अद्वैतभारती

मूलमात्रम् · The Advaitabharati files do not have this passage yet; the Sanskrit is from Advaita Sharada, and there is no translation.

मन्त्रः ५மந்த்ர꞉ 5 / १०10

याज्ञवल्क्येति होवाच यदिदं सर्वं पूर्वपक्षापरपक्षाभ्यामाप्तं सर्वं पूर्वपक्षापरपक्षाभ्यामभिपन्नं केन यजमानः पूर्वपक्षापरपक्षयोराप्तिमतिमुच्यत इत्युद्गात्रर्त्विजा वायुना प्राणेन प्राणो वै यज्ञस्योद्गाता तद्योऽयं प्राणः स वायुः स उद्गाता स मुक्तिः सातिमुक्तिः ॥ ५ ॥யாஜ்ஞவல்க்யேதி ஹோவாச யதி3த3ம் ஸர்வம் பூர்வபக்ஷாபரபக்ஷாப்4யாமாப்தம் ஸர்வம் பூர்வபக்ஷாபரபக்ஷாப்4யாமபி4பந்நம் கேந யஜமாந꞉ பூர்வபக்ஷாபரபக்ஷயோராப்திமதிமுச்யத இத்யுத்3கா3த்ரர்த்விஜா வாயுநா ப்ராணேந ப்ராணோ வை யஜ்ஞஸ்யோத்3கா3தா தத்3யோ(அ)யம் ப்ராண꞉ ஸ வாயு꞉ ஸ உத்3கா3தா ஸ முக்தி꞉ ஸாதிமுக்தி꞉ ॥ 5 ॥

தமிழ்இம்மந்திரத்தின் தமிழ்ப் பொருள் மூலத்தில் இல்லை.
संस्कृतम्
தமிழ்
इदानीं तिथ्यादिलक्षणादतिमुक्तिरुच्यते — यदिदं सर्वम् — अहोरात्रयोरविशिष्टयोरादित्यः कर्ता, न प्रतिपदादीनां तिथीनाम् ; तासां तु वृद्धिक्षयोपगमनेन प्रतिपत्प्रभृतीनां चन्द्रमाः कर्ता ; अतः तदापत्त्या पूर्वपक्षापरपक्षात्ययः, आदित्यापत्त्या अहोरात्रात्ययवत् । तत्र यजमानस्य प्राणो वायुः, स एवोद्गाता — इत्युद्गीथब्राह्मणेऽवगतम् , ‘वाचा च ह्येव स प्राणेन चोदगायत्’ (बृ. उ. १ । ३ । २४) इति च निर्धारितम् ; अथैतस्य प्राणस्यापः शरीरं ज्योतीरूपमसौ चन्द्रः’ इति च ; प्राणवायुचन्द्रमसामेकत्वात् चन्द्रमसा वायुना चोपसंहारे न कश्चिद्विशेषः — एवंमन्यमाना श्रुतिः वायुना अधिदैवतरूपेणोपसंहरति । अपि च वायुनिमित्तौ हि वृद्धिक्षयौ चन्द्रमसः ; तेन तिथ्यादिलक्षणस्य कालस्य कर्तुरपि कारयिता वायुः । अतो वायुरूपापन्नः तिथ्यादिकालादतीतो भवतीत्युपपन्नतरं भवति । तेन श्रुत्यन्तरे चन्द्ररूपेण दृष्टिः मुक्तिरतिमुक्तिश्च ; इह तु काण्वानां साधनद्वयस्य तत्कारणरूपेण वाय्वात्मना दृष्टिः मुक्तिरतिमुक्तिश्चेति — न श्रुत्योर्विरोधः ॥இதா3நீம் தித்2யாதி3லக்ஷணாத3திமுக்திருச்யதே — யதி3த3ம் ஸர்வம் — அஹோராத்ரயோரவிஶிஷ்டயோராதி3த்ய꞉ கர்தா, ந ப்ரதிபதா3தீ3நாம் திதீ2நாம் ; தாஸாம் து வ்ருத்3தி4க்ஷயோபக3மநேந ப்ரதிபத்ப்ரப்4ருதீநாம் சந்த்3ரமா꞉ கர்தா ; அத꞉ ததா3பத்த்யா பூர்வபக்ஷாபரபக்ஷாத்யய꞉, ஆதி3த்யாபத்த்யா அஹோராத்ராத்யயவத் । தத்ர யஜமாநஸ்ய ப்ராணோ வாயு꞉, ஸ ஏவோத்3கா3தா — இத்யுத்3கீ3த2ப்3ராஹ்மணே(அ)வக3தம் , ‘வாசா ச ஹ்யேவ ஸ ப்ராணேந சோத3கா3யத்’ (ப்3ரு. உ. 1 । 3 । 24) இதி ச நிர்தா4ரிதம் ; அதை2தஸ்ய ப்ராணஸ்யாப꞉ ஶரீரம் ஜ்யோதீரூபமஸௌ சந்த்3ர꞉’ இதி ச ; ப்ராணவாயுசந்த்3ரமஸாமேகத்வாத் சந்த்3ரமஸா வாயுநா சோபஸம்ஹாரே ந கஶ்சித்3விஶேஷ꞉ — ஏவம்மந்யமாநா ஶ்ருதி꞉ வாயுநா அதி4தை3வதரூபேணோபஸம்ஹரதி । அபி ச வாயுநிமித்தௌ ஹி வ்ருத்3தி4க்ஷயௌ சந்த்3ரமஸ꞉ ; தேந தித்2யாதி3லக்ஷணஸ்ய காலஸ்ய கர்துரபி காரயிதா வாயு꞉ । அதோ வாயுரூபாபந்ந꞉ தித்2யாதி3காலாத3தீதோ ப4வதீத்யுபபந்நதரம் ப4வதி । தேந ஶ்ருத்யந்தரே சந்த்3ரரூபேண த்3ருஷ்டி꞉ முக்திரதிமுக்திஶ்ச ; இஹ து காண்வாநாம் ஸாத4நத்3வயஸ்ய தத்காரணரூபேண வாய்வாத்மநா த்3ருஷ்டி꞉ முக்திரதிமுக்திஶ்சேதி — ந ஶ்ருத்யோர்விரோத4꞉ ॥
இப்பகுதிக்கு மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் இல்லை.