प्रथमोऽध्यायः तृतीयब्राह्मणम् ।उद्गीथब्राह्मणम्।ப்ரத²மோ(அ)த்⁴யாய꞉ த்ருதீயப்³ராஹ்மணம் ।உத்³கீ³த²ப்³ராஹ்மணம்।

अवतारिकाஅவதாரிகா · Śaṅkara’s introduction to this section. There is no mantra here; the mantras begin at १.३.१1.3.1 →.

संस्कृतम्

தமிழ்

द्वया हेत्याद्यस्य कः सम्बन्धः? कर्मणां ज्ञानसहितानांपरा गतिरुक्ता मृत्य्वात्मभावोऽश्वमेधगत्युक्त्या। अथेदानीं मृत्य्वात्मभावसाधनभूतयोः कर्मज्ञानयोर्यत उद्भवस्त-त्प्रकाशनार्थमुद्गीथब्राह्मणमारभ्यते।த்³வயா ஹேத்யாத்³யஸ்ய க꞉ ஸம்ப³ந்த⁴꞉? கர்மணாம் ஜ்ஞாநஸஹிதாநாம்பரா க³திருக்தா ம்ருத்ய்வாத்மபா⁴வோ(அ)ஶ்வமேத⁴க³த்யுக்த்யா। அதே²தா³நீம் ம்ருத்ய்வாத்மபா⁴வஸாத⁴நபூ⁴தயோ꞉ கர்மஜ்ஞாநயோர்யத உத்³ப⁴வஸ்த-த்ப்ரகாஶநார்த²முத்³கீ³த²ப்³ராஹ்மணமாரப்⁴யதே।

शङ्का -ननु मृत्य्वात्मभावः पूर्वत्र ज्ञानकर्मणोः फलमुक्तम्। उद्गीथज्ञानकर्मणोस्तु मृत्य्वात्मभावातिक्रमणं फलं वक्ष्यति। अतो भिन्नविषयत्वात्फलस्य न पूर्वकर्मज्ञानोद्भव-प्रकाशनार्थमिति चेत्।ஶங்கா -நநு ம்ருத்ய்வாத்மபா⁴வ꞉ பூர்வத்ர ஜ்ஞாநகர்மணோ꞉ ப²லமுக்தம்। உத்³கீ³த²ஜ்ஞாநகர்மணோஸ்து ம்ருத்ய்வாத்மபா⁴வாதிக்ரமணம் ப²லம் வக்ஷ்யதி। அதோ பி⁴ந்நவிஷயத்வாத்ப²லஸ்ய ந பூர்வகர்மஜ்ஞாநோத்³ப⁴வ-ப்ரகாஶநார்த²மிதி சேத்।

भाष्यम््- समाधान्ाम्- नायं दोषः। अग्न्यादित्यात्म-भावत्वादुद्गीथफलस्य। पूर्वत्राप्येतदेव फलमुक्तम्“एतासां देवतानामेको भवति” इति। ननु“मृत्युमतिक्रान्तः” इत्यादि विरुद्धम्, न, स्वाभाविकपाप्मासङ्गविषयत्वादतिक्रमणस्य।பா⁴ஷ்யம்்- ஸமாதா⁴ந்ாம்- நாயம் தோ³ஷ꞉। அக்³ந்யாதி³த்யாத்ம-பா⁴வத்வாது³த்³கீ³த²ப²லஸ்ய। பூர்வத்ராப்யேததே³வ ப²லமுக்தம்“ஏதாஸாம் தே³வதாநாமேகோ ப⁴வதி” இதி। நநு“ம்ருத்யுமதிக்ராந்த꞉” இத்யாதி³ விருத்³த⁴ம், ந, ஸ்வாபா⁴விகபாப்மாஸங்க³விஷயத்வாத³திக்ரமணஸ்ய।

कोऽसौ स्वाभाविकः पाप्मासङ्गो मृत्युः? कुतो वा तस्योद्भवः? केन वा तस्यातिक्रमणम्? कथं वा? इत्येतस्यार्थस्य प्रकाशनायाख्यायिकारभ्यते। कथम्-கோ(அ)ஸௌ ஸ்வாபா⁴விக꞉ பாப்மாஸங்கோ³ ம்ருத்யு꞉? குதோ வா தஸ்யோத்³ப⁴வ꞉? கேந வா தஸ்யாதிக்ரமணம்? கத²ம் வா? இத்யேதஸ்யார்த²ஸ்ய ப்ரகாஶநாயாக்²யாயிகாரப்⁴யதே। கத²ம்-

“द्वया ह” (த்வயா ஹ) முதலிய வாக்கியங்களால் ஆரம்பம் ஆகும் இந்த பிராஹ்மணத்திற்கு பூர்வ (முந்திய) பிராஹ்மணத்துடன் எவ்வாறு சம்பந்தப்படுகிறது? ஞானத்துடன் கூடிய கர்மங்களுக்கு மிருத்யு ஆத்மபாவ அச்வமேத கதியின் விளக்கத்தால் மேலான (பரா) கதி கூறப்பட்டது. அதன்பின் இப்பொழுது மிருத்யு ஆத்மபாவசாதனமாகிய கர்மஞானங்கள் எதிலிருந்து உண்டாகும் என்பதை தெரிவிப்பதற்காக “உத்கீத பிராஹ்மணம்” ஆரம்பிக்கப்படுகிறது.

சங்கை- முன்பு ஞானகர்மத்திற்கு பலனாக மிருத்யு ஆத்மபாவம் கூறப்பட்டது. உத்கீத ஞானகர்மத்திற்கோ எனில் மிருத்யு ஆத்மபாவத்திற்கும் மேலான பலன் கூறப்போகிறது. ஆகையால் அந்த பலனைவிட வேறு விஷயமாய் இருப்பதால் முன்பு கூறிய கர்ம ஞானத்தால் உண்டாவதைத் தெரிவிப்பதற்கு அல்ல என்றால்.

ஸமாதானம்- இந்த தோஷம் இல்லை, உத்கீதத்தின் பலத்திற்கு அக்னி ஆதித்ய ஆத்மகமாய் இருப்பதால் ஆகும்.“एतासां देवतानामेको भवति”(ஏதாசாம் தேவதானாமேகோ பவதி- இதிலிருந்து ஒரு தேவதையாகிறது) என்று முன்பே இந்த பலன் கூறப்பட்டது. இவ்வாறு கூறினால்“मृत्युमतिक्रान्तः” (ம்ருத்யுமதிகிராந்த:) என்பவை விருத்தம் ஆகுமே எனில் அவ்வாறு அல்ல. ஏன் எனில் அதிகிரமணத்தின் விஷயம் ஸ்வபாவமாய் பாபத்தின் சேர்க்கை (சங்க) விஷயமாகும்.

ஸ்வாபாவிகமாய் பாபத்துடன் கூடிய மிருத்யு யாது? எதனால் அது உண்டாயிற்று? எதனால் அதற்கு அதிக்ரமம்? எவ்வாறு? என்று இதன் விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காக இந்த ஆக்யாயிகா (கதை) ஆரம்பிக்கப்படுகிறது. எவ்வாறு?