छान्दोग्योपनिषद्भाष्यम् ८.१२.४

मन्त्रः ४மந்த்ர꞉ 4 / ६6

अथ यत्रैतदाकाशमनुविषण्णं चक्षुः स चाक्षुषः पुरुषो दर्शनाय चक्षुरथ यो वेदेदं जिघ्राणीति स आत्मा गन्धाय घ्राणमथ यो वेदेदमभिव्याहराणीति स आत्माभिव्याहाराय वागथ यो वेदेदं शृणवानीति स आत्मा श्रवणाय श्रोत्रम् ॥ ४ ॥அத² யத்ரைததா³காஶமநுவிஷண்ணம் சக்ஷு꞉ ஸ சாக்ஷுஷ꞉ புருஷோ த³ர்ஶநாய சக்ஷுரத² யோ வேதே³த³ம் ஜிக்⁴ராணீதி ஸ ஆத்மா க³ந்தா⁴ய க்⁴ராணமத² யோ வேதே³த³மபி⁴வ்யாஹராணீதி ஸ ஆத்மாபி⁴வ்யாஹாராய வாக³த² யோ வேதே³த³ம் ஶ்ருணவாநீதி ஸ ஆத்மா ஶ்ரவணாய ஶ்ரோத்ரம் ॥ 4 ॥

தமிழ்எதில் இந்த கண்களின் மூலமாக உபலக்ஷிக்கப்படும் ஆகாசம் உள்ளதோ அதுவே சாக்ஷீஷ புருஷன். அதன் ரூபத்தை கிரஹிப்பதற்காக நேத்திர இந்திரியம். மேலும் நான் இதனால் முகர்கிறேன் என்பது ஆத்மா அதை கிரஹிப்பதற்காக மூக்கு இந்திரியமாகும். எதானது இந்த சப்தத்தால் பேசுகிறேன் என்று அறிவது ஆத்மா. அந்த சப்தத்தை உச்சாரணம் செய்வது வாக் இந்திரியம். நான் சிரவணம் செய்கின்றேன் என்று அறிவது ஆத்மா. சிரவணம் செய்வதற்காக ஸ்ரோத்திர இந்திரியமாகும்.

संस्कृतम्

தமிழ்

अथ यत्र कृष्णतारोपलक्षितम् आकाशं देहच्छिद्रम् अनुविषण्णम् अनुषक्तम् अनुगतम् , तत्र स प्रकृतः अशरीर आत्मा चाक्षुषः चक्षुषि भव इति चाक्षुषः तस्य दर्शनाय रूपोपलब्धये चक्षुः करणम् ; यस्य तत् देहादिभिः संहतत्वात् परस्य द्रष्टुरर्थे, सोऽत्र चक्षुषि दर्शनेन लिङ्गेन दृश्यते परः अशरीरोऽसंहतः । ‘अक्षिणि दृश्यते’ इति प्रजापतिनोक्तं सर्वेन्द्रियद्वारोपलक्षणार्थम् ; सर्वविषयोपलब्धा हि स एवेति । स्फुटोपलब्धिहेतुत्वात्तु ‘अक्षिणि’ इति विशेषवचनं सर्वश्रुतिषु । ‘अहमदर्शमिति तत्सत्यं भवति’ इति च श्रुतेः ।அத² யத்ர க்ருஷ்ணதாரோபலக்ஷிதம் ஆகாஶம் தே³ஹச்சி²த்³ரம் அநுவிஷண்ணம் அநுஷக்தம் அநுக³தம் , தத்ர ஸ ப்ரக்ருத꞉ அஶரீர ஆத்மா சாக்ஷுஷ꞉ சக்ஷுஷி ப⁴வ இதி சாக்ஷுஷ꞉ தஸ்ய த³ர்ஶநாய ரூபோபலப்³த⁴யே சக்ஷு꞉ கரணம் ; யஸ்ய தத் தே³ஹாதி³பி⁴꞉ ஸம்ஹதத்வாத் பரஸ்ய த்³ரஷ்டுரர்தே², ஸோ(அ)த்ர சக்ஷுஷி த³ர்ஶநேந லிங்கே³ந த்³ருஶ்யதே பர꞉ அஶரீரோ(அ)ஸம்ஹத꞉ । ‘அக்ஷிணி த்³ருஶ்யதே’ இதி ப்ரஜாபதிநோக்தம் ஸர்வேந்த்³ரியத்³வாரோபலக்ஷணார்த²ம் ; ஸர்வவிஷயோபலப்³தா⁴ ஹி ஸ ஏவேதி । ஸ்பு²டோபலப்³தி⁴ஹேதுத்வாத்து ‘அக்ஷிணி’ இதி விஶேஷவசநம் ஸர்வஶ்ருதிஷு । ‘அஹமத³ர்ஶமிதி தத்ஸத்யம் ப⁴வதி’ இதி ச ஶ்ருதே꞉ ।

மேலும் இங்கு (ஜாக்ரதா அவஸ்தையில்) இந்த கருவிழியின் உபலக்ஷித்தமான (வெளிப்படுத்தப்பட்ட) ஆகாசம் தேஹத்தில் உள்ளே உள்ள வெளியில் (துளையில்) அனுகதமாய் இருக்கும். அவஸ்தையில் இந்த சரீர ஆத்மா சாக்ஷீஷம் - அதாவது கண்களில் இருப்பதால் சாக்ஷீசம் எனப்படுகிறது. அதைப்பார்ப்பதற்காக ரூபத்தை அறிவதற்கு கண் (சக்ஷீ) காரணமாகிறது. தேஹம் முதலியவைகளுடன் கலந்து இருப்பதால் அந்த பரதிருஷ்டாவிற்கு சக்ஷீ இந்த கரணமாகும். அந்த பர சரீரமற்ற ஆத்மா இந்த நேத்திரத்தின் அந்தர்கத தர்சன ரூப லிங்கத்தால் அந்த ஒன்றுடனும் ஒட்டாமல் இருப்பது காணப்படுகிறது. “अक्षिणि दृश्यते” (அக்ஷிணி த்ருஷ்யதே) என்று பிரஜாபதியினால் கூறப்பட்டது. எல்லா இந்திரியங்களின் துவாரத்தின் உபலக்ஷணத்தின் பொருட்டாகும். அதாவது அது எல்லா விஷயங்களையும் அறியச்செய்வதாகும். ஸ்பஷ்டமாக அறியப்படுவதற்குக் காரணம் ஆவதால் “अक्षिणि” (அக்ஷிணி) என்று சுருதிகளிலும் இது விசேஷ வசனமாகும். “अहमदर्शमिति तत्सत्यं भवति” (அஹமதர்ஷமிதி தத்சத்யம் பவதி) என்ற சுருதியினால் சித்திக்கிறது.மேலும் இங்கு (ஜாக்ரதா அவஸ்தையில்) இந்த கருவிழியின் உபலக்ஷித்தமான (வெளிப்படுத்தப்பட்ட) ஆகாசம் தேஹத்தில் உள்ளே உள்ள வெளியில் (துளையில்) அனுகதமாய் இருக்கும். அவஸ்தையில் இந்த சரீர ஆத்மா சாக்ஷீஷம் - அதாவது கண்களில் இருப்பதால் சாக்ஷீசம் எனப்படுகிறது. அதைப்பார்ப்பதற்காக ரூபத்தை அறிவதற்கு கண் (சக்ஷீ) காரணமாகிறது. தேஹம் முதலியவைகளுடன் கலந்து இருப்பதால் அந்த பரதிருஷ்டாவிற்கு சக்ஷீ இந்த கரணமாகும். அந்த பர சரீரமற்ற ஆத்மா இந்த நேத்திரத்தின் அந்தர்கத தர்சன ரூப லிங்கத்தால் அந்த ஒன்றுடனும் ஒட்டாமல் இருப்பது காணப்படுகிறது. “அக்ஷிணி த்³ருஶ்யதே” (அக்ஷிணி த்ருஷ்யதே) என்று பிரஜாபதியினால் கூறப்பட்டது. எல்லா இந்திரியங்களின் துவாரத்தின் உபலக்ஷணத்தின் பொருட்டாகும். அதாவது அது எல்லா விஷயங்களையும் அறியச்செய்வதாகும். ஸ்பஷ்டமாக அறியப்படுவதற்குக் காரணம் ஆவதால் “அக்ஷிணி” (அக்ஷிணி) என்று சுருதிகளிலும் இது விசேஷ வசனமாகும். “அஹமத³ர்ஶமிதி தத்ஸத்யம் ப⁴வதி” (அஹமதர்ஷமிதி தத்சத்யம் பவதி) என்ற சுருதியினால் சித்திக்கிறது.

अथापि योऽस्मिन्देहे वेद ; कथम् ? इदं सुगन्धि दुर्गन्धि वा जिघ्राणीति अस्य गन्धं विजानीयामिति, स आत्मा, तस्य गन्धाय गन्धविज्ञानाय घ्राणम् । अथ यो वेद इदं वचनम् अभिव्याहराणीति वदिष्यामीति, स आत्मा, अभिव्याहरणक्रियासिद्धये करणं वागिन्द्रियम् । अथ यो वेद — इदं शृणवानीति, स आत्मा, श्रवणाय श्रोत्रम् ॥அதா²பி யோ(அ)ஸ்மிந்தே³ஹே வேத³ ; கத²ம் ? இத³ம் ஸுக³ந்தி⁴ து³ர்க³ந்தி⁴ வா ஜிக்⁴ராணீதி அஸ்ய க³ந்த⁴ம் விஜாநீயாமிதி, ஸ ஆத்மா, தஸ்ய க³ந்தா⁴ய க³ந்த⁴விஜ்ஞாநாய க்⁴ராணம் । அத² யோ வேத³ இத³ம் வசநம் அபி⁴வ்யாஹராணீதி வதி³ஷ்யாமீதி, ஸ ஆத்மா, அபி⁴வ்யாஹரணக்ரியாஸித்³த⁴யே கரணம் வாகி³ந்த்³ரியம் । அத² யோ வேத³ — இத³ம் ஶ்ருணவாநீதி, ஸ ஆத்மா, ஶ்ரவணாய ஶ்ரோத்ரம் ॥

இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.

இவ்வாறு இந்த சரீரத்தில் இதை எவ்வாறு அறிகிறான்? நான் நல்ல வாசனையையோ, கெட்ட வாசனையையோ முகர்கின்றேன் என்று அறிகிறதோ அது ஆத்மா. அதனுடைய வாசனை என்பது அந்த வாசனையின் ஞானத்திற்கு கிராணன் (இந்திரியம்) ஆகும். மேலும் எவன் ஒருவன் உச்சாரணம் செய்கின்றேன் என்று அறிகின்றானோ அதாவது அவ்வாறு பேசுவது ஆத்மா. அதன் சப்த உச்சாரண கிரியைக்கு வாக் இந்திரியம் கரணமாகும். அவ்வாறே நான் சிரவணிக்கின்றேன் (கேட்கின்றேன்) என்று அறிகின்றானோ அது ஆத்மா. அந்த சப்த சிரவணத்திற்கு ஸ்ரோத்திர இந்திரியம் கரணமாகும்.