் என்று பன்மையில் கூறப்பட்டது. இந்த பிரகரணத்தில் கூறப்பட்ட கர்மிகளின் சம்வத்சர அபிமானி தேவதையை அடைவதில்லை.

சங்கை - ஆனால் எதற்காக சம்வத்சர பிராப்தியை இங்கு பிரதிஷேதம் (தள்ளப்பட்டுள்ளது) செய்யப்பட்டுள்ளது?

ஸமாதானம் - இங்கு ஒரு விஷயம் உள்ளது. தக்ஷிண உத்தராயணத்தின் அவயவரூபமான சம்வத்சரத்தில் (வருடத்தில்) அங்கு அர்ச்சிரம் முதலிய மார்க்கங்களில் பிரவிர்த்திக்கும் புருஷர்களுக்கு உத்தராயணத்தின் ஆறு மாதங்கள் வருஷத்திற்கு அவயவமாகிறது என்று கூறப்பட்டது. ஆகையால் இங்கு அதன் அவயவரூபமான தக்ஷிண மாதங்களுக்கு முன்போல் வருடத்திற்கு அவயவரூபம் சம்பவிக்கும். ஆகையால் அவை வருடத்தை அடையவதில்லை என்று கூறி அதை நிஷேதிக்கிறது.