अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः १४மந்த்ர꞉ 14 / १४14

यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं जिघ्रति तदितर इतरं पश्यति तदितर इतरं शृणोति तदितर इतरमभिवदति तदितर इतरं मनुते मदितर इतरं विजानाति यत्र वा अस्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं शृणुयात्तत्केन कमभिवदेत्तत्केन कं मन्वीत तत्केन कं विजानीयात् । येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयाद्विज्ञातारमरे केन विजानीयादिति ॥ १४ ॥யத்ர ஹி த்3வைதமிவ ப4வதி ததி3தர இதரம் ஜிக்4ரதி ததி3தர இதரம் பஶ்யதி ததி3தர இதரம் ஶ்ருணோதி ததி3தர இதரமபி4வத3தி ததி3தர இதரம் மநுதே மதி3தர இதரம் விஜாநாதி யத்ர வா அஸ்ய ஸர்வமாத்மைவாபூ4த்தத்கேந கம் ஜிக்4ரேத்தத்கேந கம் பஶ்யேத்தத்கேந கம் ஶ்ருணுயாத்தத்கேந கமபி4வதே3த்தத்கேந கம் மந்வீத தத்கேந கம் விஜாநீயாத் । யேநேத3ம் ஸர்வம் விஜாநாதி தம் கேந விஜாநீயாத்3விஜ்ஞாதாரமரே கேந விஜாநீயாதி3தி ॥ 14 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
कथं तर्हि प्रेत्य संज्ञा नास्तीत्युच्यते शृणु ; यत्र यस्मिन् अविद्याकल्पिते कार्यकरणसङ्घातोपाधिजनिते विशेषात्मनि खिल्यभावे, हि यस्मात् , द्वैतमिव — परमार्थतोऽद्वैते ब्रह्मणि द्वैतमिव भिन्नमिव वस्त्वन्तरमात्मनः — उपलक्ष्यते — ननु द्वैतेनोपमीयमानत्वात् द्वैतस्य पारमार्थिकत्वमिति ; न, ‘वाचारम्भणं विकारो नामधेयम्’ (छा. उ. ६ । १ । ४) इति श्रुत्यन्तरात् ‘एकमेवाद्वितीयम्’ (छा. उ. ६ । २ । १) ‘आत्मैवेदं सर्वम्’ (छा. उ. ७ । २५ । २) इति च — तत् तत्र यस्माद्द्वैतमिव तस्मादेव इतरोऽसौ परमात्मनः खिल्यभूत आत्मा अपरमार्थः, चन्द्रादेरिव उदकचन्द्रादिप्रतिबिम्बः, इतरो घ्राता इतरेण घ्राणेन इतरं घ्रातव्यं जिघ्रति ; इतर इतरमिति कारकप्रदर्शनार्थम् , जिघ्रतीति क्रियाफलयोरभिधानम् — यथा छिनत्तीति — यथा उद्यम्य उद्यम्य निपातनम् छेद्यस्य च द्वैधीभावः उभयं छिनत्तीत्येकेनैव शब्देन अभिधीते — क्रियावसानत्वात् क्रियाव्यतिरेकेण च तत्फलस्यानुपलम्भात् ; इतरो घ्राता इतरेण घ्राणेन इतरं घ्रातव्यं जिघ्रति — तथा सर्वं पूर्ववत् — विजानाति ; इयम् अविद्यावदवस्था । यत्र तु ब्रह्मविद्यया अविद्या नाशमुपगमिता तत्र आत्मव्यतिरेकेण अन्यस्याभावः ; यत्र वै अस्य ब्रह्मविदः सर्वं नामरूपादि आत्मन्येव प्रविलापितम् आत्मैव संवृत्तम् — यत्र एवम् आत्मैवाभूत् , तत् तत्र केन करणेन कं घ्रातव्यं को जिघ्रेत् ? तथा पश्येत् ? विजानीयात् ; सर्वत्र हि कारकसाध्या क्रिया ; अतः कारकाभावेऽनुपपत्तिः क्रियायाः ; क्रियाभावे च फलाभावः । तस्मात् अविद्यायामेव सत्यां क्रियाकारकफलव्यवहारः, न ब्रह्मविदः — आत्मत्वादेव सर्वस्य, न आत्मव्यतिरेकेण कारकं क्रियाफलं वास्ति ; न च अनात्मा सन् सर्वमात्मैव भवति कस्यचित् ; तस्मात् अविद्ययैव अनात्मत्वं परिकल्पितम् ; न तु परमार्थत आत्मव्यतिरेकेणास्ति किञ्चित् ; तस्मात् परमार्थात्मैकत्वप्रत्यये क्रियाकारकफलप्रत्ययानुपपत्तिः । अतः विरोधात् ब्रह्मविदः क्रियाणां तत्साधनानां च अत्यन्तमेव निवृत्तिः । केन कमिति क्षेपार्थं वचनं प्रकारान्तरानुपपत्तिदर्शनार्थम् , केनचिदपि प्रकारेण क्रियाकरणादिकारकानुपपत्तेः — केनचित् कञ्चित् कश्चित् कथञ्चित् न जिघ्रेदेवेत्यर्थः । यत्रापि अविद्यावस्थायाम् अन्यः अन्यं पश्यति, तत्रापि येनेदं सर्वं विजानाति, तं केन विजानीयात् — येन विजानाति, तस्य करणस्य, विज्ञेये विनियुक्तत्वात् ; ज्ञातुश्च ज्ञेय एव हि जिज्ञासा, न आत्मनि ; न च अग्नेरिव आत्मा आत्मनो विषयः ; न च अविषये ज्ञातुः ज्ञानमुपपद्यते ; तस्मात् येन इदं सर्वं विजानाति, तं विज्ञातारं केन करणेन को वा अन्यः विजानीयात् — यदा तु पुनः परमार्थविवेकिनो ब्रह्मविदो विज्ञातैव केवलोऽद्वयो वर्तते, तं विज्ञातारं अरे केन विजानीयादिति ॥கத2ம் தர்ஹி ப்ரேத்ய ஸம்ஜ்ஞா நாஸ்தீத்யுச்யதே ஶ்ருணு ; யத்ர யஸ்மிந் அவித்3யாகல்பிதே கார்யகரணஸங்கா4தோபாதி4ஜநிதே விஶேஷாத்மநி கி2ல்யபா4வே, ஹி யஸ்மாத் , த்3வைதமிவ — பரமார்த2தோ(அ)த்3வைதே ப்3ரஹ்மணி த்3வைதமிவ பி4ந்நமிவ வஸ்த்வந்தரமாத்மந꞉ — உபலக்ஷ்யதே — நநு த்3வைதேநோபமீயமாநத்வாத் த்3வைதஸ்ய பாரமார்தி2கத்வமிதி ; ந, ‘வாசாரம்ப4ணம் விகாரோ நாமதே4யம்’ (சா2. உ. 6 । 1 । 4) இதி ஶ்ருத்யந்தராத் ‘ஏகமேவாத்3விதீயம்’ (சா2. உ. 6 । 2 । 1) ‘ஆத்மைவேத3ம் ஸர்வம்’ (சா2. உ. 7 । 25 । 2) இதி ச — தத் தத்ர யஸ்மாத்3த்3வைதமிவ தஸ்மாதே3வ இதரோ(அ)ஸௌ பரமாத்மந꞉ கி2ல்யபூ4த ஆத்மா அபரமார்த2꞉, சந்த்3ராதே3ரிவ உத3கசந்த்3ராதி3ப்ரதிபி3ம்ப3꞉, இதரோ க்4ராதா இதரேண க்4ராணேந இதரம் க்4ராதவ்யம் ஜிக்4ரதி ; இதர இதரமிதி காரகப்ரத3ர்ஶநார்த2ம் , ஜிக்4ரதீதி க்ரியாப2லயோரபி4தா4நம் — யதா2 சி2நத்தீதி — யதா2 உத்3யம்ய உத்3யம்ய நிபாதநம் சே2த்3யஸ்ய ச த்3வைதீ4பா4வ꞉ உப4யம் சி2நத்தீத்யேகேநைவ ஶப்3தே3ந அபி4தீ4தே — க்ரியாவஸாநத்வாத் க்ரியாவ்யதிரேகேண ச தத்ப2லஸ்யாநுபலம்பா4த் ; இதரோ க்4ராதா இதரேண க்4ராணேந இதரம் க்4ராதவ்யம் ஜிக்4ரதி — ததா2 ஸர்வம் பூர்வவத் — விஜாநாதி ; இயம் அவித்3யாவத3வஸ்தா2 । யத்ர து ப்3ரஹ்மவித்3யயா அவித்3யா நாஶமுபக3மிதா தத்ர ஆத்மவ்யதிரேகேண அந்யஸ்யாபா4வ꞉ ; யத்ர வை அஸ்ய ப்3ரஹ்மவித3꞉ ஸர்வம் நாமரூபாதி3 ஆத்மந்யேவ ப்ரவிலாபிதம் ஆத்மைவ ஸம்வ்ருத்தம் — யத்ர ஏவம் ஆத்மைவாபூ4த் , தத் தத்ர கேந கரணேந கம் க்4ராதவ்யம் கோ ஜிக்4ரேத் ? ததா2 பஶ்யேத் ? விஜாநீயாத் ; ஸர்வத்ர ஹி காரகஸாத்4யா க்ரியா ; அத꞉ காரகாபா4வே(அ)நுபபத்தி꞉ க்ரியாயா꞉ ; க்ரியாபா4வே ச ப2லாபா4வ꞉ । தஸ்மாத் அவித்3யாயாமேவ ஸத்யாம் க்ரியாகாரகப2லவ்யவஹார꞉, ந ப்3ரஹ்மவித3꞉ — ஆத்மத்வாதே3வ ஸர்வஸ்ய, ந ஆத்மவ்யதிரேகேண காரகம் க்ரியாப2லம் வாஸ்தி ; ந ச அநாத்மா ஸந் ஸர்வமாத்மைவ ப4வதி கஸ்யசித் ; தஸ்மாத் அவித்3யயைவ அநாத்மத்வம் பரிகல்பிதம் ; ந து பரமார்த2த ஆத்மவ்யதிரேகேணாஸ்தி கிஞ்சித் ; தஸ்மாத் பரமார்தா2த்மைகத்வப்ரத்யயே க்ரியாகாரகப2லப்ரத்யயாநுபபத்தி꞉ । அத꞉ விரோதா4த் ப்3ரஹ்மவித3꞉ க்ரியாணாம் தத்ஸாத4நாநாம் ச அத்யந்தமேவ நிவ்ருத்தி꞉ । கேந கமிதி க்ஷேபார்த2ம் வசநம் ப்ரகாராந்தராநுபபத்தித3ர்ஶநார்த2ம் , கேநசித3பி ப்ரகாரேண க்ரியாகரணாதி3காரகாநுபபத்தே꞉ — கேநசித் கஞ்சித் கஶ்சித் கத2ஞ்சித் ந ஜிக்4ரேதே3வேத்யர்த2꞉ । யத்ராபி அவித்3யாவஸ்தா2யாம் அந்ய꞉ அந்யம் பஶ்யதி, தத்ராபி யேநேத3ம் ஸர்வம் விஜாநாதி, தம் கேந விஜாநீயாத் — யேந விஜாநாதி, தஸ்ய கரணஸ்ய, விஜ்ஞேயே விநியுக்தத்வாத் ; ஜ்ஞாதுஶ்ச ஜ்ஞேய ஏவ ஹி ஜிஜ்ஞாஸா, ந ஆத்மநி ; ந ச அக்3நேரிவ ஆத்மா ஆத்மநோ விஷய꞉ ; ந ச அவிஷயே ஜ்ஞாது꞉ ஜ்ஞாநமுபபத்3யதே ; தஸ்மாத் யேந இத3ம் ஸர்வம் விஜாநாதி, தம் விஜ்ஞாதாரம் கேந கரணேந கோ வா அந்ய꞉ விஜாநீயாத் — யதா3 து புந꞉ பரமார்த2விவேகிநோ ப்3ரஹ்மவிதோ3 விஜ்ஞாதைவ கேவலோ(அ)த்3வயோ வர்ததே, தம் விஜ்ஞாதாரம் அரே கேந விஜாநீயாதி3தி ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.