अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः २மந்த்ர꞉ 2 / २७27

ते ह वाचमूचुस्त्वं न उद्गायेति तथेति तेभ्यो वागुदगायत् । यो वाचि भोगस्तं देवेभ्य आगायद्यत्कल्याणं वदति तदात्मने । ते विदुरनेन वै न उद्गात्रात्येष्यन्तीति तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्स यः स पाप्मा यदेवेदमप्रतिरूपं वदति स एव स पाप्मा ॥ २ ॥தே ஹ வாசமூசுஸ்த்வம் ந உத்3கா3யேதி ததே2தி தேப்4யோ வாகு3த3கா3யத் । யோ வாசி போ4க3ஸ்தம் தே3வேப்4ய ஆகா3யத்3யத்கல்யாணம் வத3தி ததா3த்மநே । தே விது3ரநேந வை ந உத்3கா3த்ராத்யேஷ்யந்தீதி தமபி4த்3ருத்ய பாப்மநாவித்4யந்ஸ ய꞉ ஸ பாப்மா யதே3வேத3மப்ரதிரூபம் வத3தி ஸ ஏவ ஸ பாப்மா ॥ 2 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
ते देवाः, ह एवं विनिश्चित्य, वाचं वागभिमानिनीं देवताम् , ऊचुः उक्तवन्तः ; त्वम् , नः अस्मभ्यम् , उद्गाय औद्गात्रं कर्म कुरुष्व ; वाग्देवतानिर्वर्त्यमौद्गात्रं कर्म दृष्टवन्तः, तामेव च देवतां जपमन्त्राभिधेयाम् — ‘असतो मा सद्गमय’ इति । अत्र चोपासनायाः कर्मणश्च कर्तृत्वेन वागादय एव विवक्ष्यन्ते । कस्मात् ? यस्मात्परमार्थतस्तत्कर्तृकस्तद्विषय एव च सर्वो ज्ञानकर्मसंव्यवहारः । वक्ष्यति हि ‘ध्यायतीव लेलायतीव’ (बृ. उ. ४ । ३ । ७) इत्यात्मकर्तृकत्वाभावं विस्तरतः षष्ठे । इहापि च अध्यायान्ते उपसंहरिष्यति अव्याकृतादिक्रियाकारकफलजातम् — ‘त्रयं वा इदं नाम रूपं कर्म’ (बृ. उ. १ । ६ । १) इति — अविद्याविषयम् । अव्याकृतात्तु यत्परं परमात्माख्यं विद्याविषयम् अनामरूपकर्मात्मकम् , ‘नेति नेति’ (बृ. उ. २ । ३ । ६) इति इतरप्रत्याख्यानेनोपसंहरिष्यति पृथक् । यस्तु वागादिसमाहारोपाधिपरिकल्पितः संसार्यात्मा, तं च वागादिसमाहारपक्षपातिनमेव दर्शयिष्यति — ‘एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनश्यति’ (बृ. उ. २ । ४ । १२) इति तस्माद्युक्ता वागादीनामेव ज्ञानकर्मकर्तृत्वफलप्राप्तिविवक्षा । तथेति तथास्त्विति, देवैरुक्ता वाक् तेभ्यः अर्थिभ्यः अर्थाय, उदगायत् उद्गानं कृतवती । कः पुनरसौ देवेभ्योऽर्थायोद्गानकर्मणा वाचा निर्वर्तितः कार्यविशेष इति, उच्यते — यो वाचि — निमित्तभूतायाम् — वागादिसमुदायस्य य उपकारो निष्पद्यते वदनादिव्यापारेण, स एव । सर्वेषां ह्यसौ वाग्वदनाभिनिर्वृत्तो भोगः फलम् । तं भोगं सा त्रिषु पवमानेषु कृत्वा अवशिष्टेषु नवसु स्तोत्रेषु वाचनिकमार्त्विज्यं फलम् — यत्कल्याणं शोभनम् , वदति वर्णानभिनिर्वर्तयति, तत् — आत्मने मह्यमेव । तद्ध्यसाधारणं वाग्देवातायाः कर्म, यत्सम्यग्वर्णानामुच्चारणम् ; अतस्तदेव विशेष्यते — ‘यत्कल्याणं वदति’ इति । यत्तु वदनकार्यं सर्वसङ्घातोपकारात्मकम् , तद्याजमानमेव । तत्र कल्याणवदनात्मसम्बन्धासङ्गावसरं देवताया रन्ध्रं प्रतिलभ्य ते विदुः असुराः ; कथम् ? अनेनोद्गात्रा, नः अस्मान् , स्वाभाविकं ज्ञानं कर्म च, अभिभूय अतीत्य, शास्त्रजनितकर्मज्ञानरूपेण ज्योतिषोद्गात्रात्मना अत्येष्यन्ति अतिगमिष्यन्ति — इत्येवं विज्ञाय, तमुद्गातारम् , अभिद्रुत्य अभिगम्य, स्वेन आसङ्गलक्षणेन पाप्मना अविध्यन् ताडितवन्तः संयोजितवन्त इत्यर्थः । स यः स पाप्मा — प्रजापतेः पूर्वजन्मावस्थस्य वाचि क्षिप्तः स एष प्रत्यक्षीक्रियते — कोऽसौ ? यदेवेदमप्रतिरूपम् अननुरूपं शास्त्रप्रतिषिद्धं वदति, येन प्रयुक्तोऽसभ्यबीभत्सानृताद्यनिच्छन्नपि वदति ; अनेन कार्येणाप्रतिरूपवदनेनानुगम्यमानः प्रजापतेः कार्यभूतासु प्रजासु वाचि वर्तते ; स एवाप्रतिरूपवदनेनानुमितः, स प्रजापतेर्वाचि गतः पाप्मा ; कारणानुविधायि हि कार्यमिति ॥தே தே3வா꞉, ஹ ஏவம் விநிஶ்சித்ய, வாசம் வாக3பி4மாநிநீம் தே3வதாம் , ஊசு꞉ உக்தவந்த꞉ ; த்வம் , ந꞉ அஸ்மப்4யம் , உத்3கா3ய ஔத்3கா3த்ரம் கர்ம குருஷ்வ ; வாக்3தே3வதாநிர்வர்த்யமௌத்3கா3த்ரம் கர்ம த்3ருஷ்டவந்த꞉, தாமேவ ச தே3வதாம் ஜபமந்த்ராபி4தே4யாம் — ‘அஸதோ மா ஸத்3க3மய’ இதி । அத்ர சோபாஸநாயா꞉ கர்மணஶ்ச கர்த்ருத்வேந வாகா3த3ய ஏவ விவக்ஷ்யந்தே । கஸ்மாத் ? யஸ்மாத்பரமார்த2தஸ்தத்கர்த்ருகஸ்தத்3விஷய ஏவ ச ஸர்வோ ஜ்ஞாநகர்மஸம்வ்யவஹார꞉ । வக்ஷ்யதி ஹி ‘த்4யாயதீவ லேலாயதீவ’ (ப்3ரு. உ. 4 । 3 । 7) இத்யாத்மகர்த்ருகத்வாபா4வம் விஸ்தரத꞉ ஷஷ்டே2 । இஹாபி ச அத்4யாயாந்தே உபஸம்ஹரிஷ்யதி அவ்யாக்ருதாதி3க்ரியாகாரகப2லஜாதம் — ‘த்ரயம் வா இத3ம் நாம ரூபம் கர்ம’ (ப்3ரு. உ. 1 । 6 । 1) இதி — அவித்3யாவிஷயம் । அவ்யாக்ருதாத்து யத்பரம் பரமாத்மாக்2யம் வித்3யாவிஷயம் அநாமரூபகர்மாத்மகம் , ‘நேதி நேதி’ (ப்3ரு. உ. 2 । 3 । 6) இதி இதரப்ரத்யாக்2யாநேநோபஸம்ஹரிஷ்யதி ப்ருத2க் । யஸ்து வாகா3தி3ஸமாஹாரோபாதி4பரிகல்பித꞉ ஸம்ஸார்யாத்மா, தம் ச வாகா3தி3ஸமாஹாரபக்ஷபாதிநமேவ த3ர்ஶயிஷ்யதி — ‘ஏதேப்4யோ பூ4தேப்4ய꞉ ஸமுத்தா2ய தாந்யேவாநுவிநஶ்யதி’ (ப்3ரு. உ. 2 । 4 । 12) இதி தஸ்மாத்3யுக்தா வாகா3தீ3நாமேவ ஜ்ஞாநகர்மகர்த்ருத்வப2லப்ராப்திவிவக்ஷா । ததே2தி ததா2ஸ்த்விதி, தே3வைருக்தா வாக் தேப்4ய꞉ அர்தி2ப்4ய꞉ அர்தா2ய, உத3கா3யத் உத்3கா3நம் க்ருதவதீ । க꞉ புநரஸௌ தே3வேப்4யோ(அ)ர்தா2யோத்3கா3நகர்மணா வாசா நிர்வர்தித꞉ கார்யவிஶேஷ இதி, உச்யதே — யோ வாசி — நிமித்தபூ4தாயாம் — வாகா3தி3ஸமுதா3யஸ்ய ய உபகாரோ நிஷ்பத்3யதே வத3நாதி3வ்யாபாரேண, ஸ ஏவ । ஸர்வேஷாம் ஹ்யஸௌ வாக்3வத3நாபி4நிர்வ்ருத்தோ போ4க3꞉ ப2லம் । தம் போ4க3ம் ஸா த்ரிஷு பவமாநேஷு க்ருத்வா அவஶிஷ்டேஷு நவஸு ஸ்தோத்ரேஷு வாசநிகமார்த்விஜ்யம் ப2லம் — யத்கல்யாணம் ஶோப4நம் , வத3தி வர்ணாநபி4நிர்வர்தயதி, தத் — ஆத்மநே மஹ்யமேவ । தத்3த்4யஸாதா4ரணம் வாக்3தே3வாதாயா꞉ கர்ம, யத்ஸம்யக்3வர்ணாநாமுச்சாரணம் ; அதஸ்ததே3வ விஶேஷ்யதே — ‘யத்கல்யாணம் வத3தி’ இதி । யத்து வத3நகார்யம் ஸர்வஸங்கா4தோபகாராத்மகம் , தத்3யாஜமாநமேவ । தத்ர கல்யாணவத3நாத்மஸம்ப3ந்தா4ஸங்கா3வஸரம் தே3வதாயா ரந்த்4ரம் ப்ரதிலப்4ய தே விது3꞉ அஸுரா꞉ ; கத2ம் ? அநேநோத்3கா3த்ரா, ந꞉ அஸ்மாந் , ஸ்வாபா4விகம் ஜ்ஞாநம் கர்ம ச, அபி4பூ4ய அதீத்ய, ஶாஸ்த்ரஜநிதகர்மஜ்ஞாநரூபேண ஜ்யோதிஷோத்3கா3த்ராத்மநா அத்யேஷ்யந்தி அதிக3மிஷ்யந்தி — இத்யேவம் விஜ்ஞாய, தமுத்3கா3தாரம் , அபி4த்3ருத்ய அபி4க3ம்ய, ஸ்வேந ஆஸங்க3லக்ஷணேந பாப்மநா அவித்4யந் தாடி3தவந்த꞉ ஸம்யோஜிதவந்த இத்யர்த2꞉ । ஸ ய꞉ ஸ பாப்மா — ப்ரஜாபதே꞉ பூர்வஜந்மாவஸ்த2ஸ்ய வாசி க்ஷிப்த꞉ ஸ ஏஷ ப்ரத்யக்ஷீக்ரியதே — கோ(அ)ஸௌ ? யதே3வேத3மப்ரதிரூபம் அநநுரூபம் ஶாஸ்த்ரப்ரதிஷித்3த4ம் வத3தி, யேந ப்ரயுக்தோ(அ)ஸப்4யபீ3ப4த்ஸாந்ருதாத்3யநிச்ச2ந்நபி வத3தி ; அநேந கார்யேணாப்ரதிரூபவத3நேநாநுக3ம்யமாந꞉ ப்ரஜாபதே꞉ கார்யபூ4தாஸு ப்ரஜாஸு வாசி வர்ததே ; ஸ ஏவாப்ரதிரூபவத3நேநாநுமித꞉, ஸ ப்ரஜாபதேர்வாசி க3த꞉ பாப்மா ; காரணாநுவிதா4யி ஹி கார்யமிதி ॥
अथ ह प्राणमूचुस्त्वं न उद्गायेति तथेति तेभ्यः प्राण उदगायद्यः प्राणे भोगस्तंஅத2 ஹ ப்ராணமூசுஸ்த்வம் ந உத்3கா3யேதி ததே2தி தேப்4ய꞉ ப்ராண உத3கா3யத்3ய꞉ ப்ராணே போ4க3ஸ்தம்
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.