मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.
मन्त्रः १०மந்த்ர꞉ 10 / १०10
याज्ञवल्क्येति होवाच कत्ययमद्योद्गातास्मिन्यज्ञे स्तोत्रियाः स्तोष्यतीति तिस्र इति कतमास्तास्तिस्र इति पुरोनुवाक्या च याज्या च शस्यैव तृतीया कतमास्ता या अध्यात्ममिति प्राण एव पुरोनुवाक्यापानो याज्या व्यानः शस्या किं ताभिर्जयतीति पृथिवीलोकमेव पुरोनुवाक्यया जयत्यन्तरिक्षलोकं याज्यया द्युलोकं शस्यया ततो ह होताश्वल उपरराम ॥ १० ॥யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாச கத்யயமத்3யோத்3கா3தாஸ்மிந்யஜ்ஞே ஸ்தோத்ரியா꞉ ஸ்தோஷ்யதீதி திஸ்ர இதி கதமாஸ்தாஸ்திஸ்ர இதி புரோநுவாக்யா ச யாஜ்யா ச ஶஸ்யைவ த்ருதீயா கதமாஸ்தா யா அத்4யாத்மமிதி ப்ராண ஏவ புரோநுவாக்யாபாநோ யாஜ்யா வ்யாந꞉ ஶஸ்யா கிம் தாபி4ர்ஜயதீதி ப்ருதி2வீலோகமேவ புரோநுவாக்யயா ஜயத்யந்தரிக்ஷலோகம் யாஜ்யயா த்3யுலோகம் ஶஸ்யயா ததோ ஹ ஹோதாஶ்வல உபரராம ॥ 10 ॥
தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
याज्ञवल्क्येति होवाचेति पूर्ववत् । कति स्तोत्रियाः स्तोष्यतीति अयमुद्गाता । स्तोत्रिया नाम ऋक् सामसमुदायः कतिपयानामृचाम् । स्तोत्रिया वा शस्या वा याः काश्चन ऋचः, ताः सर्वास्तिस्र एवेत्याह ; ताश्च व्याख्याताः — पुरोनुवाक्या च याज्या च शस्यैव तृतीयेति । तत्र पूर्वमुक्तम् — यत्किञ्चेदं प्राणभृत्सर्वं यजतीति तत् केन सामान्येनेति ; उच्यते — कतमास्तास्तिस्र ऋचः या अध्यात्मं भवन्तीति ; प्राण एव पुरोनुवाक्या, प - शब्दसामान्यात् ; अपानो याज्या, आनन्तर्यात् — अपानेन हि प्रत्तं हविः देवता ग्रसन्ति, यागश्च प्रदानम् ; व्यानः शस्या — ‘अप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति’ (छा. उ. १ । ३ । ४) इति श्रुत्यन्तरात् । किं ताभिर्जयतीति व्याख्यातम् । तत्र विशेषसम्बन्धसामान्यमनुक्तमिहोच्यते, सर्वमन्यद्व्याख्यातम् ; लोकसम्बन्धसामान्येन पृथिवीलोकमेव पुरोनुवाक्यया जयति ; अन्तरिक्षलोकं याज्यया, मध्यमत्वसामान्यात् ; द्युलोकं शस्यया ऊर्ध्वत्वसामान्यात् । ततो ह तस्मात् आत्मनः प्रश्ननिर्णयात् असौ होता अश्वल उपरराम — नायम् अस्मद्गोचर इति ॥யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாசேதி பூர்வவத் । கதி ஸ்தோத்ரியா꞉ ஸ்தோஷ்யதீதி அயமுத்3கா3தா । ஸ்தோத்ரியா நாம ருக் ஸாமஸமுதா3ய꞉ கதிபயாநாம்ருசாம் । ஸ்தோத்ரியா வா ஶஸ்யா வா யா꞉ காஶ்சந ருச꞉, தா꞉ ஸர்வாஸ்திஸ்ர ஏவேத்யாஹ ; தாஶ்ச வ்யாக்2யாதா꞉ — புரோநுவாக்யா ச யாஜ்யா ச ஶஸ்யைவ த்ருதீயேதி । தத்ர பூர்வமுக்தம் — யத்கிஞ்சேத3ம் ப்ராணப்4ருத்ஸர்வம் யஜதீதி தத் கேந ஸாமாந்யேநேதி ; உச்யதே — கதமாஸ்தாஸ்திஸ்ர ருச꞉ யா அத்4யாத்மம் ப4வந்தீதி ; ப்ராண ஏவ புரோநுவாக்யா, ப - ஶப்3த3ஸாமாந்யாத் ; அபாநோ யாஜ்யா, ஆநந்தர்யாத் — அபாநேந ஹி ப்ரத்தம் ஹவி꞉ தே3வதா க்3ரஸந்தி, யாக3ஶ்ச ப்ரதா3நம் ; வ்யாந꞉ ஶஸ்யா — ‘அப்ராணந்நநபாநந்ந்ருசமபி4வ்யாஹரதி’ (சா2. உ. 1 । 3 । 4) இதி ஶ்ருத்யந்தராத் । கிம் தாபி4ர்ஜயதீதி வ்யாக்2யாதம் । தத்ர விஶேஷஸம்ப3ந்த4ஸாமாந்யமநுக்தமிஹோச்யதே, ஸர்வமந்யத்3வ்யாக்2யாதம் ; லோகஸம்ப3ந்த4ஸாமாந்யேந ப்ருதி2வீலோகமேவ புரோநுவாக்யயா ஜயதி ; அந்தரிக்ஷலோகம் யாஜ்யயா, மத்4யமத்வஸாமாந்யாத் ; த்3யுலோகம் ஶஸ்யயா ஊர்த்4வத்வஸாமாந்யாத் । ததோ ஹ தஸ்மாத் ஆத்மந꞉ ப்ரஶ்நநிர்ணயாத் அஸௌ ஹோதா அஶ்வல உபரராம — நாயம் அஸ்மத்3கோ3சர இதி ॥ இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.