मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः १३மந்த்ர꞉ 13 / १४14
सा होवाच मैत्रेय्यत्रैव मा भगवानमूमुहन्न प्रेत्य संज्ञास्तीति स होवाच न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीम्यलं वा अर इदं विज्ञानाय ॥ १३ ॥ஸா ஹோவாச மைத்ரேய்யத்ரைவ மா ப4க3வாநமூமுஹந்ந ப்ரேத்ய ஸம்ஜ்ஞாஸ்தீதி ஸ ஹோவாச ந வா அரே(அ)ஹம் மோஹம் ப்3ரவீம்யலம் வா அர இத3ம் விஜ்ஞாநாய ॥ 13 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
एवं प्रतिबोधिता सा ह किल उवाच उक्तवती मैत्रेयी — अत्रैव एतस्मिन्नेव एकस्मिन्वस्तुनि ब्रह्मणि विरुद्धधर्मवत्त्वमाचक्षाणेन भगवता मम मोहः कृतः ; तदाह — अत्रैव मा भगवान् पूजावान् अमूमुहत् मोहं कृतवान् । कथं तेन विरुद्धधर्मवत्त्वमुक्तमित्युच्यते — पूर्वं विज्ञानघन एवेति प्रतिज्ञाय, पुनः न प्रेत्य संज्ञास्तीति ; कथं विज्ञानघन एव ? कथं वा न प्रेत्य संज्ञास्तीति ? न हि उष्णः शीतश्च अग्निरेवैको भवति ; अतो मूढास्मि अत्र । स होवाच याज्ञवल्क्यः — न वा अरे मैत्रेय्यहं मोहं ब्रवीमि — मोहनं वाक्यं न ब्रवीमीत्यर्थः । ननु कथं विरुद्धधर्मत्वमवोचः — विज्ञानघनं संज्ञाभावं च ? न मया इदम् एकस्मिन्धर्मिण्यभिहितम् ; त्वयैव इदं विरुद्धधर्मत्वेन एकं वस्तु परिगृहीतं भ्रान्त्या ; न तु मया उक्तम् ; मया तु इदमुक्तम् — यस्तु अविद्याप्रत्युपस्थापितः कार्यकरणसम्बन्धी आत्मनः खिल्यभावः, तस्मिन्विद्यया नाशिते, तन्निमित्ता या विशेषसंज्ञा शरीरादिसम्बन्धिनी अन्यत्वदर्शनलक्षणा, सा कार्यकरणसङ्घातोपाधौ प्रविलापिते नश्यति, हेत्वभावात् , उदकाद्याधारनाशादिव चन्द्रादिप्रतिबिम्बः तन्निमित्तश्च प्रकाशादिः ; न पुनः परमार्थचन्द्रादित्यस्वरूपवत् असंसारिब्रह्मस्वरूपस्य विज्ञानघनस्य नाशः ; तत् विज्ञानघन इत्युक्तम् ; स आत्मा सर्वस्य जगतः ; परमार्थतो भूतनाशात् न विनाशी ; विनाशी तु अविद्याकृतः खिल्यभावः, ‘वाचारम्भणं विकारो नामधेयम्’ (छा. उ. ६ । १ । ४), इति श्रुत्यन्तरात् । अयं तु पारमार्थिकः — अविनाशी वा अरेऽयमात्मा ; अतः अलं पर्याप्तम् वै अरे इदं महद्भूतमनन्तमपारं यथाव्याख्यातम् विज्ञानाय विज्ञातुम् ; ‘न हि विज्ञातुर्विज्ञातेर्विपरिलोपो विद्यतेऽविनाशित्वात्’ (बृ. उ. ४ । ५ । ३०) इति हि वक्ष्यति ॥ஏவம் ப்ரதிபோ3தி4தா ஸா ஹ கில உவாச உக்தவதீ மைத்ரேயீ — அத்ரைவ ஏதஸ்மிந்நேவ ஏகஸ்மிந்வஸ்துநி ப்3ரஹ்மணி விருத்3த4த4ர்மவத்த்வமாசக்ஷாணேந ப4க3வதா மம மோஹ꞉ க்ருத꞉ ; ததா3ஹ — அத்ரைவ மா ப4க3வாந் பூஜாவாந் அமூமுஹத் மோஹம் க்ருதவாந் । கத2ம் தேந விருத்3த4த4ர்மவத்த்வமுக்தமித்யுச்யதே — பூர்வம் விஜ்ஞாநக4ந ஏவேதி ப்ரதிஜ்ஞாய, புந꞉ ந ப்ரேத்ய ஸம்ஜ்ஞாஸ்தீதி ; கத2ம் விஜ்ஞாநக4ந ஏவ ? கத2ம் வா ந ப்ரேத்ய ஸம்ஜ்ஞாஸ்தீதி ? ந ஹி உஷ்ண꞉ ஶீதஶ்ச அக்3நிரேவைகோ ப4வதி ; அதோ மூடா4ஸ்மி அத்ர । ஸ ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்ய꞉ — ந வா அரே மைத்ரேய்யஹம் மோஹம் ப்3ரவீமி — மோஹநம் வாக்யம் ந ப்3ரவீமீத்யர்த2꞉ । நநு கத2ம் விருத்3த4த4ர்மத்வமவோச꞉ — விஜ்ஞாநக4நம் ஸம்ஜ்ஞாபா4வம் ச ? ந மயா இத3ம் ஏகஸ்மிந்த4ர்மிண்யபி4ஹிதம் ; த்வயைவ இத3ம் விருத்3த4த4ர்மத்வேந ஏகம் வஸ்து பரிக்3ருஹீதம் ப்4ராந்த்யா ; ந து மயா உக்தம் ; மயா து இத3முக்தம் — யஸ்து அவித்3யாப்ரத்யுபஸ்தா2பித꞉ கார்யகரணஸம்ப3ந்தீ4 ஆத்மந꞉ கி2ல்யபா4வ꞉, தஸ்மிந்வித்3யயா நாஶிதே, தந்நிமித்தா யா விஶேஷஸம்ஜ்ஞா ஶரீராதி3ஸம்ப3ந்தி4நீ அந்யத்வத3ர்ஶநலக்ஷணா, ஸா கார்யகரணஸங்கா4தோபாதௌ4 ப்ரவிலாபிதே நஶ்யதி, ஹேத்வபா4வாத் , உத3காத்3யாதா4ரநாஶாதி3வ சந்த்3ராதி3ப்ரதிபி3ம்ப3꞉ தந்நிமித்தஶ்ச ப்ரகாஶாதி3꞉ ; ந புந꞉ பரமார்த2சந்த்3ராதி3த்யஸ்வரூபவத் அஸம்ஸாரிப்3ரஹ்மஸ்வரூபஸ்ய விஜ்ஞாநக4நஸ்ய நாஶ꞉ ; தத் விஜ்ஞாநக4ந இத்யுக்தம் ; ஸ ஆத்மா ஸர்வஸ்ய ஜக3த꞉ ; பரமார்த2தோ பூ4தநாஶாத் ந விநாஶீ ; விநாஶீ து அவித்3யாக்ருத꞉ கி2ல்யபா4வ꞉, ‘வாசாரம்ப4ணம் விகாரோ நாமதே4யம்’ (சா2. உ. 6 । 1 । 4), இதி ஶ்ருத்யந்தராத் । அயம் து பாரமார்தி2க꞉ — அவிநாஶீ வா அரே(அ)யமாத்மா ; அத꞉ அலம் பர்யாப்தம் வை அரே இத3ம் மஹத்3பூ4தமநந்தமபாரம் யதா2வ்யாக்2யாதம் விஜ்ஞாநாய விஜ்ஞாதும் ; ‘ந ஹி விஜ்ஞாதுர்விஜ்ஞாதேர்விபரிலோபோ வித்3யதே(அ)விநாஶித்வாத்’ (ப்3ரு. உ. 4 । 5 । 30) இதி ஹி வக்ஷ்யதி ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.