श्रीमद्भगवद्गीताभाष्यम् २.३९

अवतरणिकाஅவதரணிகா · Śaṅkara leading into the śloka; the śloka follows.

संस्कृतम्

தமிழ்

शोकमोहापनयनाय लौकिको न्यायः ‘स्वधर्ममपि चावेक्ष्य’ (भ. गी. २ । ३१) इत्याद्यैः श्लोकैरुक्तः, न तु तात्पर्येण ।ஶோகமோஹாபநயநாய லௌகிகோ ந்யாய꞉ ‘ஸ்வத⁴ர்மமபி சாவேக்ஷ்ய’ (ப⁴. கீ³. 2 । 31) இத்யாத்³யை꞉ ஶ்லோகைருக்த꞉, ந து தாத்பர்யேண ।

परमार्थदर्शनमिह प्रकृतम् । तच्चोक्तमुपसंह्रियते —பரமார்த²த³ர்ஶநமிஹ ப்ரக்ருதம் । தச்சோக்தமுபஸம்ஹ்ரியதே —

‘एषा तेऽभिहिता’ (भ. गी. २ । ३९) इति शास्त्रविषयविभागप्रदर्शनाय ।‘ஏஷா தே(அ)பி⁴ஹிதா’ (ப⁴. கீ³. 2 । 39) இதி ஶாஸ்த்ரவிஷயவிபா⁴க³ப்ரத³ர்ஶநாய ।

इह हि प्रदर्शिते पुनः शास्त्रविषयविभागे उपरिष्टात् ‘ज्ञानयोगेन साङ्‍ख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम्’ (भ. गी. ३ । ३) इति निष्ठाद्वयविषयं शास्त्रं सुखं प्रवर्तिष्यते, श्रोतारश्च विषयविभागेन सुखं ग्रहीष्यन्ति इत्यत आह —இஹ ஹி ப்ரத³ர்ஶிதே புந꞉ ஶாஸ்த்ரவிஷயவிபா⁴கே³ உபரிஷ்டாத் ‘ஜ்ஞாநயோகே³ந ஸாங்‍க்²யாநாம் கர்மயோகே³ந யோகி³நாம்’ (ப⁴. கீ³. 3 । 3) இதி நிஷ்டா²த்³வயவிஷயம் ஶாஸ்த்ரம் ஸுக²ம் ப்ரவர்திஷ்யதே, ஶ்ரோதாரஶ்ச விஷயவிபா⁴கே³ந ஸுக²ம் க்³ரஹீஷ்யந்தி இத்யத ஆஹ —

स्वधर्ममपि चावेक्ष्य (ஸ்வதர்மமபி சாவேக்ஷ்ய), என்பன முதலிய ச்லோகங்களால் சோக மோஹத்தை நீக்குவதற்காக லௌகிக ந்யா யத்தால் கூறப்பட்டதேயன்றி பாரமார்த்திக திருஷ்டியால் அல்ல.

இந்த பிரகரணத்தில் ஆரம்பமுதல் (30வது சுலோகம் வரையி லும்) பரமார்த்த தர்சனத்தை பூர்த்தி செய்கிறார்.

இப்பொழுது சாஸ்த்திர விஷயத்தின் பிரிவுகளை (விபாகங்களை) காண்பிப்பதன் பொருட்டு ( ஏஷா தேஅபிஹிதா), என்றஇந்த சுலோகத்தின் வாயிலாக அதை (பரமார்த்த தரிசனத்தை) உபஸம்ஹாரம் (முடிவு) செய்கின்றார்.

ஏனெனில் இங்கு சாஸ்திரத்தில் காண்பிக்கப்பட்ட விபாகத்தை அறிவதினால், பிறகு 3ம் அத்யாயத்தில் (ஞானயோகேன ஸாங்க்யா னாம் கர்மயோகேன யோகினாம்,) என்று அந்த இரண்டு நிஷ்ட்டைக ளும் காண்பிக்கப்பட்டதாக சொல்வதை சுலபமாக கிரஹிக்கும் பொருட்டும், ச்ரோத்தாக்களும் விபாகத்துடன் கூடிய விஷயத்தை அநாயாசமாக கிரஹிக்கும் பொருட்டும் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

श्लोकः ३९ஶ்லோக꞉ 39 / ७२72

एषा तेऽभिहिता साङ्‍ख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां शृणु ।
बुद्ध्या युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥ ३९ ॥ஏஷா தே(அ)பி⁴ஹிதா ஸாங்‍க்²யே பு³த்³தி⁴ர்யோகே³ த்விமாம் ஶ்ருணு ।
பு³த்³த்⁴யா யுக்தோ யயா பார்த² கர்மப³ந்த⁴ம் ப்ரஹாஸ்யஸி ॥ 39 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.

संस्कृतम्

தமிழ்

एषा ते तुभ्यम् अभिहिता उक्ता साङ्‍ख्ये परमार्थवस्तुविवेकविषये बुद्धिः ज्ञानं साक्षात् शोकमोहादिसंसारहेतुदोषनिवृत्तिकारणम् ।ஏஷா தே துப்⁴யம் அபி⁴ஹிதா உக்தா ஸாங்‍க்²யே பரமார்த²வஸ்துவிவேகவிஷயே பு³த்³தி⁴꞉ ஜ்ஞாநம் ஸாக்ஷாத் ஶோகமோஹாதி³ஸம்ஸாரஹேதுதோ³ஷநிவ்ருத்திகாரணம் ।

योगे तु तत्प्राप्त्युपाये निःसङ्गतया द्वन्द्वप्रहाणपूर्वकम् ईश्वराराधनार्थे कर्मयोगे कर्मानुष्ठाने समाधियोगे च इमाम् अनन्तरमेवोच्यमानां बुद्धिं शृणु ।யோகே³ து தத்ப்ராப்த்யுபாயே நி꞉ஸங்க³தயா த்³வந்த்³வப்ரஹாணபூர்வகம் ஈஶ்வராராத⁴நார்தே² கர்மயோகே³ கர்மாநுஷ்டா²நே ஸமாதி⁴யோகே³ ச இமாம் அநந்தரமேவோச்யமாநாம் பு³த்³தி⁴ம் ஶ்ருணு ।

तां च बुद्धिं स्तौति प्ररोचनार्थम् —தாம் ச பு³த்³தி⁴ம் ஸ்தௌதி ப்ரரோசநார்த²ம் —

बुद्ध्या यया योगविषयया युक्तः हे पार्थ, कर्मबन्धं कर्मैव धर्माधर्माख्यो बन्धः कर्मबन्धः तं प्रहास्यसि ईश्वरप्रसादनिमित्तज्ञानप्राप्त्यैव इत्यभिप्रायः ॥ ३९ ॥பு³த்³த்⁴யா யயா யோக³விஷயயா யுக்த꞉ ஹே பார்த², கர்மப³ந்த⁴ம் கர்மைவ த⁴ர்மாத⁴ர்மாக்²யோ ப³ந்த⁴꞉ கர்மப³ந்த⁴꞉ தம் ப்ரஹாஸ்யஸி ஈஶ்வரப்ரஸாத³நிமித்தஜ்ஞாநப்ராப்த்யைவ இத்யபி⁴ப்ராய꞉ ॥ 39 ॥

நான் உன் பொருட்டு கூறிய சாங்கிய யோகமானது அதாவது பரமார்த்த வஸ்துவின் விவேகபுத்தியான ஞானமானது ஸாக்ஷாத் (நேரே) சோக, மோஹாதி ஸம்சார காரணத்தை நிவிர்த்தி செய்வதற்கு காரணமாகிறது.

இதை (ஞானத்தை) அடைவதற்கு உபாய ரூபமான யோக விஷயத்தில் என்றால் ஆஸக்தி (காமம்) அற்று ஸுக, துக்க முதலிய துவந்துவங்களை தியாகம் செய்து, ஈஸ்வர ஆராதனத்தின் பொருட்டு செய்யும் கர்ம அனுஷ்டான கர்மயோகத்தைப் பற்றியும், ஸமாதி யோகத்தைப் பற்றியதுமான விஷயத்தில் உள்ள புத்தியைப் பற்றி மேலே கூறப்போவதைக் கேள்.

அந்த (கர்ம) புத்தியை உற்காசம் அடைந்து ஏற்றுக்கொள்வதற்காக அதை ஸ்துதி செய்கிறார்.

ஹே! பார்த்த! இந்த யோகவிஷய புத்தியுடன் கூடிய தர்மாதர்ம மெனப்படும் கர்ம பந்தத்தை, ஈஸ்வர கிருபையினால் ஏற்படும் ஞானப் பிராப்தியின் வாயிலாக நாசம் செய் என்பது அபிப்பிராயம்.