छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् ८.१.६

मन्त्रः ६மந்த்ர꞉ 6 / ६6

तद्यथेह कर्मजितो लोकः क्षीयत एवमेवामुत्र पुण्यजितो लोकः क्षीयते तद्य इहात्मानमननुविद्य व्रजन्त्येताꣳश्च सत्यान्कामाꣳस्तेषाꣳ सर्वेषु लोकेष्वकामचारो भवत्यथ य इहात्मानमनुविद्य व्रजन्त्येताꣳश्च सत्यान्कामांस्तेषाꣳ सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति ॥ ६ ॥தத்³யதே²ஹ கர்மஜிதோ லோக꞉ க்ஷீயத ஏவமேவாமுத்ர புண்யஜிதோ லோக꞉ க்ஷீயதே தத்³ய இஹாத்மாநமநநுவித்³ய வ்ரஜந்த்யேதாꣳஶ்ச ஸத்யாந்காமாꣳஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷ்வகாமசாரோ ப⁴வத்யத² ய இஹாத்மாநமநுவித்³ய வ்ரஜந்த்யேதாꣳஶ்ச ஸத்யாந்காமாம்ஸ்தேஷாꣳ ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி ॥ 6 ॥

தமிழ்கர்மங்களினால் அடையப்பட்ட இந்த உலகம் எவ்வாறு அழிகிறதோ அவ்வாறே புண்யத்தால் அடையப்பட்ட பரலோகமும் அழிவு அடையும். எவன் ஒருவன் இவ்வுலகில் இந்த சத்ய காமனைகள் அற்று ஆத்மாவை அறிந்திருக்காவிடில் அவன் பரலோகத்தை அடைந்து அதன் எல்லா லோகங்களிலும் தன் இச்சைப்படியான கதி கிடைக்காது. மேலும் இவ்வுலகில் ஆத்மாவை அவ்வாறே சத்திய காமனைகளை அறிந்து (பரலோகம்) சென்றால் அவனுக்கு எல்லா லோகங்களிலும் தன் இச்சைப்பட்ட கதியை அடைவான்.

संस्कृतम्

தமிழ்

अथ अन्यो दृष्टान्तः तत्क्षयं प्रति तद्यथेहेत्यादिः ।அத² அந்யோ த்³ருஷ்டாந்த꞉ தத்க்ஷயம் ப்ரதி தத்³யதே²ஹேத்யாதி³꞉ ।

அ.கை - மேலும் வேறு “तद्यथेत्यादि” (தத்யதேத்யாதி) தத்யதா = அது எவ்வாறு என்பது முதலிய) திருஷ்டாந்தங்கள் (கர்மபலத்தின் (அழிவை) க்ஷயத்தைக் குறித்து உள்ளன.அ.கை - மேலும் வேறு “தத்³யதே²த்யாதி³” (தத்யதேத்யாதி) தத்யதா = அது எவ்வாறு என்பது முதலிய) திருஷ்டாந்தங்கள் (கர்மபலத்தின் (அழிவை) க்ஷயத்தைக் குறித்து உள்ளன.

तत् तत्र यथा इह लोके तासामेव स्वाम्यनुशासनानुवर्तिनीनां प्रजानां सेवादिजितो लोकः पराधीनोपभोगः क्षीयते अन्तवान्भवति । अथ इदानीं दार्ष्टान्तिकमुपसंहरति — एवमेव अमुत्र अग्निहोत्रादिपुण्यजितो लोकः पराधीनोपभोगः क्षीयत एवेति । उक्तः दोषः एषामिति विषयं दर्शयति — तद्य इत्यादिना ।தத் தத்ர யதா² இஹ லோகே தாஸாமேவ ஸ்வாம்யநுஶாஸநாநுவர்திநீநாம் ப்ரஜாநாம் ஸேவாதி³ஜிதோ லோக꞉ பராதீ⁴நோபபோ⁴க³꞉ க்ஷீயதே அந்தவாந்ப⁴வதி । அத² இதா³நீம் தா³ர்ஷ்டாந்திகமுபஸம்ஹரதி — ஏவமேவ அமுத்ர அக்³நிஹோத்ராதி³புண்யஜிதோ லோக꞉ பராதீ⁴நோபபோ⁴க³꞉ க்ஷீயத ஏவேதி । உக்த꞉ தோ³ஷ꞉ ஏஷாமிதி விஷயம் த³ர்ஶயதி — தத்³ய இத்யாதி³நா ।

तत् (தத் - அது) எவ்வாறு இந்த லோகத்தில் தன்னுடைய எஜமானனின் கட்டளையை அனுசரித்து செயல்படுகின்ற பிரஜைகள் சேவை முதலியவைகளால் அந்த இந்த லோகம் மற்றவர்களுடைய அதீனமாயும், அழிவுடையதாயும் ஆகிறது. மேலும் இப்பொழுது த்ராஷ்டாந்தத்தை முடிக்கிறார் - இவ்வாறே பரலோகத்திலும் அக்னிஹோத்திரம் முதலிய புண்யத்தால் அடையப்பட்ட லோகமும் அனுபவித்தல் பரதீனமாய் இருப்பதால் க்ஷீணமாகிறது. (அழிகிறது). கூறப்பட்ட தோஷம் இவர்களுக்கு (அநாத்ம வேத்தாக்களுக்கு) என்ற விஷயத்தை “तद्य” (தத்ய - அது எது) என்பது முதலியவைகளால் தெரிவிக்கப்படுகிறது.தத் (தத் - அது) எவ்வாறு இந்த லோகத்தில் தன்னுடைய எஜமானனின் கட்டளையை அனுசரித்து செயல்படுகின்ற பிரஜைகள் சேவை முதலியவைகளால் அந்த இந்த லோகம் மற்றவர்களுடைய அதீனமாயும், அழிவுடையதாயும் ஆகிறது. மேலும் இப்பொழுது த்ராஷ்டாந்தத்தை முடிக்கிறார் - இவ்வாறே பரலோகத்திலும் அக்னிஹோத்திரம் முதலிய புண்யத்தால் அடையப்பட்ட லோகமும் அனுபவித்தல் பரதீனமாய் இருப்பதால் க்ஷீணமாகிறது. (அழிகிறது). கூறப்பட்ட தோஷம் இவர்களுக்கு (அநாத்ம வேத்தாக்களுக்கு) என்ற விஷயத்தை “தத்³ய” (தத்ய - அது எது) என்பது முதலியவைகளால் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

तत् तत्र ये इह अस्मिंल्लोके ज्ञानकर्मणोरधिकृताः योग्याः सन्तः आत्मानं यथोक्तलक्षणं शास्त्राचार्योपदिष्टमननुविद्य यथोपदेशमनु स्वसंवेद्यतामकृत्वा व्रजन्ति देहादस्मात्प्रयन्ति, य एतांश्च यथोक्तान् सत्यान् सत्यसङ्कल्पकार्यांश्च स्वात्मस्थान्कामान् अननुविद्य व्रजन्ति, तेषां सर्वेषु लोकेषु अकामचारः अस्वतन्‍त्रता भवति — यथा राजानुशासनानुवर्तिनीनां प्रजानामित्यर्थः ।தத் தத்ர யே இஹ அஸ்மிம்ல்லோகே ஜ்ஞாநகர்மணோரதி⁴க்ருதா꞉ யோக்³யா꞉ ஸந்த꞉ ஆத்மாநம் யதோ²க்தலக்ஷணம் ஶாஸ்த்ராசார்யோபதி³ஷ்டமநநுவித்³ய யதோ²பதே³ஶமநு ஸ்வஸம்வேத்³யதாமக்ருத்வா வ்ரஜந்தி தே³ஹாத³ஸ்மாத்ப்ரயந்தி, ய ஏதாம்ஶ்ச யதோ²க்தாந் ஸத்யாந் ஸத்யஸங்கல்பகார்யாம்ஶ்ச ஸ்வாத்மஸ்தா²ந்காமாந் அநநுவித்³ய வ்ரஜந்தி, தேஷாம் ஸர்வேஷு லோகேஷு அகாமசார꞉ அஸ்வதந்‍த்ரதா ப⁴வதி — யதா² ராஜாநுஶாஸநாநுவர்திநீநாம் ப்ரஜாநாமித்யர்த²꞉ ।

अथ ये अन्ये इह लोके आत्मानं शास्त्राचार्योपदेशमनुविद्य स्वात्मसंवेद्यतामापाद्य व्रजन्ति यथोक्तांश्च सत्यान्कामान् , तेषां सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवति — राज्ञ इव सार्वभौमस्य इह लोके ॥அத² யே அந்யே இஹ லோகே ஆத்மாநம் ஶாஸ்த்ராசார்யோபதே³ஶமநுவித்³ய ஸ்வாத்மஸம்வேத்³யதாமாபாத்³ய வ்ரஜந்தி யதோ²க்தாம்ஶ்ச ஸத்யாந்காமாந் , தேஷாம் ஸர்வேஷு லோகேஷு காமசாரோ ப⁴வதி — ராஜ்ஞ இவ ஸார்வபௌ⁴மஸ்ய இஹ லோகே ॥

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.

அது இந்த லோகத்தில் ஞான கர்மங்களின் அதிகார யோக்கியர்களாக இருந்துகொண்டு முன்பு கூறப்பட்ட லக்ஷணங்களுடைய ஆத்மாவை சாஸ்திரம் ஆச்சாரியர் உபதேசித்ததை அறியாமல் எவ்வாறு உபதேசிக்கப்பட்டதோ அதை தானாக அறியாமல் இந்த தேஹத்திலிருந்து வெளியேறி, அவ்வாறே இதற்குமுன் கூறிய சத்யமான அதாவது சத்ய சங்கல்ப காரியங்களையும் ஸ்வாத்மாவில் (தன் ஆத்மாவில்) உள்ள காமனைகளையும் (அறியாமல்) மதிக்காமல் வெளியேறுகின்றவர்கள் எல்லா லோகங்களிலும் காமாச்சாரம் அற்றவர்களாயும், ஸ்வதந்திரம் அற்றவர்களாயும் ஆகின்றனர். எவ்வாறு ராஜாவின் ஆணைப்படி செயல்படுகின்ற பிரஜைகள் போல் என்பது தாத்பர்யம்.

மேலும் அவர்களைக்காட்டிலும் வேறானவர்கள் இந்த லோகத்தில் சாஸ்திரம், ஆச்சாரியர் உபதேசத்தை அறிந்து தன் ஆத்மாவையும் அறிந்து அடைந்து தேஹத்தைவிட்டு நீங்கி முன்பு எவ்வாறு கூறப்பட்டதோ அந்த சத்யமான காமனைகளை எல்லா லோகங்களிலும், இந்த உலகில் எவ்வாறு சார்வபெளமனாய் உள்ள ராஜாவைப் போல் தான் எதை இச்சித்தானோ அந்த கதியை அடைகிறான்.